ഇസ്ലാമും അടിമത്തവും: ഖുർആൻ എന്ത് പറയുന്നു? – ഭാഗം 1
ആമുഖം
അടിമത്തം മനുഷ്യചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമേറിയ സാമൂഹിക സ്ഥാപനങ്ങളിലൊന്നാണ്. പുരാതന ഈജിപ്ത്, ഗ്രീക്ക്, റോമൻ സാമ്രാജ്യങ്ങൾ മുതൽ പേർഷ്യ, ഇന്ത്യ, അറേബ്യ എന്നിവിടങ്ങളിലെല്ലാം അടിമത്തം വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ നിലനിന്നിരുന്നു. മനുഷ്യരെ വാങ്ങുകയും വിൽക്കുകയും ചെയ്യുക, യുദ്ധത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ടവരെ അടിമകളാക്കുക, കടബാധ്യത മൂലം ആളുകൾ അടിമകളാകുക തുടങ്ങിയ രീതികൾ ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ വ്യാപകമായിരുന്നു.
ഇസ്ലാം ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ അറേബ്യയിൽ ഉദയം ചെയ്യുമ്പോൾ ഈ അടിമസമ്പ്രദായം ഇതിനകം തന്നെ അവിടുത്തെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക ഘടനയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ സ്വാഭാവികമായും ഒരു ചോദ്യം ഉയരുന്നു:
ഇസ്ലാം അടിമത്തം നിരോധിച്ചോ? അല്ലെങ്കിൽ അത് നിയന്ത്രിക്കുകയും പരിഷ്കരിക്കുകയും മാത്രമാണോ ചെയ്തത്?
ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സ്രോതസ്സുകൾ ഖുർആനും ഹദീസുകളുമാണ്.
ഖുർആനിൽ അടിമത്തം പൂർണമായി നിരോധിക്കുന്ന വചനം ഉണ്ടോ?
ഖുർആനിൽ “അടിമത്തം ഒരു തിന്മയാണ്; അത് പൂർണമായി അവസാനിപ്പിക്കണം” എന്ന് വ്യക്തമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ഒരു വചനം കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
അതുപോലെ:
- അടിമകളെ സ്വന്തമാക്കുന്നത് ഹറാമാണ്
- അടിമവ്യവസ്ഥ അസാധുവാണ്
- ഒരു നിശ്ചിത കാലയളവിനുള്ളിൽ അടിമത്തം അവസാനിപ്പിക്കണം
എന്ന രീതിയിലുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങളും ഖുർആനിൽ കാണുന്നില്ല.
ഇത് വിമർശകരും മുസ്ലിം പണ്ഡിതന്മാരും പൊതുവെ അംഗീകരിക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രവസ്തുതയാണ്.
ഖുർആൻ അടിമവ്യവസ്ഥയെ അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ടോ?
ഖുർആനിൽ പല സ്ഥലങ്ങളിലും “മാ മലകത് അയ്മാനുകും” (ما ملكت أيمانكم) എന്ന പ്രയോഗം കാണാം.
ഇതിന്റെ അർത്ഥം സാധാരണയായി:
“നിങ്ങളുടെ വലംകൈകൾ ഉടമപ്പെടുത്തിയവർ”
എന്നാണ് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.
ക്ലാസിക്കൽ തഫ്സീറുകളിൽ ഇത് പൊതുവേ:
“അടിമകൾ” “അടിമസ്ത്രീകൾ” “യുദ്ധത്തിലൂടെ കൈവശപ്പെടുത്തിയ സ്ത്രീകൾ”
എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നത്.
സൂറത്ത് അൽ മുഅ്മിനൂൻ (23:5–6)
“തങ്ങളുടെ ഗുഹ്യസ്ഥാനങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുന്നവരും, തങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരെയോ തങ്ങളുടെ വലംകൈകൾ ഉടമപ്പെടുത്തിയവരെയോ സംബന്ധിച്ചൊഴികെ…”
(ഖുർആൻ 23:5–6)
ഈ ഭാഗം സത്യവിശ്വാസികളുടെ ഗുണങ്ങൾ വിവരിക്കുന്ന സന്ദർഭത്തിലാണ് വരുന്നത്.
ക്ലാസിക്കൽ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ
Ibn Kathir, Al-Tabari, Al-Jalalayn തുടങ്ങിയ ക്ലാസിക്കൽ തഫ്സീറുകൾ ഈ വചനത്തെ വിശദീകരിക്കുമ്പോൾ “മാ മലകത് അയ്മാനുകും” എന്നത് അടിമസ്ത്രീകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണെന്ന് പറയുന്നു.
അതിനാൽ വിമർശകർ ഉന്നയിക്കുന്ന വാദം ഇതാണ്:
ഖുർആൻ ഇവിടെ അടിമസ്ത്രീകൾ എന്ന സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യത്തെ അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് സംസാരിക്കുന്നത്; അതിനെ നിരോധിക്കുന്നില്ല.
