ഇസ്ലാമും സ്ത്രീയും: സമത്വമോ നിയന്ത്രണമോ?
ഇസ്ലാം സ്ത്രീക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതൽ അവകാശങ്ങൾ നൽകിയ മതമാണ് — ഈ ഒരു വാചകം കേൾക്കാത്തവരായി ആരും ഉണ്ടാകില്ല. പ്രഭാഷണങ്ങളിലും ഡിബേറ്റുകളിലും സോഷ്യൽ മീഡിയ പോസ്റ്റുകളിലും എല്ലാം സ്ഥിരമായി ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വാദമാണിത്.
സ്ത്രീയെ ജീവനോടെ കുഴിച്ചുമൂടിയ സമൂഹത്തെ ഉയർത്തിയത് ഇസ്ലാമാണ്. സ്ത്രീക്ക് സ്വത്തവകാശം നൽകിയത് ഇസ്ലാമാണ്. മഹർ നൽകിയത് ഇസ്ലാമാണ്. സ്ത്രീയെ ആദരിച്ചത് ഇസ്ലാമാണ് — ഇത്തരത്തിലുള്ള വാദങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഉയർത്തിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു.
എന്നാൽ ഒരു അടിസ്ഥാന ചോദ്യം ഇവിടെ ചോദിക്കേണ്ടതുണ്ട്:
ഒരു മതം സ്ത്രീയെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോൾ, ആ മതത്തിന്റെ പ്രാഥമിക ഗ്രന്ഥങ്ങൾ സ്ത്രീയെ എങ്ങനെയാണ് ചിത്രീകരിക്കുന്നത്?
സ്ത്രീ ഒരു സമത്വമുള്ള വ്യക്തിയാണോ? അല്ലെങ്കിൽ പുരുഷന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ കഴിയേണ്ട ഒരാളാണോ?
ഈ ലേഖനത്തിൽ ഖുർആൻ വചനങ്ങൾ, ഹദീസുകൾ, ക്ലാസിക്കൽ തഫ്സീറുകൾ എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്ത്രീയെക്കുറിച്ചുള്ള ഇസ്ലാമിക കാഴ്ചപ്പാടുകൾ പരിശോധിക്കാം.
സ്ത്രീകളുടെ മേൽ പുരുഷന്റെ അധികാരം — ഖുർആൻ 4:34
സ്ത്രീയെ സംബന്ധിച്ച് ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിവാദങ്ങൾ ഉയർത്തുന്ന ഖുർആൻ വചനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് സൂറത്ത് അൻ-നിസാ 4:34.
“പുരുഷന്മാർ സ്ത്രീകളുടെ മേൽ കാര്യം നടത്തിപ്പുകാരാണ്… യാതൊരു സ്ത്രീകളുടെ അനുസരണക്കേട് നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുന്നുവോ, അവരെ ഉപദേശിക്കുകയും, കിടപ്പറയിൽ അവരെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും, അവരെ അടിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ…” — ഖുർആൻ 4:34
ഈ വചനത്തിൽ വ്യക്തമായി പറയുന്നത്:
- പുരുഷൻ സ്ത്രീയുടെ മേൽ അധികാരമുള്ളവനാണ്.
- സ്ത്രീ “അനുസരണക്കേട്” കാണിക്കുമെന്ന് ഭയപ്പെട്ടാൽ പോലും നടപടി സ്വീകരിക്കാം.
- അവസാനം “അടിക്കുക” എന്ന നിർദേശം നൽകപ്പെടുന്നു.
ഇത് വെറും ആധുനിക വിമർശകരുടെ വായനയല്ല. ക്ലാസിക്കൽ തഫ്സീറുകളും ഇതേ ആശയമാണ് മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നത്.
ഈ വചനം ഇറങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങൾ
വാഹിദിയുടെ അസ്ബാബു നുസൂൽ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഈ വചനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.
സഅദ് ഇബ്നു റബീ തന്റെ ഭാര്യയെ അടിച്ചു. ഭാര്യയും പിതാവും ചേർന്ന് മുഹമ്മദിന്റെ അടുത്ത് പരാതി പറഞ്ഞു. ആദ്യം പ്രതികാരം അനുവദിച്ചതായി പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ പിന്നീട് ജിബ്രയീൽ വചനവുമായി വന്നുവെന്നും തുടർന്ന് ഖുർആൻ 4:34 അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും വിവരിക്കുന്നു.
അതായത്:
ഭാര്യയെ അടിക്കുന്നതിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതല്ല, ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ അനുവദിക്കുന്ന രീതിയിലാണ് വചനം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്.
സ്ത്രീയുടെ സാക്ഷ്യം — പകുതി മൂല്യമോ?
