മുഹമ്മദ് വിരോധികളെ കൊലപ്പെടുത്താൻ ഉത്തരവിട്ടോ? — ഹദീസുകളും സീറത്തും പറയുന്ന ചരിത്രം
മദ്രസകളിൽ പഠിച്ച പലർക്കും ബാല്യത്തിൽ തന്നെ കേട്ടിട്ടുള്ള ഒരു കഥയുണ്ട്. മക്കയിൽ മുഹമ്മദ് നമസ്കരിക്കുമ്പോൾ, ചില ഖുറൈശികൾ അദ്ദേഹത്തെ അപമാനിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവരിൽ ഒരാൾ ഒട്ടകത്തിന്റെ കുടൽമാലയും ചാണകവും രക്തവും ചേർന്ന അഴുക്ക് മുഹമ്മദിന്റെ തോളിൽ വെച്ചു. പിന്നീട് ആ വ്യക്തികളോട് മുഹമ്മദ് പ്രതികാരം ചെയ്തു എന്നതും ഇസ്ലാമിക ചരിത്രങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
സാധാരണയായി ഈ കഥ ഉപയോഗിക്കുന്നത് “മുഹമ്മദ് എത്ര കഷ്ടം സഹിച്ചു” എന്ന് കാണിക്കാനാണ്. എന്നാൽ അതേ സംഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിന്നീട് നടന്ന കൊലപാതകങ്ങൾ, ശിക്ഷകൾ, രാഷ്ട്രീയ നീക്കങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് അധികം സംസാരിക്കാറില്ല. ഇസ്ലാമിക ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിലും സഹീഹ് ഹദീസുകളിലും വരുന്ന ചില സംഭവങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, മുഹമ്മദ് വിമർശകരോടും എതിരാളികളോടും എങ്ങനെയാണ് പെരുമാറിയത് എന്ന ചോദ്യമാണ് ഇവിടെ പരിശോധിക്കുന്നത്.
അസ്മാ ബിന്ത് മർവാനും അബൂ അഫക്കും
മദീനയിൽ ഇസ്ലാം ശക്തിപ്രാപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കാലത്ത് മുഹമ്മദിനെ വിമർശിച്ചവരിൽ ചിലർ കവികളായിരുന്നു. അന്നത്തെ അറബ് സമൂഹത്തിൽ കവിത ഒരു രാഷ്ട്രീയ ആയുധം പോലെ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു. കവികൾ ഗോത്രങ്ങളുടെ അഭിമാനവും അപമാനവും നിർണയിക്കുന്നവരായിരുന്നു.
അസ്മാ ബിന്ത് മർവാൻ എന്ന സ്ത്രീയും അബൂ അഫക്ക് എന്ന വൃദ്ധനും മുഹമ്മദിനെ വിമർശിച്ചുകൊണ്ട് കവിതകൾ രചിച്ചു എന്നാണ് സീറത്ത് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നത്.
അബൂ അഫക്ക് ഏകദേശം 120 വയസ്സിന് മുകളിലുള്ള ഒരു ജൂത വൃദ്ധനായിരുന്നുവെന്ന് ചില ചരിത്രകാരന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ബനു അംർ ഗോത്രത്തിലെ അംഗമായിരുന്ന ഇയാൾ, മുഹമ്മദിന്റെ രാഷ്ട്രീയ വളർച്ചയെ എതിർത്തു. മുഹമ്മദ് അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച്:
“ഈ ദുഷ്ടനിൽ നിന്ന് എന്നെ മോചിപ്പിക്കാൻ ആരുണ്ട്?”
എന്ന് ചോദിച്ചതായാണ് ഇബ്നു ഇഷാഖ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്.
തുടർന്ന് സാലിം ബിൻ ഉമൈർ എന്ന മുസ്ലിം രാത്രി അബൂ അഫക്കിനെ വീട്ടുമുറ്റത്ത് ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ ആക്രമിച്ച് കൊന്നുവെന്നാണ് സീറത്ത് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നത്.
നളർ ബിൻ ഹാരിസ് — ഖുർആനെ “പഴങ്കഥ” എന്ന് വിളിച്ചവൻ
ബദർ യുദ്ധത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ടവരിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരാളായിരുന്നു നളർ ബിൻ ഹാരിസ്.