സൂറത്ത് അൻ-നിസാ (4:3)
“നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട സ്ത്രീകളിൽ നിന്ന് രണ്ടോ മൂന്നോ നാലോ പേരെ വിവാഹം കഴിക്കുവിൻ…”
(ഖുർആൻ 4:3)
ഈ വചനത്തിന്റെ അവസാനം വീണ്ടും:
“അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ വലംകൈകൾ ഉടമപ്പെടുത്തിയവരെ…”
എന്ന പരാമർശം വരുന്നു.
ക്ലാസിക്കൽ ഫിഖ്ഹ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇത് അടിമസ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ചുള്ള നിയമചർച്ചകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
സൂറത്ത് അൻ-നിസാ (4:24)
ഈ വചനം അടിമത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചർച്ചകളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന ഭാഗങ്ങളിലൊന്നാണ്.
വചനത്തിൽ വിവാഹിതരായ സ്ത്രീകൾ നിഷിദ്ധരാണെന്ന് പറയുന്നതിനൊപ്പം:
“നിങ്ങളുടെ വലംകൈകൾ ഉടമപ്പെടുത്തിയവരൊഴികെ”
എന്ന പരാമർശവും ഉൾപ്പെടുന്നു.
ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം
ക്ലാസിക്കൽ തഫ്സീറുകൾ പ്രകാരം ഈ വചനം യുദ്ധത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ച ചർച്ചകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടത്.
Sahih Muslim ലും മറ്റു ഹദീസ് സമാഹാരങ്ങളിലും ഈ വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരണങ്ങൾ കാണാം.
ഇതുകൊണ്ടുതന്നെ ആധുനിക കാലത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിമർശിക്കപ്പെടുന്ന ഖുർആൻ വചനങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഇത് മാറിയിട്ടുണ്ട്.
സൂറത്ത് അൽ അഹ്സാബ് (33:50)
ഈ വചനത്തിൽ പ്രവാചകന് അനുവദിക്കപ്പെട്ട വിഭാഗങ്ങളെ പരാമർശിക്കുമ്പോൾ:
“അല്ലാഹു നിനക്ക് യുദ്ധത്തിൽ കൈവശമാക്കി തന്നവരിൽ നിന്ന് ഉടമയാക്കിയവരെയും…”
എന്ന പരാമർശം വരുന്നു.
ക്ലാസിക്കൽ തഫ്സീറുകളിൽ ഇത് യുദ്ധത്തിൽ ലഭിച്ച അടിമസ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ചാണ് വിശദീകരിക്കുന്നത്.
ഖുർആനിന്റെ ഭാഷയിൽ ഒരു സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യം
ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്.
ഖുർആൻ അടിമത്തം ഇല്ലാത്ത ഒരു സമൂഹത്തോട് സംസാരിക്കുന്നില്ല.
മറിച്ച്:
- അടിമകൾ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന
- അടിമവ്യാപാരം നടന്നിരുന്ന
- യുദ്ധത്തടവുകാർ അടിമകളാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന
ഒരു സമൂഹത്തോടാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.
അതിനാൽ ചില മുസ്ലിം പണ്ഡിതന്മാർ വാദിക്കുന്നത്:
“ഖുർആൻ അടിമത്തത്തെ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടില്ല; നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു സംവിധാനത്തെ നിയന്ത്രിക്കുകയും പരിഷ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു”
എന്നതാണ്.
എന്നാൽ വിമർശകർ ചോദിക്കുന്നത്:
“അങ്ങനെയെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ട് അത് വ്യക്തമായി നിരോധിച്ചില്ല?”
എന്ന ചോദ്യമാണ്.
ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം
ഇസ്ലാം ഉദിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അറേബ്യയിൽ അടിമകളാകാൻ പ്രധാനമായും ഉണ്ടായിരുന്ന വഴികൾ:
- യുദ്ധത്തടവുകാർ
- കടബാധ്യത
- മനുഷ്യക്കടത്ത്
- അടിമമാതാപിതാക്കളുടെ മക്കൾ
- ഗോത്രസംഘർഷങ്ങൾ
ഇവയിൽ ചിലത് പിന്നീട് ഇസ്ലാമിക നിയമം നിയന്ത്രിച്ചെങ്കിലും അടിമവ്യവസ്ഥ തന്നെ നിലനിന്നിരുന്നു.
ഇസ്ലാമും അടിമത്തവും: അടിമസ്ത്രീകൾ, ലൈംഗികാവകാശങ്ങൾ, ഫിഖ്ഹ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ – ഭാഗം 2
ഭാഗം 1-ൽ നിന്ന് തുടരുന്നു
ആദ്യ ഭാഗത്തിൽ ഖുർആനിൽ അടിമത്തം പൂർണമായി നിരോധിക്കുന്ന വ്യക്തമായ ഒരു പ്രഖ്യാപനം ഇല്ലെന്നും, “മാ മലകത് അയ്മാനുകും” (നിങ്ങളുടെ വലംകൈകൾ ഉടമപ്പെടുത്തിയവർ) എന്ന പ്രയോഗം പല വചനങ്ങളിലും കാണാമെന്നും പരിശോധിച്ചു.
ഇനി കൂടുതൽ വിവാദപരമായ ഒരു വിഷയത്തിലേക്ക് കടക്കാം.
