ഖുർആനിലെ ഭ്രൂണശാസ്ത്രം: ദൈവിക അത്ഭുതമോ ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ അറിവുകളോ?
ഇസ്ലാമിക പ്രഭാഷണങ്ങളിലും സോഷ്യൽ മീഡിയ ചർച്ചകളിലും ഏറെ കേൾക്കുന്ന ഒരു വാദമാണ് “ഖുർആനിൽ ആധുനിക ഭ്രൂണശാസ്ത്രം ഉണ്ട്” എന്നത്. ഈ വാദപ്രകാരം, ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രം കണ്ടെത്തിയ ഭ്രൂണവികാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യങ്ങൾ 1400 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പേ ഖുർആനിൽ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. അതിനാൽ ഖുർആൻ മനുഷ്യന്റെ രചനയല്ല, ദൈവിക ഗ്രന്ഥമാണ് എന്നാണ് അവകാശവാദം.
എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഖുർആനിലെ ഭ്രൂണവിവരണങ്ങൾ ആധുനിക ശാസ്ത്രവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നുണ്ടോ? അതോ അവ ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മനുഷ്യരുടെ പരിമിതമായ ധാരണകളുടെ പ്രതിഫലനമാത്രമാണോ? ഈ ലേഖനത്തിൽ നാം ഖുർആൻ വചനങ്ങൾ, ഹദീസുകൾ, ക്ലാസിക്കൽ തഫ്സീറുകൾ, ചരിത്രരേഖകൾ, ആധുനിക ഭ്രൂണശാസ്ത്രം എന്നിവയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ ഈ വിഷയത്തെ പരിശോധിക്കാം.
ഖുർആനിലെ പ്രധാന ഭ്രൂണവിവരണം
ഖുർആനിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ഭ്രൂണശാസ്ത്ര വചനങ്ങൾ സൂറത്ത് അൽ മുഅ്മിനൂൻ (23:12-14) ലാണ്:
“തീർച്ചയായും മനുഷ്യനെ കളിമണ്ണിന്റെ സത്തിൽ നിന്ന് നാം സൃഷ്ടിച്ചു. പിന്നെ ഒരു ശുക്ലതുള്ളിയായി അവനെ ഭദ്രമായ ഒരു സ്ഥാനത്ത് വെച്ചു. പിന്നെ ആ ശുക്ലതുള്ളിയെ ചോരക്കട്ടയാക്കി. പിന്നീട് ചോരക്കട്ടയെ മാംസപിണ്ഡമാക്കി. തുടർന്ന് മാംസപിണ്ഡത്തെ അസ്ഥികൂടമാക്കി. എന്നിട്ട് അസ്ഥികൂടത്തെ മാംസം കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു. പിന്നീട് മറ്റൊരു സൃഷ്ടിയായി നാം അതിനെ വളർത്തിയെടുത്തു…” — ഖുർആൻ 23:12-14
ഇതാണ് “ഖുർആനിലെ ഭ്രൂണശാസ്ത്ര അത്ഭുതം” എന്ന് ഇസ്ലാമിക പ്രഭാഷകർ ആവർത്തിച്ച് ഉദ്ധരിക്കുന്ന വചനങ്ങൾ.
പക്ഷേ ഇവ ശാസ്ത്രീയമായി പരിശോധിക്കുമ്പോൾ നിരവധി പ്രശ്നങ്ങൾ ഉയരുന്നു.
“കളിമണ്ണിൽ നിന്ന് മനുഷ്യൻ” — പുരാതന സംസ്കാരങ്ങളുടെ വിശ്വാസം
ഖുർആൻ ആദ്യം പറയുന്നത് മനുഷ്യനെ “കളിമണ്ണിൽ” നിന്നാണ് സൃഷ്ടിച്ചതെന്നാണ്. ഇത് ഇസ്ലാമിന് മാത്രമുള്ള ആശയമല്ല.
പുരാതന മെസപ്പൊട്ടോമിയൻ സംസ്കാരങ്ങളിലും, ഈജിപ്തിലും, ഗ്രീക്കിലും, ഹീബ്രു മതപരമ്പരകളിലും മനുഷ്യൻ മണ്ണിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു എന്ന വിശ്വാസം നിലനിന്നിരുന്നു.
മെസപ്പൊട്ടോമിയയിലെ സുമേറിയൻ രേഖകളിൽ എൻകി ദൈവവും നിന്മഹ് ദേവതയും ചേർന്ന് മനുഷ്യനെ മണ്ണിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു എന്ന് കാണാം. ബൈബിളിലും ആദാം മണ്ണിൽ നിന്നാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതെന്ന് പറയുന്നു.