ഖുർആൻ 2:282:
“രണ്ട് പുരുഷ സാക്ഷികൾ ഇല്ലെങ്കിൽ ഒരു പുരുഷനും രണ്ട് സ്ത്രീകളും… അവരിൽ ഒരാൾ മറന്നാൽ മറ്റെയാൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കേണ്ടതിന്ന്…”
ഈ വചനപ്രകാരം:
- ഒരു പുരുഷന്റെ സാക്ഷ്യം = രണ്ട് സ്ത്രീകളുടെ സാക്ഷ്യം
- കാരണം സ്ത്രീകൾക്ക് “പിഴവ് പറ്റാം” എന്നാണ് വചനത്തിൽ പറയുന്നത്
ഇതിനെ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്ന ഹദീസുകളും കാണാം.
“സ്ത്രീകൾക്ക് ബുദ്ധിയും മതവും കുറവാണ്” — ഹദീസ്
സഹീഹ് ബുഖാരിയിലും സഹീഹ് മുസ്ലിമിലും വരുന്ന ഒരു ഹദീസ്:
“ബുദ്ധിയിലും മതത്തിലും കുറവായ നിങ്ങളിൽ ഒരുത്തി പോലും ഒരു ബുദ്ധിമാനായ പുരുഷനെ കീഴടക്കും…”
സ്ത്രീകൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ മുഹമ്മദ് മറുപടി നൽകുന്നു:
- രണ്ട് സ്ത്രീകളുടെ സാക്ഷ്യം ഒരു പുരുഷന്റെ സ്ഥാനത്താണ് — അതാണ് ബുദ്ധിയിലെ കുറവ്
- ആർത്തവകാലത്ത് നമസ്കാരവും നോമ്പും ഒഴിവാക്കുന്നു — അതാണ് മതത്തിലെ കുറവ്
ഇവിടെ സ്ത്രീയുടെ സ്വാഭാവിക ജൈവപ്രക്രിയ തന്നെ “ദീൻ കുറവ്” എന്ന നിലയിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
സ്വത്ത് വിഭജനം — സ്ത്രീക്ക് പകുതി
ഖുർആൻ 4:11:
“ആണിന് രണ്ട് പെണ്ണിന്റെ ഓഹരിക്ക് തുല്യമായതുണ്ട്…”
അതിനർത്ഥം:
- ഒരു പുരുഷന് ലഭിക്കുന്ന അവകാശത്തിന്റെ പകുതി മാത്രമാണ് സ്ത്രീക്ക് ലഭിക്കുക.
ക്ലാസിക്കൽ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ പറയുന്നത്:
- പുരുഷൻ കുടുംബച്ചെലവ് വഹിക്കേണ്ടതിനാൽ കൂടുതൽ അവകാശം
- സ്ത്രീയുടെ സാമ്പത്തിക ബാധ്യത കുറവായതിനാൽ കുറവ് വിഹിതം
എന്നാൽ ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ:
- സ്ത്രീകളും ജോലി ചെയ്യുന്നു
- മാതാപിതാക്കളെ സംരക്ഷിക്കുന്നു
- കുടുംബച്ചെലവ് വഹിക്കുന്നു
- സ്വതന്ത്രമായി ജീവിതം നയിക്കുന്നു
അതുകൊണ്ട് ഈ നിയമങ്ങൾ ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഗോത്രസമൂഹത്തിനാണ് കൂടുതൽ യോജിക്കുന്നത് എന്ന വിമർശനം ഉയരുന്നു.
“സ്ത്രീകൾ നിങ്ങളുടെ കൃഷിയിടമാണ്” — ഖുർആൻ 2:223
“നിങ്ങളുടെ സ്ത്രീകൾ നിങ്ങളുടെ കൃഷിയിടമാകുന്നു. അതിനാൽ നിങ്ങൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന രീതിയിൽ നിങ്ങളുടെ കൃഷിയിടത്തിലേക്ക് ചെല്ലുക…” — ഖുർആൻ 2:223
ഈ വചനത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റി വലിയ വിമർശനങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു.
വിമർശകർ പറയുന്നത്:
- സ്ത്രീയെ ഒരു സ്വതന്ത്ര വ്യക്തിയായി കാണുന്നില്ല
- പുരുഷന്റെ ലൈംഗിക ആവശ്യത്തിനുള്ള “കൃഷിയിടം” എന്ന ഉപമയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്
- സ്ത്രീയുടെ താൽപര്യമോ സമ്മതമോ വചനത്തിൽ പ്രധാനമായി പരിഗണിക്കുന്നില്ല
ലൈംഗിക ബന്ധത്തിൽ സ്ത്രീയുടെ സമ്മതം?
സഹീഹ് ബുഖാരി 5193:
“ഒരു പുരുഷൻ തന്റെ ഭാര്യയെ കിടക്കയിലേക്ക് വിളിച്ചപ്പോൾ അവൾ വിസമ്മതിച്ചാൽ രാവിലെ വരെ മലക്കുകൾ അവളെ ശപിക്കും.”