അടിമസ്ത്രീകൾക്ക് ഇസ്ലാമിക നിയമത്തിൽ എന്ത് സ്ഥാനമാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്?
ഈ ചോദ്യമാണ് ആധുനിക കാലത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.
“മാ മലകത് അയ്മാനുകും” എന്ന പ്രയോഗം
ഖുർആനിൽ ഏകദേശം പതിനഞ്ചിലധികം സ്ഥലങ്ങളിൽ “മാ മലകത് അയ്മാനുകും” എന്ന പ്രയോഗം കാണാം.
പ്രധാന ഉദാഹരണങ്ങൾ:
- 4:3
- 4:24
- 23:5–6
- 24:33
- 33:50
- 70:29–30
ക്ലാസിക്കൽ അറബി ഭാഷാപണ്ഡിതന്മാരും തഫ്സീർ ഗ്രന്ഥങ്ങളും ഈ പ്രയോഗത്തെ പൊതുവേ:
“അടിമകൾ” “യുദ്ധത്തിലൂടെ കൈവശപ്പെടുത്തിയ സ്ത്രീകൾ”
എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് വിശദീകരിക്കുന്നത്.
സൂറത്ത് അൽ മുഅ്മിനൂൻ (23:5–6)
“തങ്ങളുടെ ഗുഹ്യസ്ഥാനങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുന്നവരും, തങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരെയോ തങ്ങളുടെ വലംകൈകൾ ഉടമപ്പെടുത്തിയവരെയോ സംബന്ധിച്ചൊഴികെ…”
ഈ വചനം ലൈംഗികബന്ധങ്ങൾക്ക് അനുവദനീയമായ വിഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.
ക്ലാസിക്കൽ തഫ്സീറുകൾ പ്രകാരം:
- വിവാഹിതയായ ഭാര്യ
- ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള അടിമസ്ത്രീ
ഇവരാണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നത്.
ഇബ്നു കസീർ
Ibn Kathir ഈ വചനത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ അടിമസ്ത്രീകളുമായി ബന്ധം അനുവദനീയമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
സൂറത്ത് അൽ മആറിജ് (70:29–30)
ഇതേ ആശയം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്നു.
“തങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരെയോ തങ്ങളുടെ വലംകൈകൾ ഉടമപ്പെടുത്തിയവരെയോ സംബന്ധിച്ചൊഴികെ…”
ഇത് ഖുർആനിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രമല്ല, ഒന്നിലധികം സ്ഥലങ്ങളിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു നിയമതത്വമാണെന്ന് ചില വിമർശകർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
സൂറത്ത് അൻ-നിസാ (4:24)
അടിമസ്ത്രീകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന വചനം ഇതാണ്.
“വിവാഹിതരായ സ്ത്രീകൾ നിങ്ങൾക്ക് നിഷിദ്ധമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ വലംകൈകൾ ഉടമപ്പെടുത്തിയവരൊഴികെ.”
ഈ വചനം എങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടു?
ക്ലാസിക്കൽ തഫ്സീറുകളിൽ ഈ വചനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലമായി യുദ്ധത്തടവുകാരായ സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണങ്ങൾ കാണാം.
പ്രത്യേകിച്ച്:
Sahih Muslim-ൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ചില ഹദീസുകളിൽ യുദ്ധത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ കാണാം.
ഇതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ക്ലാസിക്കൽ ഫഖീഹുമാർ വിവിധ നിയമനിഗമനങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഔതാസ് യുദ്ധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഹദീസ്
സഹീഹ് മുസ്ലിമിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ ഒരു പ്രശസ്ത ഹദീസ് പ്രകാരം:
ചില യുദ്ധത്തടവുകാരായ സ്ത്രീകൾ വിവാഹിതരായിരുന്നു.
അവരുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ച് സഹാബികൾക്ക് സംശയം ഉണ്ടായി.
അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് 4:24 വചനം അവതരിച്ചുവെന്നാണ് ഹദീസിൽ പറയുന്നത്.
ഇതാണ് ആധുനിക വിമർശകർ കൂടുതലായി ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്ന്.
ഫിഖ്ഹ് ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ നിലപാട്
ഇസ്ലാമിക നിയമശാസ്ത്രത്തിന്റെ നാല് പ്രധാന സുന്നി മദ്ഹബുകൾ:
- Abu Hanifa
- Malik ibn Anas
- Al-Shafi’i
- Ahmad ibn Hanbal
ഇവയെല്ലാം അടിമവ്യവസ്ഥ നിലവിലുണ്ടെന്ന അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് നിയമചർച്ചകൾ വികസിപ്പിച്ചത്.
അവരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണുന്ന ചില വിഷയങ്ങൾ:
- അടിമകളെ വാങ്ങൽ
- വിൽപ്പന
- അവകാശ കൈമാറ്റം
- മോചനം
- വിവാഹം
- ലൈംഗികാവകാശങ്ങൾ
- അടിമകളിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ നിയമപദവി
എന്നിവയാണ്.
അടിമത്തം അസാധുവാണോ എന്ന ചർച്ച സാധാരണയായി അവിടെ കാണുന്നില്ല.