മനുഷ്യൻ തന്നെ കളിമണ്ണുപയോഗിച്ച് പ്രതിമകൾ നിർമ്മിച്ച കാലഘട്ടത്തിൽ “ദൈവം മനുഷ്യനെ മണ്ണിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാക്കി” എന്ന ആശയം സ്വാഭാവികമായി ഉദിച്ചുവരുന്നതിൽ അത്ഭുതമൊന്നുമില്ല.
അതുകൊണ്ട് ഇത് ഒരു ശാസ്ത്രീയ സത്യത്തേക്കാൾ പുരാതന മനുഷ്യചിന്തയുടെ ഭാഗമാണ്.
“നുത്ഫ” — ശുക്ലതുള്ളിയോ ബീജമോ?
ഖുർആനിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന പദമാണ് “നുത്ഫ” (نطفة).
ഇസ്ലാമിക പ്രഭാഷകർ ഇന്ന് ഇതിനെ “zygote” അല്ലെങ്കിൽ “fertilized egg” എന്ന രീതിയിൽ അവതരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ക്ലാസിക്കൽ അറബി നിഘണ്ടുക്കളും തഫ്സീറുകളും ഈ വാക്കിന് നൽകിയ അർത്ഥം വളരെ വ്യക്തമാണ്: “ശുക്ലതുള്ളി” അല്ലെങ്കിൽ “semen drop”.
ഇബ്നു കസീർ, ജലാലൈൻ, തബരി, ഇബ്നു അബ്ബാസ് തുടങ്ങിയ ക്ലാസിക്കൽ മുഫസ്സിറുകൾ എല്ലാം ഇതിന് “drop of semen” എന്ന അർത്ഥം തന്നെയാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്.
ഖുർആനിലെ മറ്റു വചനങ്ങളും അതേ ആശയം ആവർത്തിക്കുന്നു:
“ഒരു ഇന്ദ്രിയത്തുള്ളിയിൽ നിന്ന് അവനെ നാം സൃഷ്ടിച്ചു…” — ഖുർആൻ 80:19
“ശ്രവിക്കപ്പെടുന്ന ശുക്ലതുള്ളിയിൽ നിന്ന്…” — ഖുർആൻ 53:46
ഇവിടെയൊന്നും സ്ത്രീയുടെ അണ്ഡത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ പരാമർശമില്ല.
സ്ത്രീയുടെ അണ്ഡത്തെക്കുറിച്ച് ഖുർആനിൽ പരാമർശമുണ്ടോ?
ആധുനിക ശാസ്ത്രപ്രകാരം കുഞ്ഞ് രൂപപ്പെടാൻ പുരുഷന്റെ സ്പെർമും സ്ത്രീയുടെ ഓവവും (egg cell) രണ്ടും ആവശ്യമാണ്.
മനുഷ്യന് 46 ക്രോമോസോമുകളുണ്ട്. അതിൽ 23 എണ്ണം അമ്മയിൽ നിന്നുള്ള അണ്ഡവും 23 എണ്ണം അച്ഛനിൽ നിന്നുള്ള സ്പെർമും നൽകുന്നു.
എന്നാൽ ഖുർആനിൽ വ്യക്തമായി പറയുന്നത് പുരുഷന്റെ ശുക്ലത്തെക്കുറിച്ചാണ്. സ്ത്രീയുടെ അണ്ഡത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ പരാമർശമില്ല.
ഇതിന് ചിലർ ഖുർആൻ 76:2 ഉദ്ധരിക്കാറുണ്ട്:
“കൂടിച്ചേർന്നുണ്ടായ ഒരു നുത്ഫയിൽ നിന്ന് മനുഷ്യനെ നാം സൃഷ്ടിച്ചു…” — ഖുർആൻ 76:2
ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് “നുത്ഫത്തിൻ അംശാജ്” എന്ന പദമാണ്. ചില ആധുനിക വ്യാഖ്യാതാക്കൾ ഇത് “സ്പെർമും അണ്ഡവും ചേർന്നത്” എന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു.
പക്ഷേ ക്ലാസിക്കൽ തഫ്സീറുകൾ അങ്ങനെ പറയുന്നില്ല.
ഇബ്നു കസീർ ഇതിനെ “പുരുഷന്റെ ശുക്ലവും സ്ത്രീയുടെ ദ്രാവകവും” എന്ന രീതിയിലാണ് വിശദീകരിക്കുന്നത്. അതായത് സ്ത്രീയുടെ reproductive fluid എന്ന പഴയ ധാരണ.
ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രപ്രകാരം സ്ത്രീയുടെ reproductive contribution ഒരു ദ്രാവകമല്ല; അതൊരു ഏകകോശമായ ഓവമാണ്.