ഖുർആനിൽ പലവട്ടം “പുരാതനരുടെ കഥകൾ” (Asatir al-Awwalin) എന്ന പ്രയോഗം കാണാം. അതിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നളർ ബിൻ ഹാരിസിന്റെ പേരാണ് ഇസ്ലാമിക ചരിത്രങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നത്.
ഖുർആൻ വചനങ്ങൾ
ഖുർആനിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നുണ്ട്:
“അവനു നമ്മുടെ വചനങ്ങൾ ഓതിക്കേൾപ്പിക്കപ്പെട്ടാൽ അവൻ പറയുന്നു: ‘ഇത് പുരാതനരുടെ കഥകൾ മാത്രമാണ്.’” — സൂറത്ത് അൽ-അൻഫാൽ 8:31
ചരിത്രകാരന്മാരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഈ വചനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന വിമർശകരിൽ ഒരാളായിരുന്നു നളർ.
ബദർ യുദ്ധത്തിനു ശേഷം പിടിക്കപ്പെട്ട തടവുകാരിൽ പലരെയും മോചനദ്രവ്യം വാങ്ങി വിട്ടയച്ചപ്പോൾ, നളറിനെ വിട്ടയക്കാതെ വധിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് ഇബ്നു ഇഷാഖ്, ഇബ്നു ഹിഷാം, അൽ-തബരി തുടങ്ങിയവർ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
ചില റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം അലിയാണ് അദ്ദേഹത്തെ വധിച്ചത്.
ഉക്ബ ബിൻ അബീ മുഅയ്ത് — കുടൽമാല സംഭവത്തിലെ വ്യക്തി
മക്കയിൽ മുഹമ്മദിനെ ഏറ്റവും അധികം അപമാനിച്ചവരിൽ ഒരാളായിരുന്നു ഉക്ബ ബിൻ അബീ മുഅയ്ത്.
സഹീഹ് ബുഖാരി 520
ഹദീസിൽ പറയുന്നത്:
മുഹമ്മദ് കഅബയുടെ സമീപം നമസ്കരിക്കുമ്പോൾ ഖുറൈശികൾ പരിഹസിച്ചു. അവർ ഒട്ടകത്തിന്റെ കുടൽ, രക്തം, ചാണകം എന്നിവ കൊണ്ടുവന്ന് മുഹമ്മദിന്റെ തോളിൽ വെക്കാൻ ഒരാളെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. അതു ചെയ്തത് ഉക്ബയായിരുന്നു.
ഫാത്തിമ വന്ന് അത് നീക്കം ചെയ്തു. ശേഷം മുഹമ്മദ് ചില ഖുറൈശികൾക്കെതിരെ പ്രാർത്ഥിച്ചു.
പിന്നീട് ബദർ യുദ്ധത്തിൽ ഇവരിൽ പലരും കൊല്ലപ്പെട്ടു എന്ന് ഹദീസ് പറയുന്നു.
സഹീഹ് ബുഖാരി 4815 — ശ്വാസംമുട്ടിക്കാൻ ശ്രമം
മറ്റൊരു ഹദീസിൽ ഉക്ബ മുഹമ്മദ് നമസ്കരിക്കുമ്പോൾ വസ്ത്രം കഴുത്തിൽ ചുറ്റി ശ്വാസംമുട്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതായി പറയുന്നു.
അപ്പോൾ അബൂബക്കർ ഇടപെട്ട് മുഹമ്മദിനെ രക്ഷിച്ചു.
ഈ സംഭവങ്ങളാണ് പിന്നീട് ഉക്ബക്കെതിരായ പ്രതികാരത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലമായി ചില ചരിത്രകാരന്മാർ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
ബദർ യുദ്ധത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ട ശേഷം ഉക്ബ വധിക്കപ്പെട്ടു.
കഅബ് ബിൻ അഷ്റഫ് — കവിതയും കൊലപാതകവും
മുഹമ്മദിന്റെ എതിരാളികളിൽ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ വ്യക്തികളിൽ ഒരാളാണ് കഅബ് ബിൻ അഷ്റഫ്.