“ഉമ്മു വലദ്” എന്ന ആശയം
അടിമസ്ത്രീയിൽ നിന്ന് ഉടമയ്ക്ക് കുട്ടി ജനിച്ചാൽ അവൾക്ക് പ്രത്യേക നിയമപദവി ലഭിക്കുമെന്ന ആശയം ക്ലാസിക്കൽ ഫിഖ്ഹിൽ കാണാം.
ഇതിനെ “ഉമ്മു വലദ്” എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
അത്തരം സ്ത്രീയെ പിന്നീട് വിൽക്കരുത് എന്നും ഉടമയുടെ മരണശേഷം അവൾ സ്വതന്ത്രയാകുമെന്നും ചില ഫിഖ്ഹ് നിലപാടുകൾ പറയുന്നു.
ഇത് ചില മുസ്ലിം പണ്ഡിതന്മാർ ഒരു പരിഷ്കാരപരമായ നടപടിയായി കാണുന്നു.
വിമർശകർ പറയുന്നത്:
“അത് അടിമവ്യവസ്ഥ അവസാനിപ്പിച്ചില്ല; മറിച്ച് അതിനുള്ളിൽ ചില നിയന്ത്രണങ്ങൾ മാത്രം ഏർപ്പെടുത്തി”
എന്നാണ്.
ഖുർആൻ 24:33 – മോചന കരാർ
സൂറത്ത് അൻ-നൂർ 24:33-ൽ:
അടിമകൾ മോചനം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അവരുമായി മോചനകരാർ (മുകാതബ) ഉണ്ടാക്കുക.
എന്ന് പറയുന്നുണ്ട്.
ഇത് അടിമകൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം നേടാനുള്ള ഒരു മാർഗം തുറക്കുന്നതായി പല പണ്ഡിതന്മാരും വിലയിരുത്തുന്നു.
എന്നാൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം:
ഈ വചനം അടിമവ്യവസ്ഥ തന്നെ നിരോധിക്കുന്നില്ല.
മറിച്ച് നിലവിലുള്ള സംവിധാനത്തിനുള്ളിൽ മോചനത്തിനുള്ള ഒരു മാർഗം നൽകുന്നു.
അടിമസ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രധാരണം: ചരിത്രരേഖകൾ
ആദ്യകാല ഇസ്ലാമിക ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഫിഖ്ഹ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും സ്വതന്ത്ര സ്ത്രീകളും അടിമസ്ത്രീകളും തമ്മിൽ വസ്ത്രധാരണത്തിൽ വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന രേഖകൾ കാണാം.
ചില ചരിത്രവിവരണങ്ങൾ പ്രകാരം:
Umar ibn al-Khattab സ്വതന്ത്ര സ്ത്രീകളെപ്പോലെ വസ്ത്രം ധരിച്ച അടിമസ്ത്രീകളെ ശാസിച്ചതായി ചില ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശങ്ങളുണ്ട്.
ഇത്തരം റിപ്പോർട്ടുകളുടെ പ്രാമാണികതയെക്കുറിച്ച് ആധുനിക പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിൽ ചർച്ചകൾ നിലനിൽക്കുന്നു.
വിമർശകരുടെ പ്രധാന ചോദ്യം
ആധുനിക മനുഷ്യാവകാശ കാഴ്ചപ്പാടിൽ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ വിമർശകർ ചോദിക്കുന്നത്:
“അടിമത്തം ഒരു തെറ്റായ സംവിധാനമാണെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ട് അത് വ്യക്തമായി നിരോധിക്കപ്പെട്ടില്ല?”
എന്നതാണ്.
അവരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ:
- അടിമമോചനം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കൽ
- നല്ല പെരുമാറ്റം നിർദേശിക്കൽ
- മോചനകരാറുകൾ അനുവദിക്കൽ
ഇവ പരിഷ്കാരങ്ങളായിരിക്കാം.
പക്ഷേ അവ അടിമവ്യവസ്ഥ അവസാനിപ്പിക്കുന്ന നിയമപരമായ പ്രഖ്യാപനമല്ല.
മുസ്ലിം പണ്ഡിതന്മാരുടെ മറുപടി
പല മുസ്ലിം പണ്ഡിതന്മാരും ഇതിന് നൽകുന്ന മറുപടി വ്യത്യസ്തമാണ്.
അവരുടെ വാദം:
- ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ലോകമെമ്പാടും അടിമത്തം നിലനിന്നിരുന്നു.
- ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് അത് നിരോധിക്കുക പ്രായോഗികമല്ലായിരുന്നു.
- അതിനാൽ ഇസ്ലാം ക്രമേണ അതിനെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന ദിശയിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു.
- അടിമമോചനം പുണ്യകർമ്മമാക്കി.
- അടിമകളോടുള്ള ക്രൂരത നിയന്ത്രിച്ചു.
എന്നതാണ്.
എന്നാൽ വിമർശകർ ഇതിന് മറുപടിയായി ചോദിക്കുന്നത്:
“അങ്ങനെ ആയിരുന്നുവെങ്കിൽ പിന്നീട് വന്ന ഇസ്ലാമിക സാമ്രാജ്യങ്ങളിൽ അടിമത്തം നൂറ്റാണ്ടുകളോളം തുടരാൻ കാരണം എന്താണ്?”
