വിശ്വാസിയുടെ രണ്ട് ദൈവങ്ങൾ: മതഗ്രന്ഥത്തിലെ ദൈവവും തത്വചിന്തയിലെ ദൈവവും
മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ ദൈവവിശ്വാസം എന്ന ആശയം അനവധി രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഗോത്രദൈവങ്ങളിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് സർവശക്തനായ ഏകദൈവം വരെ, പ്രകൃതിശക്തികളുടെ വ്യക്തിവൽക്കരണത്തിൽ നിന്ന് തത്വചിന്താപരമായ “ആദ്യകാരണം” (First Cause) വരെ, ദൈവസങ്കൽപ്പങ്ങൾ നിരന്തരം രൂപാന്തരപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.
ഒരു യുക്തിവാദിയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, ഇന്നത്തെ മതവിശ്വാസികളിൽ വലിയൊരു വിഭാഗം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരൊറ്റ ദൈവത്തെയല്ല, രണ്ടുതരം ദൈവങ്ങളെയാണ് ഒരേസമയം കൊണ്ടുനടക്കുന്നത്.
ഒന്നാമത്തെ ദൈവം അവരുടെ മതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ദൈവമാണ്.
- ഇസ്ലാമിൽ അല്ലാഹു.
- ക്രിസ്തുമതത്തിൽ യഹോവയും ത്രിത്വദൈവവും.
- ഹിന്ദുമതത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ശിവൻ തുടങ്ങിയ ദൈവരൂപങ്ങൾ.
എന്നാൽ രണ്ടാമത്തെ ദൈവം തികച്ചും വ്യത്യസ്തനാണ്.
അത് ഒരു തത്വചിന്താപരമായ ദൈവമാണ്.
അവൻ കോപിക്കുകയോ സന്തോഷിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. അവൻ പ്രവാചകരെ അയക്കുന്നില്ല. അവൻ മതഗ്രന്ഥങ്ങൾ എഴുതിക്കുന്നില്ല. അവൻ സ്വർഗ്ഗവും നരകവും സൃഷ്ടിക്കുന്നില്ല.
പകരം അദ്ദേഹം “Necessary Being”, “Uncaused Cause”, “Ground of Existence”, “Prime Mover” തുടങ്ങിയ തത്വചിന്താപരമായ പേരുകളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.
ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യം, സാധാരണ മതസമ്മേളനങ്ങളിലും പ്രഭാഷണങ്ങളിലും വിശ്വാസികൾ ഈ തത്വചിന്താ ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് അധികം സംസാരിക്കാറില്ല.
പക്ഷേ ഒരു യുക്തിവാദിയുമായി ചർച്ച തുടങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഈ ദൈവം രംഗപ്രവേശം ചെയ്യുന്നു.
എന്തുകൊണ്ട്?
കാരണം മതഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ദൈവത്തെ യുക്തിപരമായി പ്രതിരോധിക്കുന്നത് പ്രയാസകരമാണ്.
മതഗ്രന്ഥത്തിലെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രശ്നം
ഉദാഹരണത്തിന് ഖുർആനിലെ അല്ലാഹുവിനെ നോക്കാം.
ഖുർആൻ പറയുന്നു:
“അല്ലാഹു ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരെ വഴിനടത്തുകയും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരെ വഴിതെറ്റിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.”
(ഖുർആൻ 14:4, 16:93)
അതേസമയം മറ്റൊരിടത്ത് പറയുന്നു:
“നിങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതുവരെ നിങ്ങൾക്ക് വിശ്വാസം വരില്ല.”
(ഖുർആൻ 18:29)
ഇവിടെ സ്വതന്ത്ര ഇച്ഛാശക്തിയും മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട വിധിയും തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നം ഉയരുന്നു.
ക്രിസ്തുമതത്തിലും സമാനമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ട്.
സർവജ്ഞനും സർവശക്തനും സർവകാരുണികനുമായ ദൈവമുണ്ടെങ്കിൽ ലോകത്തിൽ എന്തുകൊണ്ട് ദുഃഖം നിലനിൽക്കുന്നു?
ഇത് “Problem of Evil” എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രസിദ്ധമായ തത്വചിന്താ പ്രശ്നമാണ്.
ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി നൽകാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാകുമ്പോഴാണ് പല മതരക്ഷകരും മതഗ്രന്ഥത്തിലെ ദൈവത്തെ തൽക്കാലം മാറ്റിവെച്ച് ഒരു തത്വചിന്താ ദൈവത്തെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവരുന്നത്.
തത്വചിന്തയിലെ ദൈവത്തിന്റെ ജനനം
ഈ ദൈവം മതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനല്ല.
ഗ്രീക്ക് തത്വചിന്തയിൽ നിന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വേരുകൾ കണ്ടെത്താനാകുന്നത്.
പ്രധാനമായും:
- Aristotle
- Plato
- Avicenna
- Thomas Aquinas
- Gottfried Wilhelm Leibniz
എന്നിവരുടെ ചിന്തകളിൽ നിന്നാണ് പിന്നീട് കണ്ടിൻജൻസി ആർഗ്യുമെന്റ്, കോസ്മോളജിക്കൽ ആർഗ്യുമെന്റ്, ഓണ്ടോളജിക്കൽ ആർഗ്യുമെന്റ് തുടങ്ങിയ വാദങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നത്.
ഈ വാദങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട കാലഘട്ടം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്.
അന്ന്:
- ഗാലക്സികൾ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
- ബിഗ് ബാങ് സിദ്ധാന്തം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
- ക്വാണ്ടം ഫിസിക്സ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
- പരിണാമസിദ്ധാന്തം രൂപപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
- ജീനറ്റിക്സ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
മനുഷ്യർക്ക് പ്രകൃതിയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് വളരെ പരിമിതമായിരുന്ന കാലത്താണ് ഈ വാദങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടത്.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രീയ അറിവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവയെ വീണ്ടും പരിശോധിക്കുന്നത് അനിവാര്യമാണ്.
കൺഫ്യൂഷൻ ഒരു ആയുധമാകുമ്പോൾ
അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് Harry S. Truman നോട് ബന്ധപ്പെടുത്തി പലപ്പോഴും ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വാചകമുണ്ട്:
“If you can’t convince them, confuse them.”
അത് അദ്ദേഹം തന്നെയാണോ പറഞ്ഞത് എന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, മതരക്ഷകരുടെ ചില വാദപ്രയോഗങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ ഈ വാചകം പലർക്കും ഓർമ്മ വരും.
കാരണം “കണ്ടിൻജൻസി”, “കോസ്മോളജി”, “ഓണ്ടോളജി” തുടങ്ങിയ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ അവ അതീവ ഗഹനമായ സത്യങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നാം.
പക്ഷേ ആ വാദങ്ങളെ പാളി പാളിയായി പരിശോധിച്ചാൽ പലപ്പോഴും അവയുടെ അടിസ്ഥാന അനുമാനങ്ങൾ തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടവയാണെന്ന് കാണാം.
അവയിൽ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ഒന്നാണ്:
കണ്ടിൻജൻസി ആർഗ്യുമെന്റ് (Contingency Argument)
ഭാഗം 2
കണ്ടിൻജൻസി ആർഗ്യുമെന്റ്: “പ്രപഞ്ചം ആശ്രിതമാണെങ്കിൽ ദൈവം വേണം” എന്ന വാദത്തിന്റെ പരിശോധന
കഴിഞ്ഞ ഭാഗത്തിൽ വിശ്വാസികൾ പലപ്പോഴും രണ്ടുതരം ദൈവസങ്കൽപ്പങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് നാം സംസാരിച്ചു. മതഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ വ്യക്തിപരമായ ദൈവത്തെ പ്രതിരോധിക്കാൻ പ്രയാസമാകുമ്പോൾ അവർ പലപ്പോഴും തത്വചിന്താപരമായ ഒരു ദൈവത്തെ രംഗത്തിറക്കുന്നു എന്നും കണ്ടു.