“അലഖ” — ചോരക്കട്ടയോ ഭ്രൂണമോ?
ഖുർആനിൽ ഭ്രൂണത്തിന്റെ അടുത്ത ഘട്ടമായി പറയുന്നത് “അലഖ” (علقة) എന്നതാണ്.
ഈ പദത്തിന് ക്ലാസിക്കൽ അറബിയിൽ “രക്തക്കട്ടി”, “പിടിച്ചിരിക്കുന്ന വസ്തു”, “leech-like clot” എന്നീ അർത്ഥങ്ങളുണ്ട്.
ആധുനിക ഇസ്ലാമിക പ്രഭാഷകർ ഇതിനെ “embryo attached to uterus” എന്ന രീതിയിൽ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു.
എന്നാൽ പഴയ തഫ്സീറുകൾ “രക്തക്കട്ടി” എന്ന അർത്ഥം തന്നെയാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്.
ശാസ്ത്രീയമായി നോക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യഭ്രൂണം ഒരിക്കലും “blood clot” അല്ല.
അസ്ഥി ആദ്യം, മാംസം പിന്നീട്?
ഖുർആൻ 23:14-ൽ പറയുന്നത്:
“മാംസപിണ്ഡത്തെ അസ്ഥികൂടമാക്കി. തുടർന്ന് അസ്ഥികളെ മാംസം കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു.”
ആധുനിക ഭ്രൂണശാസ്ത്രപ്രകാരം അസ്ഥിയും മാംസവും ഒരേ സമയത്ത് വികസിക്കുന്നു. ആദ്യം അസ്ഥി രൂപപ്പെട്ടു പിന്നീട് അതിന് മുകളിൽ മാംസം പൊതിയുന്നു എന്ന രീതിയിലുള്ള ഒരു ഘട്ടവികാസം ഇല്ല.
അതുകൊണ്ട് ഖുർആനിലെ ഈ വിവരണം ശാസ്ത്രീയമായി കൃത്യമല്ല.
“മുതുകിനും വാരിയെല്ലുകൾക്കും ഇടയിൽ നിന്ന് വരുന്ന ദ്രാവകം”
ഖുർആൻ 86:6-7 ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:
“തെറിച്ചുവരുന്ന ഒരു ദ്രാവകത്തിൽ നിന്നാണ് അവൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. അത് മുതുകിനും വാരിയെല്ലുകൾക്കുമിടയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്നു.”
ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ശുക്ലമാണ്.
പക്ഷേ ശുക്ലം രൂപപ്പെടുന്നത് testes-ലാണ്, spine-നും ribs-നും ഇടയിൽ അല്ല.
ഇത് ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ശരീരശാസ്ത്ര ധാരണകളുടെ ഭാഗമായിരിക്കാം.
ഹദീസുകളിലെ ഭ്രൂണശാസ്ത്രം
സഹീഹ് ബുഖാരിയിലും സഹീഹ് മുസ്ലിമിലും വരുന്ന ഒരു പ്രശസ്ത ഹദീസ്:
“നിങ്ങളിൽ ഓരോരുത്തരുടെയും സൃഷ്ടി മാതാവിന്റെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ 40 ദിവസം നുത്ഫയായി, പിന്നീട് അത്രയും കാലം അലഖയായി, തുടർന്ന് അത്രയും കാലം മാംസപിണ്ഡമായി തുടരുന്നു. പിന്നെ മലക്ക് അയക്കപ്പെടുകയും ജീവൻ ഊതപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു…”
ഈ ഹദീസ് പ്രകാരം:
- 40 ദിവസം — ശുക്ലതുള്ളി
- അടുത്ത 40 ദിവസം — രക്തക്കട്ടി
- അടുത്ത 40 ദിവസം — മാംസപിണ്ഡം
- പിന്നീട് ആത്മാവ് ഊതൽ
ആകെ 120 ദിവസത്തിന് ശേഷമാണ് “ജീവൻ” വരുന്നത് എന്ന ധാരണ ഇവിടെ കാണാം.
പക്ഷേ ശാസ്ത്രീയമായി ഭ്രൂണത്തിന് തുടക്കത്തിൽ തന്നെ ജീവപ്രവർത്തനമുണ്ട്. “ആത്മാവ് നാലാം മാസത്തിൽ ഊതുന്നു” എന്ന ആശയം മതപരമായ ധാരണ മാത്രമാണ്.
ഗ്രീക്ക് വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ സ്വാധീനം
ഖുർആനിലെ ഭ്രൂണവിവരണങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും പുതുമയുള്ളവയല്ല.