എന്ന ചോദ്യമാണ്.
ഇസ്ലാമും അടിമത്തവും: ഖുർആൻ, ഹദീസ്, ചരിത്രം — ഒരു വിമർശനാത്മക വായന (ഭാഗം 3)
അടിമമോചനം: ഇസ്ലാം പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചോ?
ഇസ്ലാമിനെ പ്രതിരോധിക്കുന്നവർ പലപ്പോഴും മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന പ്രധാന വാദമാണ്: “ഇസ്ലാം അടിമത്തം ഉടൻ നിരോധിച്ചില്ലെങ്കിലും, അടിമമോചനം ശക്തമായി പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. അതിലൂടെ അടിമത്തം സ്വാഭാവികമായി ഇല്ലാതാക്കുക എന്നതായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.”
ഈ വാദം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ വേർതിരിച്ചു കാണേണ്ടതുണ്ട്.
- ഇസ്ലാം അടിമമോചനം പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
- ആ പ്രോത്സാഹനം അടിമത്തം അവസാനിപ്പിക്കാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ സഹായിച്ചോ?
ആദ്യ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം അതെ എന്നതാണ്.
ഖുർആനിലെ അടിമമോചന പ്രോത്സാഹനം
ഖുർആനിൽ നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അടിമകളെ മോചിപ്പിക്കുന്നത് ഒരു പുണ്യകർമമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.
1. സൂറത്ത് അൽ-ബലദ് 90:13
فَكُّ رَقَبَةٍ
“ഒരു അടിമയെ മോചിപ്പിക്കൽ.”
ഇവിടെ “ഫക്കു റഖബ” എന്നത് അടിമമോചനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന അറബി പ്രയോഗമാണ്.
ഈ വചനം ധാർമികതയുടെ ഉയർന്ന മാർഗ്ഗങ്ങളിലൊന്നായി അടിമമോചനത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
2. സൂറത്ത് അൽ-ബഖറ 2:177
ഖുർആനിലെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ധാർമിക വചനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഇത്.
വചനത്തിൽ പറയുന്നത്:
അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കുകയും, ബന്ധുക്കൾക്കും അനാഥർക്കും ദരിദ്രർക്കും വഴിപോക്കർക്കും അടിമമോചനത്തിനുമായി സമ്പത്ത് ചെലവഴിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് യഥാർത്ഥ ധാർമികർ.
ഇവിടെ അടിമമോചനം ദാനധർമ്മത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഉൾപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
3. സൂറത്ത് അത്ത്-തൗബ 9:60
സക്കാത്ത് വിതരണം ചെയ്യേണ്ട വിഭാഗങ്ങളെ കുറിച്ചാണ് ഈ വചനം പറയുന്നത്.
അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത്:
وفي الرقاب
“അടിമകളുടെ മോചനത്തിനായി”
അഥവാ സക്കാത്ത് ഫണ്ടുകൾ അടിമകളെ മോചിപ്പിക്കുന്നതിനും ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് ഖുർആൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
പ്രായശ്ചിത്തമായി അടിമമോചനം
ചില തെറ്റുകൾക്ക് പ്രായശ്ചിത്തമായി ഖുർആൻ അടിമമോചനം നിർദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ട്.
1. അബദ്ധത്തിൽ ഒരു വിശ്വാസിയെ കൊന്നാൽ
സൂറത്ത് അന്നിസാ 4:92
അബദ്ധത്തിൽ ഒരു വിശ്വാസിയെ കൊന്നുപോയാൽ ഒരു വിശ്വാസിയായ അടിമയെ മോചിപ്പിക്കണം.
ഇവിടെ അടിമമോചനം ഒരു പ്രായശ്ചിത്തമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
2. ഴിഹാർ (Zihar)
ഇസ്ലാമിന് മുമ്പുള്ള അറബ് ആചാരമായിരുന്നു ഴിഹാർ.
ഒരു പുരുഷൻ ഭാര്യയോട്:
“നീ എന്റെ അമ്മയുടെ പിറകുപോലെയാണ്”
എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് വിവാഹബന്ധം വിച്ഛേദിച്ചതായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഖുർആൻ ഈ സമ്പ്രദായത്തെ നിയന്ത്രിക്കുകയും പ്രായശ്ചിത്തം നിർദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സൂറത്ത് അൽ-മുജാദില 58:3
വീണ്ടും ഭാര്യയുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു അടിമയെ മോചിപ്പിക്കണം.
ഹദീസുകളിലെ അടിമമോചന പ്രോത്സാഹനം
ഹദീസ് സാഹിത്യത്തിലും ഇതേ പ്രവണത കാണാം.
സഹീഹുൽ ബുഖാരി
പ്രവാചകൻ പറയുന്നതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നു:
“ആരെങ്കിലും ഒരു മുസ്ലിം അടിമയെ മോചിപ്പിച്ചാൽ, അല്ലാഹു അവന്റെ ഓരോ അവയവത്തിനും പകരം നരകത്തിൽ നിന്ന് അവന്റെ ഓരോ അവയവവും രക്ഷിക്കും.”