അത്തരം തത്വചിന്താ വാദങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രചാരമുള്ള ഒന്നാണ് കണ്ടിൻജൻസി ആർഗ്യുമെന്റ് (Contingency Argument).
ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ വളരെ സങ്കീർണ്ണവും ഗഹനവുമായ ഒരു തത്വചിന്താ സിദ്ധാന്തമാണെന്ന് തോന്നാം. എന്നാൽ അതിന്റെ അടിസ്ഥാനഘടന വളരെ ലളിതമാണ്.
കണ്ടിൻജൻസി എന്ന പദത്തിന്റെ അർത്ഥം
“Contingent” എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് പദത്തിന്റെ അർത്ഥം:
മറ്റൊന്നിനെ ആശ്രയിച്ച് നിലനിൽക്കുന്നത്
എന്നതാണ്.
ഉദാഹരണത്തിന്:
- മനുഷ്യൻ
- മൃഗങ്ങൾ
- മരങ്ങൾ
- ഗ്രഹങ്ങൾ
- നക്ഷത്രങ്ങൾ
ഇവയെല്ലാം തന്നെ നിലനിൽക്കാൻ മറ്റെന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ആവശ്യമാണ്.
മനുഷ്യനെ മാത്രം എടുത്താൽ:
- മാതാപിതാക്കൾ വേണം
- ആഹാരം വേണം
- വായു വേണം
- വെള്ളം വേണം
ഇവയില്ലാതെ മനുഷ്യന്റെ നിലനിൽപ്പ് അസാധ്യമാണ്.
അതുകൊണ്ട് മനുഷ്യൻ ഒരു Contingent Being ആണെന്ന് ഈ വാദം പറയുന്നു.
Necessary Being എന്താണ്?
ഇതിന് വിപരീതമായാണ് “Necessary Being” എന്ന ആശയം അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
Necessary Being എന്നത്:
നിലനിൽക്കാൻ മറ്റൊന്നിന്റെയും സഹായം ആവശ്യമില്ലാത്ത സത്ത
എന്നാണ് നിർവചിക്കുന്നത്.
തത്വചിന്തകർ ചിലപ്പോൾ ഉദാഹരണമായി പറയുന്നത്:
- ഗണിതസത്യങ്ങൾ
- തർക്കശാസ്ത്രനിയമങ്ങൾ
ആണ്.
ഉദാഹരണത്തിന്:
2 + 2 = 4
ഇത് മനുഷ്യൻ ഉണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും സത്യമായിരിക്കും എന്നാണ് അവരുടെ വാദം.
അതുകൊണ്ട് ഇത്തരം കാര്യങ്ങളെ ചിലർ “Necessary Truths” എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
കണ്ടിൻജൻസി ആർഗ്യുമെന്റിന്റെ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങൾ
ഈ വാദം പൊതുവേ മൂന്ന് പ്രിമൈസുകളിലൂടെയാണ് മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്.
പ്രിമൈസ് 1
പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ വസ്തുക്കളും കണ്ടിൻജന്റാണ്.
പ്രിമൈസ് 2
കണ്ടിൻജന്റ് വസ്തുക്കൾക്ക് ഒരു കാരണം വേണം.
പ്രിമൈസ് 3
അവസാനമായി ഒരു Necessary Being ഉണ്ടായിരിക്കണം.
ആ Necessary Being ആണ് ദൈവം.
ഇതാണ് മുഴുവൻ വാദത്തിന്റെ സാരം.
ഈ വാദത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ വേരുകൾ
ഈ ആശയത്തിന്റെ വിത്തുകൾ പുരാതന ഗ്രീക്ക് തത്വചിന്തയിൽ കാണാം.
പ്രധാനമായും:
- Aristotle
- Plato
എന്നിവരുടെ രചനകളിൽ.
പിന്നീട് ഇസ്ലാമിക തത്വചിന്തകർ:
- Al-Farabi
- Avicenna
ഇതിനെ കൂടുതൽ വികസിപ്പിച്ചു.
തുടർന്ന് ക്രിസ്ത്യൻ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനായ:
- Thomas Aquinas
ഇതിനെ തന്റെ പ്രസിദ്ധമായ “Five Ways” എന്ന ദൈവവാദത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി.
ഇന്ന് മുസ്ലിം അപ്പോളജിസ്റ്റുകളും ക്രിസ്ത്യൻ അപ്പോളജിസ്റ്റുകളും ഒരുപോലെ ഈ വാദം ഉപയോഗിക്കുന്നു.
പ്രശ്നം എവിടെയാണ്?
ഈ വാദത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രശ്നം ആദ്യത്തെ പ്രിമൈസിലാണ്.
അതായത്:
“പ്രപഞ്ചം ഒരു കണ്ടിൻജന്റ് ബീയിങ് ആണ്”
എന്ന അവകാശവാദത്തിൽ.
ഇത് ആരാണ് തെളിയിച്ചത്?
ഇതിന് ശാസ്ത്രീയ തെളിവ് എന്താണ്?
യഥാർത്ഥത്തിൽ ഈ വാദം ആദ്യം തെളിയിക്കേണ്ട കാര്യത്തെ തന്നെ മുൻകൂട്ടി ശരിയാണെന്ന് കരുതുകയാണ്.
ഇത് തത്വചിന്തയിൽ Begging the Question എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രശ്നമാണ്.
പ്രപഞ്ചം ശരിക്കും കണ്ടിൻജന്റാണോ?
ഇതാണ് പ്രധാന ചോദ്യം.
ആധുനിക ശാസ്ത്രം എന്താണ് പറയുന്നത്?
ഇന്ന് നിലവിലുള്ള കോസ്മോളജി അനുസരിച്ച്:
- പ്രപഞ്ചം വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
- ഗാലക്സികൾ അകലുകയാണ്.
- നക്ഷത്രങ്ങൾ ജനിക്കുകയും മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
എന്നാൽ ഇതൊന്നും പ്രപഞ്ചം “പുറത്തുനിന്നുള്ള” എന്തിനെയെങ്കിലും ആശ്രയിക്കുന്നു എന്ന് തെളിയിക്കുന്നില്ല.
പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ മാറ്റങ്ങളും പ്രപഞ്ചത്തിനുള്ളിലെ ഭൗതികനിയമങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് നടക്കുന്നത്.
“പ്രപഞ്ചത്തിന് പുറത്ത്” എന്ന ആശയം
കണ്ടിൻജൻസി വാദം പരോക്ഷമായി ഒരു കാര്യം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
പ്രപഞ്ചത്തിന് പുറത്തൊരു സത്തയുണ്ട്.
അതാണ് ദൈവം.
പക്ഷേ ആധുനിക ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ:
“പ്രപഞ്ചത്തിന് പുറത്ത്”
എന്ന ആശയം തന്നെ അർത്ഥശൂന്യമാണ്.
കാരണം:
പ്രപഞ്ചം എന്നത് സ്ഥലവും സമയവും പദാർത്ഥവും ഊർജ്ജവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സമഗ്രതയാണ്.
അതിനാൽ:
“പ്രപഞ്ചത്തിന് പുറത്ത്”
എന്ന് പറയുന്നത്
“സ്ഥലത്തിന് പുറത്തുള്ള സ്ഥലം”
എന്ന് പറയുന്നതുപോലെയാണ്.