ഗ്രീക്ക് ഡോക്ടറായ ഗാലൻ (Galen) പുരുഷനും സ്ത്രീയും പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ദ്രവങ്ങൾ ചേർന്നാണ് കുഞ്ഞ് രൂപപ്പെടുന്നത് എന്ന് പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു.
ഹിപ്പോക്രട്ടീസ്, അരിസ്റ്റോട്ടിൽ എന്നിവരും സമാന ആശയങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചിരുന്നു.
ഈ അറിവുകൾ റോമിൽ നിന്ന് പേർഷ്യയിലേക്കും അവിടെ നിന്ന് അറേബ്യയിലേക്കും വ്യാപിച്ചിരുന്നു.
ജുന്ദിഷാപൂർ മെഡിക്കൽ സ്കൂൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രങ്ങൾ ഈ അറിവുകൾ പ്രചരിപ്പിച്ചു.
ഹാരിസ് ഇബ്നു കലദ — അറേബ്യയിലെ വൈദ്യൻ
ഇസ്ലാമിക ചരിത്രത്തിൽ ഹാരിസ് ഇബ്നു കലദ എന്ന ഡോക്ടർ പ്രശസ്തനായിരുന്നു.
സുനൻ അബൂദാവൂദിൽ വരുന്ന ഒരു ഹദീസിൽ മുഹമ്മദ് നബി അദ്ദേഹത്തെ വിശ്വസ്തനായ വൈദ്യൻ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
ഹാരിസ് ജുന്ദിഷാപൂർ സ്കൂളിൽ പഠിച്ച വ്യക്തിയായിരുന്നു. അവിടെ ഗ്രീക്ക് മെഡിക്കൽ തത്വങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നതായി ചരിത്രകാരന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
അതുകൊണ്ട് ഗ്രീക്ക് ഭ്രൂണശാസ്ത്ര ആശയങ്ങൾ അറേബ്യയിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നതിൽ അത്ഭുതമില്ല.
കിത്ത് മൂർ വിവാദം
1980-കളിൽ എംബ്രിയോളജിസ്റ്റായ Keith Moore ഖുർആനിലെ ചില വിവരണങ്ങൾ ഭ്രൂണശാസ്ത്രവുമായി സാമ്യമുണ്ടെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
ഇത് ഇസ്ലാമിക പ്രഭാഷകർ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചു.
പക്ഷേ പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഖുർആനിലെ വിവരണങ്ങളും ആധുനിക ശാസ്ത്രവും തമ്മിൽ നിരവധി പൊരുത്തക്കേടുകൾ ഉണ്ടെന്ന് സമ്മതിച്ചു.
പ്രത്യേകിച്ച് “bones before muscles” എന്ന വിവരണം ശാസ്ത്രീയമായി ശരിയല്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പിന്നീട് പരാമർശിച്ചു.
സമാപനം
ഖുർആനിലെ ഭ്രൂണവിവരണങ്ങൾ ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവചനങ്ങളാണോ?
ചരിത്രവും ക്ലാസിക്കൽ തഫ്സീറുകളും ശാസ്ത്രീയ വിവരങ്ങളും പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന ചിത്രം മറ്റൊന്നാണ്.
ഖുർആനിലെ വിവരണങ്ങൾ ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന ഗ്രീക്ക്-അറബി വൈദ്യധാരണകളുടെ പ്രതിഫലനമായി തോന്നുന്നു.
അതിൽ:
- ശുക്ലത്തിന് അമിത പ്രാധാന്യം,
- സ്ത്രീയുടെ അണ്ഡത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അഭാവം,
- “രക്തക്കട്ടി” ഘട്ടം,
- അസ്ഥി ആദ്യം രൂപപ്പെടുന്നു എന്ന ആശയം,
- ആത്മാവ് പിന്നീട് ഊതപ്പെടുന്നു എന്ന ധാരണ
ഇവയെല്ലാം പുരാതന ധാരണകളുമായി കൂടുതൽ പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; ആധുനിക ഭ്രൂണശാസ്ത്രവുമായി അല്ല.
ഇതിനെ ദൈവിക അത്ഭുതമായി കാണണോ, അതോ ചരിത്രപരമായ മനുഷ്യചിന്തയായി കാണണോ എന്നത് വായനക്കാരന്റെ തീരുമാനമാണ്. എന്നാൽ വിമർശനാത്മകമായി പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഖുർആനിലെ ഈ വിവരണങ്ങളിൽ അത്ഭുതകരമായ ശാസ്ത്രീയ കൃത്യതയില്ലെന്നത് വ്യക്തമാണ്.