ജൂത വംശജനായിരുന്ന കഅബ്, ബദർ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട ഖുറൈശികളെ അനുസ്മരിച്ച് കവിതകൾ രചിച്ചു. അതോടൊപ്പം മുഹമ്മദിനെയും മുസ്ലിം സ്ത്രീകളെയും പരിഹസിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള കവിതകൾ എഴുതിയതായി ഇസ്ലാമിക സ്രോതസ്സുകൾ ആരോപിക്കുന്നു.
സഹീഹ് ബുഖാരി 4037
ഈ ഹദീസിൽ മുഹമ്മദ് പറയുന്നത്:
“അല്ലാഹുവിനെയും അവന്റെ ദൂതനെയും വേദനിപ്പിച്ച കഅബ് ബിൻ അഷ്റഫിനെ കൊല്ലാൻ ആരുണ്ട്?”
എന്നാണ്.
മുഹമ്മദ് ബിൻ മസ്ലമ ഈ ദൗത്യത്തിന് തയ്യാറായി.
അദ്ദേഹം മുഹമ്മദിനോട് ചോദിച്ചു:
“അവനെ ചതിക്കാനായി ചില തെറ്റായ കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ എന്നെ അനുവദിക്കുമോ?”
മുഹമ്മദ് മറുപടി പറഞ്ഞു:
“പറയാം.”
ശേഷം മുഹമ്മദ് ബിൻ മസ്ലമയും കൂട്ടരും കഅബിന്റെ വിശ്വാസം നേടാൻ മുഹമ്മദിനെ വിമർശിക്കുന്ന രീതിയിൽ സംസാരിച്ചു.
അവർ കഅബിനോട് കടം ചോദിച്ചു. ആയുധങ്ങൾ പണയം വെക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു. സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ച ശേഷം രാത്രി കഅബിനെ പുറത്തേക്ക് വിളിച്ചു.
തലയിൽ നല്ല സുഗന്ധമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തല പിടിച്ചു. പിന്നീട് കൂട്ടുകാരോട്:
“ഇപ്പോൾ ആക്രമിക്കൂ”
എന്ന് പറഞ്ഞു.
അങ്ങനെ കഅബ് കൊല്ലപ്പെട്ടു.
സഹീഹ് മുസ്ലിംയിലെ സമാന വിവരണം
സഹീഹ് മുസ്ലിമിലും ഇതേ കഥ വരുന്നു. അവിടെ കൂടി “തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാൻ സംസാരിക്കാൻ അനുവദിക്കൂ” എന്ന ഭാഗം കാണാം.
ഇതിനെ വിമർശകർ രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകമെന്നും, അനുകൂലികൾ യുദ്ധകാല സുരക്ഷാ നടപടിയെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു.
കവിതയുടെ ശക്തിയും രാഷ്ട്രീയവും
ഇന്ന് കവിതയെ ഒരു കലാരൂപമായി മാത്രമാണ് പലരും കാണുന്നത്. എന്നാൽ ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ അറേബ്യയിൽ കവിത ഗോത്ര രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായിരുന്നു.
ഒരു കവിയുടെ പരിഹാസം യുദ്ധത്തിന് വരെ കാരണമാകുമായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ മുഹമ്മദിനെതിരായ കവിതകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടിനും വളരുന്ന അധികാരത്തിനും ഭീഷണിയായി കണക്കാക്കിയിരിക്കാം.
ഖുർആനും വിമർശകരും
ഖുർആനിൽ പലവട്ടം വിമർശകരെക്കുറിച്ച് പരാമർശമുണ്ട്.
സൂറത്ത് അൽ-അഹ്സാബ് 33:57
“അല്ലാഹുവിനെയും അവന്റെ ദൂതനെയും വേദനിപ്പിക്കുന്നവരെ അല്ലാഹു ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും ശപിച്ചിരിക്കുന്നു.”
ഇത്തരം വചനങ്ങൾ പിന്നീട് വിമർശകരെതിരായ കടുത്ത സമീപനങ്ങൾക്ക് മതപരമായ ന്യായീകരണമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടതായി ചില ഗവേഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
വിമർശനമോ രാജ്യദ്രോഹമോ?