അത് ഭാഷാപരമായി പറയാമെങ്കിലും ശാസ്ത്രീയമായി നിർവചിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.
ബിഗ് ബാങ് എന്താണ് ശരിക്കും പറയുന്നത്?
പല മതപ്രഭാഷകരും ബിഗ് ബാങ് സിദ്ധാന്തത്തെ തെറ്റായി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
അവർ പറയുന്നത്:
ബിഗ് ബാങ് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സൃഷ്ടി തെളിയിക്കുന്നു.
എന്നാണ്.
പക്ഷേ ശാസ്ത്രം അങ്ങനെ പറയുന്നില്ല.
ബിഗ് ബാങ് സിദ്ധാന്തം പറയുന്നത്:
13.8 ബില്യൺ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് പ്രപഞ്ചം അതീവ സാന്ദ്രവും ചൂടേറിയതുമായ ഒരു അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് വികസിക്കാൻ തുടങ്ങി എന്നതാണ്.
അത്:
“ഒന്നുമില്ലായ്മയിൽ നിന്ന് എന്തോ ഉണ്ടായി”
എന്ന് പറയുന്നില്ല.
സിംഗുലാരിറ്റി എന്താണ്?
ബിഗ് ബാങ് മാതൃകയിൽ പലപ്പോഴും പറയുന്ന ഒരു പദമാണ്:
Singularity
ഇത് പല മതപ്രഭാഷകരും:
“ദൈവത്തിന്റെ തെളിവ്”
എന്ന് അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
പക്ഷേ യാഥാർത്ഥ്യം അതല്ല.
സിംഗുലാരിറ്റി എന്നത്:
നമ്മുടെ നിലവിലെ ഭൗതികശാസ്ത്ര മോഡലുകൾ പ്രവർത്തിക്കാത്ത അവസ്ഥ
എന്നാണ്.
അതായത്:
“നമുക്ക് അറിയില്ല”
എന്നതിന്റെ സാങ്കേതിക നാമം മാത്രമാണ്.
“നമുക്ക് അറിയില്ല”
എന്നതിൽ നിന്ന്
“അതുകൊണ്ട് ദൈവം”
എന്ന നിഗമനത്തിലേക്ക് പോകുന്നത് തർക്കശാസ്ത്രപരമായി തെറ്റാണ്.
ഇത് God of the Gaps എന്നറിയപ്പെടുന്ന വാദദോഷമാണ്.
“ഒന്നുമില്ലായ്മയിൽ നിന്ന് ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല”
കണ്ടിൻജൻസി വാദത്തിന്റെ അനുകൂലികൾ പലപ്പോഴും ഈ വാചകം ഉപയോഗിക്കും.
എന്നാൽ അതേ ചോദ്യം തിരിച്ച് ചോദിക്കാം.
ദൈവത്തെക്കുറിച്ച്.
ഒന്നുമില്ലായ്മയിൽ നിന്ന് ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ലെങ്കിൽ:
ദൈവം എവിടെ നിന്നു വന്നു?
അപ്പോൾ മറുപടി ഇങ്ങനെയാകും:
ദൈവം എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അപ്പോൾ മറ്റൊരു ചോദ്യം ഉയരും:
പ്രപഞ്ചം എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കാമെന്ന സാധ്യത എന്തുകൊണ്ട് തള്ളിക്കളയുന്നു?
എന്തുകൊണ്ട് ഒരു പ്രത്യേക ഒഴിവാക്കൽ ദൈവത്തിന് മാത്രം നൽകുന്നു?
ഇവിടെയാണ് കണ്ടിൻജൻസി ആർഗ്യുമെന്റിന്റെ വലിയ ദൗർബല്യം കാണുന്നത്.
പ്രപഞ്ചം തന്നെ ഒരു Necessary Reality ആണോ?
ചില ശാസ്ത്രജ്ഞരും തത്വചിന്തകരും പറയുന്നത്:
പ്രപഞ്ചം തന്നെ അടിസ്ഥാന യാഥാർത്ഥ്യമായിരിക്കാം.
അതായത്:
പ്രപഞ്ചം മറ്റൊന്നിനെ ആശ്രയിക്കുന്നില്ല.
മറിച്ച്:
മറ്റെല്ലാം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്.
ഇത്തരം സമീപനത്തിൽ ദൈവത്തെ ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ട ആവശ്യം തന്നെ ഇല്ല.
കണ്ടിൻജൻസി വാദത്തിന്റെ മുഖ്യപ്രശ്നം
ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ:
കണ്ടിൻജൻസി ആർഗ്യുമെന്റ് ദൈവത്തെ തെളിയിക്കുന്നില്ല.
അത് ചെയ്യുന്നത്:
- പ്രപഞ്ചം ആശ്രിതമാണെന്ന് മുൻകൂട്ടി കരുതുന്നു.
- പിന്നെ അതിന് കാരണം വേണമെന്ന് പറയുന്നു.
- തുടർന്ന് ആ കാരണത്തിന് “ദൈവം” എന്ന് പേര് നൽകുന്നു.
ഇതൊന്നും സ്വതന്ത്രമായ തെളിവല്ല.
മറിച്ച് ഒരു മുൻകൂട്ടി സ്വീകരിച്ച നിഗമനത്തെ തത്വചിന്തയുടെ ഭാഷയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നതാണ്.
ഭാഗം 3
കോസ്മോളജിക്കൽ ആർഗ്യുമെന്റ്: “എല്ലാത്തിനും ഒരു കാരണമുണ്ട്, അതിനാൽ ദൈവമുണ്ട്” എന്ന വാദത്തിന്റെ ചരിത്രവും വിമർശനവും
കഴിഞ്ഞ ഭാഗത്തിൽ കണ്ടിൻജൻസി ആർഗ്യുമെന്റിനെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പരിശോധിച്ചു. പ്രപഞ്ചം ഒരു “കണ്ടിൻജന്റ് ബീയിങ്” ആണെന്ന് മുൻകൂട്ടി കരുതിയാണ് ആ വാദം നിലകൊള്ളുന്നതെന്നും, അതിന്റെ അടിസ്ഥാന പ്രിമൈസ് തന്നെ തെളിയിക്കപ്പെട്ടതല്ലെന്നും കണ്ടു.
ഇനി നമുക്ക് വിശ്വാസികൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന മറ്റൊരു പ്രശസ്തമായ തത്വചിന്താ വാദത്തിലേക്ക് കടക്കാം.
അതാണ്:
കോസ്മോളജിക്കൽ ആർഗ്യുമെന്റ് (Cosmological Argument)
ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ വളരെ സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു വാദമായി തോന്നാമെങ്കിലും, അതിന്റെ അടിസ്ഥാന രൂപം വളരെ ലളിതമാണ്.
വാദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനരൂപം
കോസ്മോളജിക്കൽ ആർഗ്യുമെന്റ് സാധാരണ ഇങ്ങനെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു:
പ്രിമൈസ് 1
നിലനിൽക്കുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും ഒരു കാരണമുണ്ട്.
പ്രിമൈസ് 2
പ്രപഞ്ചം നിലനിൽക്കുന്നു.
പ്രിമൈസ് 3
അതിനാൽ പ്രപഞ്ചത്തിനും ഒരു കാരണമുണ്ട്.
നിഗമനം
ആ കാരണം ദൈവമാണ്.
ആദ്യ കാഴ്ചയിൽ ഇത് വളരെ യുക്തിസഹമായി തോന്നാം.
പക്ഷേ ഒരു വാദത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ശക്തി അതിന്റെ ഉപസംഹാരത്തിലല്ല.