Sahih al-Bukhari
സഹീഹ് മുസ്ലിം
അടിമമോചനം ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ സൽകർമ്മങ്ങളിൽ ഒന്നായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
Sahih Muslim
അടിമകളോടുള്ള പെരുമാറ്റം
ഇസ്ലാമിന്റെ പിന്തുണക്കാർ പലപ്പോഴും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന മറ്റൊരു കാര്യം:
ഇസ്ലാം അടിമകളോട് മാനുഷികമായി പെരുമാറാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ഇതിൽ ചില സത്യങ്ങൾ ഉണ്ട്.
ഭക്ഷണവും വസ്ത്രവും
ഒരു ഹദീസിൽ പ്രവാചകൻ പറയുന്നതായി കാണാം:
“നിങ്ങളുടെ അടിമകൾ നിങ്ങളുടെ സഹോദരങ്ങളാണ്. നിങ്ങൾ കഴിക്കുന്നത് അവർക്കും കൊടുക്കുക. നിങ്ങൾ ധരിക്കുന്നത് അവർക്കും ധരിപ്പിക്കുക.”
ഈ ഹദീസ് അടിമകളുടെ അടിസ്ഥാന ജീവിത നിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
അമിത ജോലിഭാരം നിരോധിക്കൽ
ഹദീസുകളിൽ പറയുന്നത്:
അവരുടെ കഴിവിന് അപ്പുറമുള്ള ജോലി അവരെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കരുത്. ചെയ്യിക്കേണ്ടി വന്നാൽ അവരെ സഹായിക്കുക.
ഇതും അടിമകളുടെ ക്ഷേമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിർദ്ദേശമാണ്.
അടിമകളെ മർദ്ദിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച്
ചില ഹദീസുകളിൽ അടിമകളെ അടിക്കുന്നത് വിമർശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.
ഉദാഹരണത്തിന്:
ഒരു വ്യക്തി തന്റെ അടിമയെ അടിച്ചപ്പോൾ പ്രവാചകൻ അതിനെ വിമർശിച്ചതായി റിപ്പോർട്ടുകൾ കാണാം.
ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ:
അടിമയെ അടിച്ചാൽ അവനെ മോചിപ്പിക്കുക
എന്ന പ്രായശ്ചിത്ത നിർദ്ദേശങ്ങളും കാണാം.
ശണ്ഡീകരണം (Castration) നിരോധനം
പ്രാചീന ലോകത്ത് പല സ്ഥലങ്ങളിലും പുരുഷ അടിമകളെ ശണ്ഡീകരിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.
പ്രത്യേകിച്ച്:
- റോമൻ സാമ്രാജ്യം
- ബൈസന്റൈൻ സാമ്രാജ്യം
- ചില പേർഷ്യൻ ഭരണകൂടങ്ങൾ
എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഇത് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഇസ്ലാമിക പാരമ്പര്യത്തിൽ അടിമകളെ ശണ്ഡീകരിക്കുന്നത് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
ചില ഹദീസുകളിൽ അതിനെ ശക്തമായി അപലപിക്കുന്നതും കാണാം.
കടം കാരണം അടിമയാകൽ
ഇസ്ലാമിന് മുമ്പുള്ള അറേബ്യയിൽ ഒരാൾ കടം തിരിച്ചടക്കാൻ കഴിയാതെ വന്നാൽ:
- കടം കൊടുത്തവന്റെ അടിമയാകുക
- കുടുംബാംഗങ്ങളെ അടിമകളായി കൈമാറുക
എന്ന രീതികൾ നിലനിന്നിരുന്നു.
ഇസ്ലാമിക നിയമക്രമം ഈ രീതികളെ വലിയ തോതിൽ നിയന്ത്രിക്കുകയും സ്വതന്ത്ര വ്യക്തികളെ ഇത്തരത്തിൽ അടിമയാക്കുന്നത് നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
സ്വതന്ത്ര മനുഷ്യനെ അടിമയാക്കുന്നത്
ഹദീസുകളിൽ വളരെ ശക്തമായ ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് കാണാം.
പ്രവാചകൻ പറഞ്ഞതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നു:
“സ്വതന്ത്രനായ ഒരാളെ പിടിച്ചടക്കി അടിമയായി വിൽക്കുന്നവന്റെ എതിരാളി ഞാൻ ആയിരിക്കും.”
ഇത് അടിമവ്യാപാരത്തിന്റെ ചില രൂപങ്ങളെ നിരോധിക്കുന്നതായി കാണപ്പെടുന്നു.
എന്നാൽ വിമർശകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്:
ഈ നിരോധനം യുദ്ധത്തടവുകാർക്ക് ബാധകമായിരുന്നില്ല എന്നതാണ്.
കാരണം യുദ്ധത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ടവരെ അടിമകളാക്കുന്ന സമ്പ്രദായം ഇസ്ലാമിക നിയമത്തിൽ തുടരുന്നുണ്ട്.