ഇവിടെ പ്രധാന ചോദ്യമുണ്ട്:
മുഹമ്മദിനെ വിമർശിച്ചവരെ വെറും അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പേരിൽ കൊല്ലുകയായിരുന്നോ? അല്ലെങ്കിൽ യുദ്ധകാല രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യത്തിൽ രാജ്യദ്രോഹികളായി കണ്ടിട്ടാണോ ശിക്ഷിച്ചതോ?
ഇസ്ലാമിക പണ്ഡിതർ രണ്ടാമത്തെ നിലപാടാണ് സാധാരണ സ്വീകരിക്കുന്നത്.
അവരുടെ വാദം:
- ഇവർ വെറും കവികൾ മാത്രമല്ലായിരുന്നു.
- ഗോത്രങ്ങളെ മുസ്ലിംകൾക്കെതിരെ ഇളക്കിവിട്ടു.
- യുദ്ധസാഹചര്യത്തിൽ ശത്രുക്കൾക്ക് പിന്തുണ നൽകി.
- അതിനാൽ ഇവരെ “യുദ്ധപ്രചാരകർ” ആയി കണക്കാക്കണം.
എന്നാൽ വിമർശകർ പറയുന്നത്:
- കവിതയും വിമർശനവുമാണ് പ്രധാന കുറ്റം.
- രാഷ്ട്രീയ വിമർശനത്തെ അടിച്ചമർത്താൻ കൊലപാതകം ഉപയോഗിച്ചു.
- ഇത് മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും വിരുദ്ധമാണ്.
ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ രേഖകൾ
ഈ സംഭവങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന പ്രധാന ഗ്രന്ഥങ്ങൾ:
- ഇബ്നു ഇഷാഖ് – സീറത്ത് റസൂലില്ലാഹ്
- ഇബ്നു ഹിഷാം
- അൽ-തബരി
- ഇബ്നു കസീർ
- സഹീഹ് ബുഖാരി
- സഹീഹ് മുസ്ലിം
- അർ-റഹീഖുൽ മഖ്തൂം
- മുഹമ്മദ് ഹുസൈൻ ഹൈക്കൽ
ചില റിപ്പോർട്ടുകളുടെ വിശ്വാസ്യതയെക്കുറിച്ച് മുസ്ലിം പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിൽ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, കഅബ് ബിൻ അഷ്റഫിന്റെയും ഉക്ബയുടെയും സംഭവങ്ങൾ സഹീഹ് ഹദീസുകളിൽ തന്നെ ഉള്ളതിനാൽ അവ നിഷേധിക്കുന്നത് എളുപ്പമല്ല.
അവസാനമായി
ഇസ്ലാമിക ചരിത്രം ഒരു സങ്കീർണ്ണമായ വിഷയമാണ്. അതിൽ ആത്മീയതയും രാഷ്ട്രീയവും യുദ്ധവും ഗോത്രരാഷ്ട്രീയവും എല്ലാം കലർന്നിരിക്കുന്നു.
മുഹമ്മദിന്റെ ജീവിതം വിശുദ്ധചരിത്രമായി മാത്രം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഈ വിവാദപരമായ സംഭവങ്ങൾ പലപ്പോഴും മറച്ചുവയ്ക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ സഹീഹ് ഹദീസുകളും പഴയ സീറത്ത് ഗ്രന്ഥങ്ങളും വായിക്കുമ്പോൾ, വിമർശകരെതിരെ നടന്ന കടുത്ത നടപടികളുടെ നിരവധി ഉദാഹരണങ്ങൾ കാണാം.
ഈ ചരിത്രങ്ങളെ പഠിക്കുമ്പോൾ അന്ധമായ ആരാധനയോ അന്ധമായ വിദ്വേഷമോ അല്ല വേണ്ടത്. പകരം:
- ചരിത്രരേഖകൾ എന്താണ് പറയുന്നത്?
- അവയുടെ രാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലം എന്തായിരുന്നു?
- മതവും അധികാരവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ചു?
എന്ന ചോദ്യങ്ങൾ തുറന്ന മനസ്സോടെ പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.