അതിന്റെ പ്രിമൈസുകളിലാണ്.
ഈ വാദത്തിന്റെ ചരിത്രം
ഈ വാദത്തിന്റെ വേരുകൾ പുരാതന ഗ്രീസിലേക്ക് പോകുന്നു.
പ്രധാനമായും:
- Aristotle
തന്റെ “Unmoved Mover” എന്ന ആശയം അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനരൂപം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ വാദം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
ലോകത്ത് എല്ലാം ചലിക്കുന്നു.
ചലിക്കുന്നതെല്ലാം മറ്റെന്തെങ്കിലും ചലിപ്പിക്കുന്നതാണ്.
അങ്ങനെ പിന്നിലേക്ക് പോയാൽ അനന്തമായ ഒരു കാരണശൃംഖല ഉണ്ടാകരുത്.
അതിനാൽ ആദ്യമായി ചലനം ആരംഭിച്ച ഒരു “Unmoved Mover” ഉണ്ടായിരിക്കണം.
ഇസ്ലാമിക തത്വചിന്തയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം
ഈ ആശയം പിന്നീട് ഇസ്ലാമിക ലോകത്തേക്ക് കടന്നു.
പ്രധാനമായും:
- Al-Kindi
- Al-Ghazali
- Avicenna
എന്നിവരുടെ കൃതികളിലൂടെ.
പ്രത്യേകിച്ച് അൽ-ഗസാലി രൂപപ്പെടുത്തിയ:
Kalam Cosmological Argument
ഇന്ന് മുസ്ലിം അപ്പോളജിസ്റ്റുകൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന രൂപമാണ്.
അത് ഇങ്ങനെ പോകുന്നു:
- ആരംഭമുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും ഒരു കാരണമുണ്ട്.
- പ്രപഞ്ചത്തിന് ഒരു ആരംഭമുണ്ട്.
- അതിനാൽ പ്രപഞ്ചത്തിന് ഒരു കാരണമുണ്ട്.
- ആ കാരണം ദൈവമാണ്.
ആധുനിക ക്രിസ്ത്യൻ പ്രതിരോധകർ
ഇന്നത്തെ കാലത്ത്:
William Lane Craig
എന്ന ക്രിസ്ത്യൻ തത്വചിന്തകനാണ് ഈ വാദത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ആധുനിക വക്താക്കളിൽ ഒരാൾ.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകങ്ങളും പ്രഭാഷണങ്ങളും ഡിബേറ്റുകളും ഈ വാദത്തെ ലോകമെമ്പാടും ജനപ്രിയമാക്കി.
ആദ്യത്തെ ചോദ്യം
ഈ വാദം കേൾക്കുമ്പോൾ സാധാരണ ആളുകൾ ചോദിക്കാത്ത ഒരു ചോദ്യം ഉണ്ട്.
അതാണ്:
ദൈവത്തിന് കാരണം എന്താണ്?
വാദം പറയുന്നത്:
“എല്ലാത്തിനും ഒരു കാരണമുണ്ട്”
എന്നാണ്.
അപ്പോൾ ദൈവത്തിനും കാരണം വേണം.
ഇവിടെയാണ് ഒരു വിചിത്രമായ സംഭവം നടക്കുന്നത്.
വിശ്വാസി ഉടൻ പറയും:
“ദൈവം അതിന് പുറത്താണ്.”
അല്ലെങ്കിൽ
“ദൈവം കാരണമില്ലാത്ത കാരണമാണ്.”
അല്ലെങ്കിൽ
“ദൈവം ശാശ്വതനാണ്.”
ടാക്സികാബ് ഫാലസി
തത്വചിന്തയിൽ ഇതിനെ പലരും:
Taxi Cab Fallacy
എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
കാരണം:
ഒരു വാദം ഉപയോഗിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ വാതിൽവരെ എത്തുന്നു.
പിന്നീട് ആ വാദം അവിടെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
ടാക്സിയിൽ യാത്ര ചെയ്ത് ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തിയ ശേഷം ടാക്സിയെ വിട്ടയക്കുന്നതുപോലെ.
വാദം പറയുന്നു:
“എല്ലാത്തിനും കാരണം വേണം.”
പക്ഷേ ദൈവത്തിന്റെ അടുത്തെത്തുമ്പോൾ:
“ദൈവത്തിന് വേണ്ട.”
എന്ന് പറയുന്നു.
ഇത് പ്രത്യേക ഇളവ് (Special Pleading) നൽകുന്നതാണ്.
അനന്ത കാരണശൃംഖല അസാധ്യമാണോ?
കോസ്മോളജിക്കൽ ആർഗ്യുമെന്റിന്റെ പ്രധാന അവകാശവാദങ്ങളിൽ ഒന്ന്:
അനന്തമായ കാരണശൃംഖല അസാധ്യമാണ്.
അതിനാൽ ആദ്യകാരണം വേണം.
പക്ഷേ ഇവിടെ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട്.
ദൈവത്തെ ശാശ്വതനായി അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ:
എന്തുകൊണ്ട് പ്രപഞ്ചത്തെ ശാശ്വതമായി അംഗീകരിക്കരുത്?
അത് നിരോധിക്കുന്ന യുക്തിപരമായ കാരണമെന്താണ്?
ഡേവിഡ് ഹ്യൂമിന്റെ വിമർശനം
18-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രശസ്ത തത്വചിന്തകനായ:
David Hume
ഈ വാദത്തെ ശക്തമായി വിമർശിച്ചു.
ഹ്യൂം ചോദിച്ചത്:
ഓരോ ഘടകത്തിനും കാരണം ഉണ്ടെന്ന് തെളിയിച്ചാൽ പോലും, മുഴുവൻ പ്രപഞ്ചത്തിനും പ്രത്യേക കാരണം വേണമെന്ന് എങ്ങനെ തെളിയിക്കും?
ഉദാഹരണത്തിന്:
ഒരു മതിലിലെ ഓരോ ഇഷ്ടികക്കും കാരണം ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ,
മുഴുവൻ മതിലിന് വേറെ ഒരു അധിക കാരണം വേണം എന്ന് നിർബന്ധമില്ല.
ഇമ്മാനുവൽ കാന്റിന്റെ വിമർശനം
Immanuel Kant
കോസ്മോളജിക്കൽ ആർഗ്യുമെന്റിനെതിരെ മറ്റൊരു പ്രധാന വിമർശനം ഉന്നയിച്ചു.
അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയത്:
“കാരണം” എന്ന ആശയം നമ്മൾ പ്രപഞ്ചത്തിനുള്ളിലെ സംഭവങ്ങളിൽ നിന്നാണ് പഠിച്ചത്.
പക്ഷേ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മൊത്തം നിലനിൽപ്പിനെക്കുറിച്ച് അതേ നിയമം പ്രയോഗിക്കാമെന്ന് തെളിയിച്ചിട്ടില്ല.
ബിഗ് ബാങ് സിദ്ധാന്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണ
മതപ്രഭാഷണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന അവകാശവാദങ്ങളിൽ ഒന്ന്:
“ബിഗ് ബാങ് ദൈവത്തിന്റെ തെളിവാണ്.”
എന്നതാണ്.
പക്ഷേ ബിഗ് ബാങ് സിദ്ധാന്തം യഥാർത്ഥത്തിൽ പറയുന്നത്:
പ്രപഞ്ചം ഒരു ചൂടേറിയ സാന്ദ്രാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് വികസിച്ചു എന്നതാണ്.
അത്:
- ദൈവമുണ്ടെന്ന് പറയുന്നില്ല.