ഇതുവരെ കണ്ട നിഗമനങ്ങൾ
ഇതുവരെ പരിശോധിച്ച തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ചില കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമാണ്:
ഇസ്ലാം ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ
✅ അടിമമോചനം പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു
✅ അടിമകളോടുള്ള ചില ക്രൂരതകൾ നിയന്ത്രിച്ചു
✅ അടിമകളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ചില നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി
✅ ചില പ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾക്ക് അടിമമോചനം നിർബന്ധമാക്കി
ഇസ്ലാം ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ
❌ അടിമത്തം പൂർണ്ണമായി നിരോധിച്ചില്ല
❌ അടിമ ഉടമസ്ഥാവകാശം അസാധുവാക്കി പ്രഖ്യാപിച്ചില്ല
❌ പുതിയ അടിമകൾ ഉണ്ടാകുന്ന എല്ലാ വഴികളും അടച്ചുപൂട്ടിയില്ല
❌ “അടിമത്തം ഒരു തിന്മയാണ്, അത് അവസാനിക്കണം” എന്ന വ്യക്തമായ പ്രഖ്യാപനം നടത്തിയില്ല
ഇസ്ലാമും അടിമത്തവും: ഖുർആൻ, ഹദീസ്, ചരിത്രം — ഒരു വിമർശനാത്മക വായന (ഭാഗം 4)
അടിമമോചനം ഇസ്ലാമിന്റെ കണ്ടുപിടിത്തമായിരുന്നോ?
മുൻ ഭാഗങ്ങളിൽ നാം കണ്ടത്, ഖുർആനും ഹദീസും അടിമമോചനത്തെ ഒരു പുണ്യകർമ്മമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെന്നതാണ്. എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു പ്രധാന ചോദ്യം ഉയരുന്നു:
അടിമമോചനം (Manumission) എന്ന ആശയം ഇസ്ലാം കൊണ്ടുവന്ന പുതിയൊരു സാമൂഹിക പരിഷ്കാരമായിരുന്നോ?
ചരിത്രപരമായ തെളിവുകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ അതിന് ഉത്തരം അല്ല എന്നതാണ്.
കാരണം അടിമമോചനം എന്ന ആശയം ഇസ്ലാമിന് മുമ്പേ തന്നെ അറേബ്യയിലും റോമൻ ലോകത്തും ജൂത-ക്രിസ്ത്യൻ പാരമ്പര്യങ്ങളിലും നിലനിന്നിരുന്നു.
ഇസ്ലാമിന് മുമ്പുള്ള അറേബ്യയിലെ അടിമമോചനം
ഇസ്ലാം ഉദയം ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പുള്ള അറേബ്യയിൽ അടിമത്തം വ്യാപകമായിരുന്നു.
അതേസമയം അടിമകളെ മോചിപ്പിക്കുന്നതും അപരിചിതമായ കാര്യമല്ലായിരുന്നു.
ചരിത്രകാരന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്:
- ഗോത്ര നേതാക്കൾ ചിലപ്പോൾ ഉദാരതയുടെ ഭാഗമായി അടിമകളെ മോചിപ്പിച്ചിരുന്നു.
- സന്തോഷകരമായ സംഭവങ്ങളുടെ ഭാഗമായി അടിമകളെ സ്വതന്ത്രരാക്കുന്ന പതിവ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
- മരണശേഷം സ്വത്ത് വിഭജനത്തിൽ അടിമകളെ മോചിപ്പിക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
അറബ് സമൂഹത്തിൽ “മഹത്വം”, “ഉദാരത”, “ദാനശീലം” തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങളുമായി അടിമമോചനം ചിലപ്പോഴൊക്കെ ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
മുഹമ്മദ് നബിയുടെ ജനനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരാമർശങ്ങൾ
ഇസ്ലാമിക ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണുന്ന ചില റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം,
Thuwaiba എന്ന അടിമസ്ത്രീയെ മോചിപ്പിച്ചതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരണങ്ങൾ ചില സീറാ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.
ഈ റിപ്പോർട്ടുകളുടെ ചരിത്രസാധുതയെക്കുറിച്ച് പണ്ഡിതർക്കിടയിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു:
അടിമമോചനം എന്ന ആശയം ഇസ്ലാമിന് മുമ്പേ സമൂഹത്തിൽ പരിചിതമായിരുന്നു.
റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിലെ അടിമമോചനം
Roman Empire കാലഘട്ടത്തിൽ അടിമമോചനം വളരെ സാധാരണമായിരുന്നു.
റോമൻ നിയമത്തിൽ:
- ഉടമക്ക് അടിമയെ മോചിപ്പിക്കാം.
- മോചിതനായ അടിമയ്ക്ക് ചില പൗരാവകാശങ്ങൾ ലഭിക്കാം.
- ചിലർ പിന്നീട് വലിയ സമ്പത്തും സ്വാധീനവും നേടിയിട്ടുണ്ട്.
ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നത്:
റോമൻ ലോകത്തിലെ അടിമമോചനം പലപ്പോഴും സാമ്പത്തിക ആവശ്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നിന്നിരുന്നുവെങ്കിലും അത് നിയമപരമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു പ്രക്രിയയായിരുന്നു.
ബൈസന്റൈൻ ലോകവും ക്രിസ്ത്യൻ പാരമ്പര്യവും
Byzantine Empire കാലത്ത് ക്രിസ്ത്യൻ സഭകൾ അടിമമോചനത്തെ പുണ്യപ്രവൃത്തിയായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു.