സഹീഹ് മുസ്ലിമിലും സമാന ഹദീസ് കാണാം.
മറ്റൊരു ഹദീസ്:
“ഭർത്താവ് വിളിച്ചാൽ അടുപ്പിനരികിലായാലും അവൾ വരട്ടെ.” — ജാമിഅ് തിർമിദി
ഈ ഹദീസുകളെ വിമർശിക്കുന്നവർ പറയുന്നത്:
- സ്ത്രീയുടെ ലൈംഗിക സമ്മതം പ്രധാനമാക്കുന്നില്ല
- ഭർത്താവിന്റെ ആവശ്യം മുൻഗണന നേടുന്നു
- സ്ത്രീയെ ഭോഗവസ്തുവായി കാണുന്ന സമീപനം രൂപപ്പെടുന്നു
യുദ്ധത്തടവുകാരിയായ സ്ത്രീകൾ — ഖുർആൻ 4:24
ഖുർആൻ 4:24-ൽ “വലങ്കൈകൾ ഉടമപ്പെടുത്തിയവർ” എന്ന പരാമർശം കാണാം.
ഇത് അടിമസ്ത്രീകളെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശമാണെന്ന് ക്ലാസിക്കൽ തഫ്സീറുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
അവതരണ പശ്ചാത്തലമായി ഔത്താസ് യുദ്ധത്തിലെ സ്ത്രീ തടവുകാരെക്കുറിച്ചുള്ള ഹദീസുകൾ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.
വിമർശകർ ചോദിക്കുന്നത്:
ഒരു ദൈവിക ഗ്രന്ഥം അടിമത്തത്തെയും യുദ്ധത്തടവുകാരിയുമായുള്ള ലൈംഗികബന്ധത്തെയും അനുവദിക്കുമോ?
ബാലവിവാഹ ചർച്ച — ഖുർആൻ 65:4
സൂറത്ത് തലാഖ് 65:4:
“ആർത്തവം ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തവരുടെയും ഇദ്ദ മൂന്ന് മാസമാണ്…”
ക്ലാസിക്കൽ തഫ്സീറുകളിൽ:
- “ആർത്തവം ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തവർ” എന്നത് പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത പെൺകുട്ടികളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു എന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നു.
ജലാലൈൻ, വാഹിദി തുടങ്ങിയ തഫ്സീറുകളിൽ ഇത് വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഇത് ബാലവിവാഹത്തെ മതഗ്രന്ഥം അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന വലിയ വിവാദത്തിന് വഴിവെക്കുന്നു.
ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സാമൂഹിക നിയമങ്ങളോ?
ഈ വചനങ്ങളും ഹദീസുകളും പരിശോധിക്കുമ്പോൾ വിമർശകർ പറയുന്ന പ്രധാന വാദം:
- ഇവ എല്ലാം ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ അറേബ്യൻ ഗോത്രസമൂഹത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്
- പുരുഷാധിപത്യ സമൂഹത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ മതവത്കരിക്കപ്പെട്ടതാണ്
- ആധുനിക മനുഷ്യാവകാശ കാഴ്ചപ്പാടുകളുമായി ഇവയിൽ പലതും പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല
സമാപനം
ഇസ്ലാം സ്ത്രീക്ക് ചില അവകാശങ്ങൾ നൽകിയിട്ടുണ്ടെന്നത് ചരിത്രപരമായി ശരിയായിരിക്കാം. എന്നാൽ അതേ സമയം:
- പുരുഷന്റെ മേൽക്കോയ്മ,
- സ്ത്രീയുടെ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ കുറവ്,
- സ്വത്തിൽ പകുതി അവകാശം,
- ഭാര്യയെ അടിക്കാൻ അനുവാദം,
- സ്ത്രീയെ “കൃഷിയിടം” എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കൽ,
- ലൈംഗിക അനുസരണം നിർബന്ധമാക്കുന്ന ഹദീസുകൾ,
- ബാലവിവാഹവും അടിമത്തവും സംബന്ധിച്ച വിവാദങ്ങൾ
ഇവയെല്ലാം വിമർശനാത്മകമായി പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ട വിഷയങ്ങളാണ്.
ഒരു മതം സ്ത്രീയെ യഥാർത്ഥത്തിൽ സമത്വത്തോടെ കാണുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം ഇന്നും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന വിഷയമായി തുടരുന്നു.
ഈ വിഷയങ്ങളെ വിമർശനാത്മകമായി പരിശോധിക്കുന്നത് ഒരു സമൂഹത്തോടുള്ള വിദ്വേഷമല്ല; ആശയങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള ബൗദ്ധിക അവകാശത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.