- സൃഷ്ടി നടന്നു എന്ന് പറയുന്നില്ല.
- ഒന്നുമില്ലായ്മയിൽ നിന്ന് എന്തോ ഉണ്ടായി എന്ന് പറയുന്നില്ല.
സമയം തന്നെ ബിഗ് ബാങിനൊപ്പം ആരംഭിച്ചിരിക്കാമോ?
ആധുനിക കോസ്മോളജിയിലെ ചില മോഡലുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്:
സമയം തന്നെ ബിഗ് ബാങിനൊപ്പം ആരംഭിച്ചിരിക്കാം.
അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ:
“ബിഗ് ബാങിന് മുമ്പ് എന്തുണ്ടായിരുന്നു?”
എന്ന ചോദ്യം തന്നെ അർത്ഥശൂന്യമാകുന്നു.
കാരണം “മുമ്പ്” എന്ന ആശയം സമയത്തെ ആശ്രയിച്ചാണ്.
സമയം തന്നെ ഇല്ലെങ്കിൽ “മുമ്പ്” എന്ന ചോദ്യവും ഇല്ല.
ക്വാണ്ടം ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിന്റെ വെല്ലുവിളി
ക്ലാസിക്കൽ ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൽ:
എല്ലാ ഫലങ്ങൾക്കും വ്യക്തമായ കാരണങ്ങളുണ്ട്.
പക്ഷേ ക്വാണ്ടം തലത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാണ്.
ഉദാഹരണത്തിന്:
- Virtual particles
- Quantum fluctuations
എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ “കാരണം” എന്ന നമ്മുടെ സാധാരണ ധാരണയെ തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.
ഇത് ദൈവത്തെ തെളിയിക്കുന്നില്ല.
പക്ഷേ “എല്ലാത്തിനും കാരണം വേണം” എന്ന വാദം അത്ര ലളിതമല്ലെന്ന് കാണിക്കുന്നു.
ഖുർആനും സൃഷ്ടിവാദവും
മുസ്ലിം അപ്പോളജിസ്റ്റുകൾ പലപ്പോഴും ഖുർആനിലെ ചില വാക്യങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കുന്നു.
ഉദാഹരണത്തിന്:
“ആകാശങ്ങളും ഭൂമിയും ഒന്നിച്ചിരുന്നതും പിന്നീട് ഞങ്ങൾ അവയെ വേർതിരിച്ചതുമാണ്.”
(ഖുർആൻ 21:30)
ഈ വാക്യം ചിലർ ബിഗ് ബാങ് പ്രവചിച്ചതായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
പക്ഷേ ചരിത്രപരമായി നോക്കുമ്പോൾ:
ഈ വാക്യത്തിന് നൂറ്റാണ്ടുകളായി നൽകിയിരുന്ന പരമ്പരാഗത വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ബിഗ് ബാങുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
ആധുനിക കോസ്മോളജി വികസിച്ചതിനുശേഷമാണ് പുതിയ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ വന്നത്.
പ്രശ്നത്തിന്റെ കേന്ദ്രം
കോസ്മോളജിക്കൽ ആർഗ്യുമെന്റിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രശ്നം:
ഇത് തെളിവിൽ നിന്ന് ദൈവത്തിലേക്ക് പോകുന്നില്ല.
മറിച്ച്:
ആദ്യം ദൈവത്തെ മനസ്സിൽ വെക്കുന്നു.
പിന്നീട് അതിലേക്ക് എത്തുന്ന ഒരു തർക്കഘടന നിർമ്മിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ടാണ് വ്യത്യസ്ത മതക്കാർ ഒരേ വാദം ഉപയോഗിച്ച്:
- അല്ലാഹുവിനെയും
- യഹോവയെയും
- വിഷ്ണുവിനെയും
തെളിയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്.
ഒരു വാദം പരസ്പരം വിരുദ്ധമായ ദൈവങ്ങളെ ഒരുപോലെ “തെളിയിക്കുകയാണെങ്കിൽ”, അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക ദൈവത്തെ തെളിയിക്കുന്നില്ല.
ഭാഗം 3 സമാപനം
കണ്ടിൻജൻസി ആർഗ്യുമെന്റും കോസ്മോളജിക്കൽ ആർഗ്യുമെന്റും നൂറ്റാണ്ടുകളായി ദൈവവാദികൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന ശക്തമായ തത്വചിന്താ ഉപകരണങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
പക്ഷേ അവയെ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കുമ്പോൾ:
- തെളിയിക്കപ്പെടാത്ത അനുമാനങ്ങൾ,
- പ്രത്യേക ഇളവുകൾ,
- തർക്കദോഷങ്ങൾ,
- ചരിത്രപരമായ പരിമിതികൾ
എന്നിവ അവയുടെ അടിത്തറയിൽ കാണാം.
ഫിലോസഫിക്കൽ ദൈവവും മതദൈവവും: കണ്ടിൻജൻസി, കോസ്മോളജിക്കൽ വാദങ്ങളുടെ വിമർശനാത്മക വിശകലനം (ഭാഗം 4)
ദൈവം യഥാർത്ഥത്തിൽ “Necessary Being” ആണോ?
കണ്ടിൻജൻസി വാദം അവതരിപ്പിക്കുന്നവർ സാധാരണയായി പറയുന്ന ഒരു കാര്യമാണ്:
“പ്രപഞ്ചം ഒരു Contingent Being ആണ്. അതിനാൽ അത് ആശ്രയിക്കുന്നത് ഒരു Necessary Being-നെയാണ്. ആ Necessary Being ആണ് ദൈവം.”
ആദ്യനോട്ടത്തിൽ കേൾക്കുമ്പോൾ ഇത് വളരെ ആകർഷകമായി തോന്നാം. പക്ഷേ ഒരു അടിസ്ഥാന ചോദ്യം ഇവിടെ ഉയരുന്നു.
ദൈവം എന്തുകൊണ്ടാണ് Necessary Being ആയത്?
ഈ നിഗമനത്തിലേക്ക് എത്താൻ എന്ത് തെളിവാണ് ഉള്ളത്?
യഥാർത്ഥത്തിൽ മനുഷ്യചരിത്രം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ദൈവസങ്കൽപം ഒരു ശാശ്വത യാഥാർത്ഥ്യമായി കാണുന്നില്ല. മറിച്ച് അത് മനുഷ്യന്റെ മാനസികവും സാംസ്കാരികവുമായ വികാസത്തിന്റെ ഭാഗമായി രൂപപ്പെട്ട ഒരു ആശയമായിട്ടാണ് ചരിത്രകാരന്മാരും മനഃശാസ്ത്രജ്ഞരും കാണുന്നത്.
മനുഷ്യ മസ്തിഷ്കവും ഏജൻസി ഡിറ്റക്ഷനും
പരിണാമ മനഃശാസ്ത്രത്തിൽ (Evolutionary Psychology) വളരെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ആശയമുണ്ട്.
Hyperactive Agency Detection Device (HADD)
മനുഷ്യന്റെ മസ്തിഷ്കം അറിയാത്ത സംഭവങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ ഒരു “ഏജന്റ്” ഉണ്ടെന്ന് കരുതാനുള്ള പ്രവണത കാണിക്കുന്നു.
കാടിനുള്ളിൽ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടാൽ:
- കാറ്റ് വീശിയതാണോ?
- അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മൃഗമുണ്ടോ?
എന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ട സാഹചര്യം.
ഇവിടെ തെറ്റായി മൃഗമുണ്ടെന്ന് കരുതിയാൽ ജീവൻ രക്ഷപ്പെടാം.
പക്ഷേ മൃഗമുണ്ടെന്ന് കരുതാതെ നിന്നാൽ മരണം സംഭവിക്കാം.
അതുകൊണ്ട് മനുഷ്യ മസ്തിഷ്കം സ്വാഭാവികമായി “ഏതോ ഒരു ഏജന്റ് പ്രവർത്തിക്കുന്നു” എന്ന നിഗമനത്തിലേക്ക് പോകുന്ന രീതിയിലാണ് വികസിച്ചത്.
ഇതേ പ്രവണതയാണ് പിന്നീട് പ്രകൃതിയിലെ പ്രതിഭാസങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ചത്.
- മിന്നൽ = ദൈവം
- മഴ = ദൈവം
- കാറ്റ് = ദൈവം
- സമുദ്രം = ദൈവം
- അഗ്നി = ദൈവം
ഇങ്ങനെയാണ് മനുഷ്യചരിത്രത്തിലെ ആദ്യകാല ദൈവവിശ്വാസങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടത്.
അനിമിസത്തിൽ നിന്ന് ഏകദൈവ വിശ്വാസത്തിലേക്ക്
മതചരിത്ര ഗവേഷകർ പറയുന്നതുപോലെ ആദ്യകാല മതരൂപം Animism ആയിരുന്നു.
പ്രകൃതിയിലെ വസ്തുക്കൾക്കും ശക്തികൾക്കും ആത്മാവുണ്ടെന്ന വിശ്വാസം.
പിന്നീട്:
- Totemism
- Polytheism
- Henotheism
- Monotheism
എന്നിങ്ങനെ മതവിശ്വാസങ്ങൾ വികസിച്ചു.
ഇത് മനുഷ്യചിന്തയുടെ ചരിത്രപരമായ വളർച്ചയാണ്.
അതിനാൽ ദൈവസങ്കൽപം മനുഷ്യന് പുറത്തുനിന്ന് ലഭിച്ച ഒന്നാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെടാത്തിടത്തോളം അത് മനുഷ്യന്റെ മാനസിക നിർമ്മിതിയായി കാണുന്നതിൽ അസ്വാഭാവികതയില്ല.
മരിച്ചുപോയ ദൈവങ്ങളുടെ ശവപ്പറമ്പാണ് മനുഷ്യചരിത്രം
ഇന്ന് നമ്മൾ കേൾക്കുന്ന ദൈവങ്ങൾ മാത്രം ചരിത്രത്തിലില്ല.
ഒരുകാലത്ത് ലോകം വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്:
- റാ (ഈജിപ്ത്)
- ഹോറസ്
- ഒസൈറിസ്
- അനൂബിസ്
- സ്യൂസ്
- പോസൈഡൺ
- അപ്പോളോ
- തോർ
- ഓഡിൻ
- മർദൂക്ക്
- ബാൽ
പോലുള്ള ദൈവങ്ങളെയായിരുന്നു.
അവരെ ആരാധിച്ച ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ ജീവിച്ചിരുന്നു.
അവർക്ക് ആ ദൈവങ്ങൾ യഥാർത്ഥമായിരുന്നു.
ഇന്ന്?
ആ വിശ്വാസികൾ ഇല്ല.
ആ ദൈവങ്ങളും ഇല്ല.
ഇത് ഒരു പ്രധാന ചോദ്യത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
ദൈവങ്ങളാണോ മനുഷ്യരെ ആശ്രയിക്കുന്നത്?
അതോ മനുഷ്യരാണോ ദൈവങ്ങളെ ആശ്രയിക്കുന്നത്?
ചരിത്രം നൽകുന്ന ഉത്തരം വളരെ വ്യക്തമാണ്.
വിശ്വാസികൾ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ ദൈവങ്ങളും ഇല്ലാതാകുന്നു.
യഥാർത്ഥ Contingent Being ആരാണ്?
കണ്ടിൻജൻസി വാദം പറയുന്നത്:
“പ്രപഞ്ചം Contingent ആണ്.”
പക്ഷേ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ മറ്റൊരു ചിത്രം കാണാം.
പ്രപഞ്ചം മനുഷ്യനില്ലാതെയും നിലനിൽക്കുന്നു.
പക്ഷേ:
- യഹോവ
- അല്ലാഹു
- സ്യൂസ്
- റാ
- ശിവൻ
- വിഷ്ണു
എന്നിവരുടെ അസ്തിത്വം മനുഷ്യന്റെ വിശ്വാസത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
അതായത്:
പ്രപഞ്ചം മനുഷ്യനെ ആശ്രയിക്കുന്നില്ല.
ദൈവസങ്കൽപം മനുഷ്യനെ ആശ്രയിക്കുന്നു.
അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ Contingent Being എന്ന് വിളിക്കേണ്ടത് പ്രപഞ്ചത്തെയല്ല, ദൈവസങ്കൽപത്തെയാണെന്ന് വിമർശകർ വാദിക്കുന്നു.
ഇനി കോസ്മോളജിക്കൽ ആർഗ്യുമെന്റിലേക്ക്
ദൈവവാദികൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന മറ്റൊരു പ്രശസ്ത വാദമാണ്:
Cosmological Argument
പ്രധാനമായും അരിസ്റ്റോട്ടിൽ, പിന്നീട് തോമസ് അക്വിനാസ്, ലൈബ്നിറ്റ്സ് തുടങ്ങിയവരിലൂടെ വികസിച്ച വാദം.
ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനരൂപം വളരെ ലളിതമാണ്.
Premise 1
തുടക്കമുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും ഒരു കാരണമുണ്ട്.
Premise 2
പ്രപഞ്ചത്തിന് ഒരു തുടക്കമുണ്ട്.
Conclusion
അതിനാൽ പ്രപഞ്ചത്തിന് ഒരു കാരണമുണ്ട്.
ആ കാരണം ദൈവമാണ്.
ആദ്യനോട്ടത്തിൽ യുക്തിസഹമെന്നു തോന്നുന്ന ഈ വാദത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പ്രധാന പ്രശ്നങ്ങൾ അടുത്ത ഭാഗത്തിൽ വിശദമായി പരിശോധിക്കാം:
- “എല്ലാത്തിനും കാരണമുണ്ടെങ്കിൽ ദൈവത്തിന്റെ കാരണം എന്ത്?”
- Taxi Cab Fallacy എന്താണ്?
- Kalam Cosmological Argument എവിടെയാണ് തകരുന്നത്?
- Big Bang ശരിക്കും “സൃഷ്ടി”യെ തെളിയിക്കുന്നുണ്ടോ?
- ശാസ്ത്രം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ തുടക്കത്തെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറയുന്നത്?
ഫിലോസഫിക്കൽ ദൈവവും മതദൈവവും: കണ്ടിൻജൻസി, കോസ്മോളജിക്കൽ വാദങ്ങളുടെ വിമർശനാത്മക വിശകലനം (ഭാഗം 5)
കോസ്മോളജിക്കൽ ആർഗ്യുമെന്റ്: “എല്ലാത്തിനും ഒരു കാരണമുണ്ട്” എന്ന വാദത്തിന്റെ പരിധികൾ
മുൻഭാഗത്തിൽ കണ്ടതുപോലെ, കോസ്മോളജിക്കൽ ആർഗ്യുമെന്റ് ദൈവവിശ്വാസികൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന തത്വചിന്താപരമായ വാദങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ക്രിസ്ത്യൻ അപ്പോളജിസ്റ്റുകളും പിന്നീട് ഇസ്ലാമിക അപ്പോളജിസ്റ്റുകളും ഈ വാദത്തെ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചു.
ഈ വാദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനരൂപം വീണ്ടും ഓർമ്മിക്കാം.
- ആരംഭമുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും ഒരു കാരണമുണ്ട്.
- പ്രപഞ്ചത്തിന് ഒരു ആരംഭമുണ്ട്.
- അതിനാൽ പ്രപഞ്ചത്തിനും ഒരു കാരണമുണ്ട്.
- ആ കാരണം ദൈവമാണ്.
ആദ്യനോട്ടത്തിൽ ഈ വാദം യുക്തിസഹമായി തോന്നാം. പക്ഷേ തത്വചിന്തയുടെയും ശാസ്ത്രത്തിന്റെയും വെളിച്ചത്തിൽ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ നിരവധി ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നു.
“ദൈവത്തിന്റെ കാരണം എന്താണ്?” എന്ന ചോദ്യം
കോസ്മോളജിക്കൽ വാദത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രശ്നം ഇതാണ്.
വാദത്തിന്റെ ആദ്യപ്രമേയം പറയുന്നത്:
“നിലനിൽക്കുന്ന അല്ലെങ്കിൽ ആരംഭമുള്ള എല്ലാത്തിനും ഒരു കാരണമുണ്ട്.”
അപ്പോൾ ദൈവവും നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് വിശ്വാസി അവകാശപ്പെടുന്നില്ലേ?
അങ്ങനെയെങ്കിൽ ദൈവത്തിനും ഒരു കാരണം വേണം.
ഇവിടെയാണ് പല അപ്പോളജിസ്റ്റുകളും പറയുന്നത്:
“ദൈവത്തിന് കാരണം വേണ്ട. ദൈവം അനാദിയാണ്.”
പക്ഷേ ഇതോടെ ആദ്യപ്രമേയം തന്നെ തകർന്നുപോകുന്നു.
കാരണം ആദ്യം “എല്ലാത്തിനും കാരണം വേണം” എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പിന്നീട് “ദൈവത്തിന് കാരണം വേണ്ട” എന്ന് പറയുന്നത് പ്രത്യേക ഇളവ് (Special Pleading) നൽകുന്നതാണ്.
തത്വചിന്തയിൽ ഇതിനെ പലപ്പോഴും Special Pleading Fallacy അല്ലെങ്കിൽ Taxi Cab Fallacy എന്നിങ്ങനെ വിമർശിക്കാറുണ്ട്.
Taxi Cab Fallacy എന്താണ്?
ബ്രിട്ടീഷ് തത്വചിന്തകൻ Alfred North Whitehead-ന്റെ ചിന്തകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഈ ആശയം പിന്നീട് ജനപ്രിയമായത്.
ഉദാഹരണത്തിന്:
നിങ്ങൾ ഒരു ടാക്സിയിൽ കയറുന്നു.
ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തിയപ്പോൾ:
“ഇനി എനിക്ക് ടാക്സി വേണ്ട” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നു.
കോസ്മോളജിക്കൽ വാദം ചെയ്യുന്നതും സമാനമാണെന്ന് വിമർശകർ പറയുന്നു.
ആദ്യം:
- എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും കാരണം വേണം.
എന്ന് വാദിക്കുന്നു.
പിന്നീട്:
- ദൈവത്തിലെത്തുമ്പോൾ കാരണം വേണ്ട.
എന്ന് പറയുന്നു.
അതായത് ദൈവത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നതുവരെ കാരണം-ഫലം ശൃംഖല ഉപയോഗിക്കുകയും പിന്നീട് അതിനെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പ്രപഞ്ചത്തിന് തുടക്കമുണ്ടെന്ന് എങ്ങനെ ഉറപ്പിച്ചു?
കോസ്മോളജിക്കൽ വാദത്തിന്റെ രണ്ടാം പ്രമേയം:
“പ്രപഞ്ചത്തിന് ഒരു തുടക്കമുണ്ട്.”
എന്നതാണ്.
ഇതാണ് മുഴുവൻ വാദത്തിന്റെ അടിത്തറ.
പക്ഷേ ഇവിടെ ഒരു പ്രധാന കാര്യം മനസ്സിലാക്കണം.
ആധുനിക ഭൗതികശാസ്ത്രം പറയുന്നത്:
Big Bang എന്നത് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ “സൃഷ്ടി”യെക്കുറിച്ചുള്ള സിദ്ധാന്തമല്ല.
അത് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ വികാസത്തിന്റെ (expansion) തുടക്കത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മാതൃകയാണ്.
Big Bang ശരിക്കും എന്താണ് പറയുന്നത്?
ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രീയ കണക്കുകൾ പ്രകാരം ഏകദേശം 13.8 ബില്യൺ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് പ്രപഞ്ചം അതീവ സാന്ദ്രവും അതീവ ചൂടുള്ളതുമായ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു.
ആ അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് പ്രപഞ്ചം വികസിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അതാണ് Big Bang Model പറയുന്നത്.
പക്ഷേ Big Bang പറയുന്നില്ല:
- അതിന് മുമ്പ് ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു എന്ന്.
- ശൂന്യതയിൽ നിന്ന് എന്തോ ഉണ്ടായി എന്ന്.
- ഒരു ദൈവം പ്രപഞ്ചം സൃഷ്ടിച്ചു എന്ന്.
ഇവയിൽ ഒന്നും Big Bang സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ഭാഗമല്ല.
സിംഗുലാരിറ്റി യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ്?
പല മതപ്രഭാഷണങ്ങളിലും കേൾക്കാറുണ്ട്:
“ശാസ്ത്രം തന്നെ പറയുന്നു പ്രപഞ്ചം ഒരു സിംഗുലാരിറ്റിയിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടായത്.”
പക്ഷേ സിംഗുലാരിറ്റി എന്നത് ഒരു തെളിയിക്കപ്പെട്ട ഭൗതിക വസ്തു അല്ല.
അത് നിലവിലെ ഗണിത മാതൃകകൾ പ്രവർത്തനം നിർത്തുന്ന അവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പദമാണ്.
അതായത്:
“ഇതിനപ്പുറം ഇപ്പോഴത്തെ ഫിസിക്സ് കൊണ്ട് വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല”
എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ അർത്ഥം.
അറിയാത്ത ഇടത്ത് ദൈവത്തെ കയറ്റിവയ്ക്കുന്നത് ശാസ്ത്രമല്ല.
അത് God of the Gaps എന്നറിയപ്പെടുന്ന യുക്തിപരമായ പിഴവാണ്.
“ഒന്നുമില്ലായ്മയിൽ നിന്ന് ഒന്നും വരില്ല” എന്ന വാദം
ദൈവവാദികൾ പലപ്പോഴും ചോദിക്കും:
“ഒന്നുമില്ലായ്മയിൽ നിന്ന് എങ്ങനെയാണ് എന്തെങ്കിലും വരുന്നത്?”
പക്ഷേ ഇവിടെ ഒരു കൗതുകകരമായ കാര്യമുണ്ട്.
നിരീശ്വരവാദികളോ ശാസ്ത്രമോ സാധാരണയായി “ഒന്നുമില്ലായ്മയിൽ നിന്ന് പ്രപഞ്ചം ഉണ്ടായി” എന്ന് പറയാറില്ല.
അത് പലപ്പോഴും മതവാദികൾ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ മേൽ ചുമത്തുന്ന ഒരു വാദമാണ്.
യഥാർത്ഥത്തിൽ ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്:
“നമുക്ക് ഇപ്പോൾ മുഴുവൻ ഉത്തരം അറിയില്ല.”
എന്നതാണ്.
അറിയാത്തതിനെക്കുറിച്ച് “എനിക്ക് അറിയില്ല” എന്ന് പറയുന്നത് ബൗദ്ധിക സത്യസന്ധതയാണ്.
“എനിക്ക് അറിയില്ല, അതിനാൽ ദൈവം” എന്ന് പറയുന്നത് നിഗമനച്ചാട്ടമാണ്.
അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെയും അക്വിനാസിന്റെയും കാലം
കോസ്മോളജിക്കൽ വാദത്തിന്റെ പ്രധാന വക്താക്കളായ:
- Aristotle
- Thomas Aquinas
- Gottfried Wilhelm Leibniz
എന്നിവർ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലം ഓർക്കണം.
അവർ ജീവിച്ചിരുന്നത്:
- ടെലിസ്കോപ്പില്ലാത്ത കാലത്ത്.
- ആധുനിക ഭൗതികശാസ്ത്രമില്ലാത്ത കാലത്ത്.
- ഗാലക്സികളുടെ അസ്തിത്വം പോലും അറിയാത്ത കാലത്ത്.
- Big Bang സിദ്ധാന്തം രൂപപ്പെട്ടതിന് നൂറ്റാണ്ടുകൾ മുമ്പ്.
അവരുടെ ചിന്തകൾ ചരിത്രപരമായി വിലപ്പെട്ടവയാണ്.
പക്ഷേ അവയെ ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയില്ല.
മനുഷ്യർ അറിയാത്തതിനെ വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ചരിത്രം
മനുഷ്യചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ ഒരു രസകരമായ മാതൃക കാണാം.
ഒരുകാലത്ത് മനുഷ്യർ കരുതിയിരുന്നു:
- മഴയ്ക്ക് പിന്നിൽ ദൈവമുണ്ട്.
- ഇടിമിന്നലിന് പിന്നിൽ ദൈവമുണ്ട്.
- രോഗങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ ദൈവമുണ്ട്.
- ഗ്രഹണങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ ദൈവമുണ്ട്.
പിന്നീട് ശാസ്ത്രം ഓരോ മേഖലയിലും വിശദീകരണങ്ങൾ കണ്ടെത്തി.
അപ്പോൾ ദൈവങ്ങൾ പിന്മാറി.
ഇന്ന് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഉത്ഭവം പോലുള്ള ചില ചോദ്യങ്ങൾക്ക് പൂർണ്ണമായ ഉത്തരങ്ങൾ ഇനിയും ലഭിച്ചിട്ടില്ല.
പക്ഷേ ചരിത്രം കാണിക്കുന്നത്:
“ഇപ്പോൾ അറിയാത്തതിനെ നാളെയും അറിയില്ല” എന്ന നിഗമനം ശരിയാകണമെന്നില്ല.
ഫിലോസഫിക്കൽ ദൈവവും മതദൈവവും
ഈ പരമ്പരയുടെ തുടക്കത്തിൽ പറഞ്ഞ ആശയത്തിലേക്ക് വീണ്ടും വരാം.
പല വിശ്വാസികളും രണ്ട് ദൈവങ്ങളെ കൊണ്ടുനടക്കുന്നു എന്ന നിരീക്ഷണം.
യുക്തിവാദിയോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ:
- Necessary Being
- First Cause
- Unmoved Mover
- Ground of Existence
എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഫിലോസഫിക്കൽ ദൈവം.
മതവേദിയിൽ എത്തുമ്പോൾ:
- പ്രാർത്ഥന കേൾക്കുന്ന ദൈവം.
- കോപിക്കുന്ന ദൈവം.
- ശിക്ഷിക്കുന്ന ദൈവം.
- അനുഗ്രഹിക്കുന്ന ദൈവം.
- പ്രത്യേക മതഗ്രന്ഥങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തിയ ദൈവം.
ഇവ രണ്ടും ഒരേ ദൈവമാണെന്ന് തെളിയിക്കേണ്ട ബാധ്യത ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു.
കാരണം കോസ്മോളജിക്കൽ വാദം വിജയിച്ചാലും അത് ഒരു പ്രത്യേക മതത്തിലെ ദൈവത്തെ തെളിയിക്കുന്നില്ല.
അത് പരമാവധി ഒരു “ആദ്യകാരണം” ഉണ്ടാകാമെന്ന നിഗമനത്തിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്.
ആ ആദ്യകാരണം:
- അല്ലാഹുവാണെന്ന്,
- യഹോവയാണെന്ന്,
- വിഷ്ണുവാണെന്ന്,
- ശിവനാണെന്ന്,
- അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും ദൈവമാണെന്ന്
ഈ വാദങ്ങളിൽ നിന്ന് തെളിയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഉപസംഹാരം
കണ്ടിൻജൻസി ആർഗ്യുമെന്റും കോസ്മോളജിക്കൽ ആർഗ്യുമെന്റും മനുഷ്യചരിത്രത്തിലെ പ്രധാന തത്വചിന്താപരമായ വാദങ്ങളാണ്. അവയെ പഠിക്കുന്നത് ബൗദ്ധികമായി പ്രയോജനകരമാണ്.
എന്നാൽ ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവയെ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ നിരവധി അടിസ്ഥാന അനുമാനങ്ങളിലാണ് അവ നിലകൊള്ളുന്നതെന്ന് വിമർശകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
- പ്രപഞ്ചം Contingent ആണെന്ന അനുമാനം.
- പ്രപഞ്ചത്തിന് തുടക്കമുണ്ടെന്ന അനുമാനം.
- ദൈവത്തിന് മാത്രം പ്രത്യേക ഇളവ് നൽകുന്ന സമീപനം.
- അറിയാത്ത ഇടങ്ങൾ ദൈവംകൊണ്ട് നിറയ്ക്കുന്ന പ്രവണത.
ഇവയെല്ലാം ഗൗരവമായി പരിശോധിക്കേണ്ട വിഷയങ്ങളാണ്.
യുക്തിചിന്തയുടെ ലക്ഷ്യം അന്തിമ ഉത്തരങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കലല്ല.
മറിച്ച്:
“നാം വിശ്വസിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് മതിയായ തെളിവുണ്ടോ?”
എന്ന ചോദ്യം തുടർച്ചയായി ചോദിക്കലാണ്.
ഹാഷ്ടാഗുകൾ
മലയാളം
#യുക്തിവാദം #നിരീശ്വരവാദം #ദൈവവാദം #തത്വചിന്ത #ഫിലോസഫി #കണ്ടിൻജൻസി_വാദം #കോസ്മോളജിക്കൽ_വാദം #കലാം_ആർഗ്യുമെന്റ് #ദൈവം #പ്രപഞ്ചം #ശാസ്ത്രം #യുക്തിചിന്ത #മതവിമർശനം #ബിഗ്ബാങ് #പരിണാമം #ചരിത്രം #മനഃശാസ്ത്രം #ലോജിക് #ക്രിറ്റിക്കൽ_തിങ്കിങ് #ഫ്രീതോട്ട്
Manglish
#Yukthivadam #Nireeshwaravadam #Daivavadam #Thathwachintha #PhilosophyMalayalam #ContingencyArgument #CosmologicalArgument #KalamArgument #Daivam #Prapancham #ScienceMalayalam #Yukthichintha #MathaVimarshanam #BigBang #Evolution #History #Psychology #Logic #CriticalThinking #Freethought
English
#Rationalism #Atheism #Skepticism #Philosophy #ContingencyArgument #CosmologicalArgument #KalamCosmologicalArgument #GodDebate #Religion #Science #BigBang #Universe #Logic #CriticalThinking #Freethinker #Secularism #Humanism #Evolution #PhilosophyOfReligion #Reasoning