ചില ക്രിസ്ത്യൻ പണ്ഡിതർ:
- അടിമകളെ മോചിപ്പിക്കുന്നത് ദൈവസന്നിധിയിൽ മഹത്തായ പ്രവൃത്തിയാണെന്ന് പഠിപ്പിച്ചു.
- സഭകൾ ചിലപ്പോൾ അടിമമോചനത്തിന് സാമ്പത്തിക സഹായം നൽകിയിരുന്നു.
അതായത്:
“അടിമയെ മോചിപ്പിക്കുന്നത് ധാർമികമായി നല്ല കാര്യമാണ്”
എന്ന ആശയം ഇസ്ലാമിന് മുമ്പേ നിലനിന്നിരുന്നു.
ജൂത പാരമ്പര്യത്തിലെ അടിമമോചനം
Hebrew Bible (തനാഖ്) യിലും അടിമമോചനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമങ്ങൾ കാണാം.
ഉദാഹരണത്തിന്:
Exodus 21
ഒരു ഹീബ്രു അടിമ ആറു വർഷം സേവിച്ചാൽ ഏഴാം വർഷം മോചിപ്പിക്കപ്പെടണം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
Deuteronomy 15
അടിമയെ വെറുതെ വിടുക മാത്രമല്ല,
അവന് സമ്പത്തും നൽകണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.
ഇത് പുരാതന ലോകത്തിലെ മറ്റു നിയമങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സാമൂഹിക സംരക്ഷണമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഇസ്ലാം ചെയ്തത് എന്ത്?
ചരിത്രപരമായി നോക്കുമ്പോൾ:
ഇസ്ലാം അടിമമോചനം കണ്ടുപിടിച്ചില്ല.
പകരം നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു സാമൂഹിക-ധാർമിക പ്രവണതയെ:
- ഖുർആനിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി
- പുണ്യകർമ്മമായി അവതരിപ്പിച്ചു
- പ്രായശ്ചിത്തങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചു
- സക്കാത്ത് സംവിധാനവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി
എന്നതാണ് കാണുന്നത്.
ഇത് അംഗീകരിക്കാവുന്ന ഒരു ചരിത്ര നിരീക്ഷണമാണ്.
പ്രധാന ചോദ്യം: ഇത് അടിമത്തം അവസാനിപ്പിക്കാൻ മതിയായിരുന്നോ?
ഇവിടെയാണ് വലിയ ചർച്ച തുടങ്ങുന്നത്.
അടിമമോചനം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നത് ഒരു കാര്യം.
അടിമത്തം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് മറ്റൊരു കാര്യമാണ്.
ഒരു സംവിധാനം യഥാർത്ഥത്തിൽ അടിമത്തം അവസാനിപ്പിക്കണമെങ്കിൽ ചില കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കണം.
ഒന്നാമത്തെ മാനദണ്ഡം: പുതിയ അടിമകൾ ഉണ്ടാകുന്നത് നിർത്തണം
അടിമമോചനം മാത്രം പോര.
കാരണം:
- ഇന്ന് 10 അടിമകളെ മോചിപ്പിച്ചു.
- നാളെ 100 പുതിയ അടിമകൾ എത്തി.
എങ്കിൽ മൊത്തം അടിമകളുടെ എണ്ണം കൂടും.
അതുകൊണ്ട്:
പുതിയ അടിമകളുടെ ഒഴുക്ക് അവസാനിക്കണം.
പക്ഷേ ഇസ്ലാമിക നിയമത്തിൽ യുദ്ധത്തടവുകാരെ അടിമകളാക്കാനുള്ള സാധ്യത നിലനിന്നിരുന്നു.
രണ്ടാമത്തെ മാനദണ്ഡം: അടിമകളുടെ എണ്ണം സ്ഥിരമായി കുറയണം
ഒരു സമൂഹത്തിൽ:
- 1000 അടിമകൾ ഉണ്ട്.
- ഓരോ വർഷവും 100 പേരെ മോചിപ്പിക്കുന്നു.
പക്ഷേ:
- ഓരോ വർഷവും 200 പുതിയ അടിമകൾ എത്തുന്നു.
എങ്കിൽ അടിമത്തം ഇല്ലാതാകില്ല.
അത് കൂടുതൽ വ്യാപിക്കും.
ചരിത്രത്തിൽ പല ഇസ്ലാമിക സാമ്രാജ്യങ്ങളിലും സംഭവിച്ചത് ഇതാണെന്നാണ് വിമർശകർ വാദിക്കുന്നത്.
മൂന്നാമത്തെ മാനദണ്ഡം: നിയമപരമായ അന്തിമ നിരോധനം വേണം
ഇന്ന് ലോകത്ത് അടിമത്തം നിയമവിരുദ്ധമാണ്.
എന്തുകൊണ്ട്?
കാരണം രാജ്യങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിച്ചു:
“അടിമത്തം നിയമവിരുദ്ധമാണ്.”
എന്നാൽ ഇസ്ലാമിക ഫിഖ്ഹിൽ:
- അടിമ വാങ്ങൽ
- അടിമ വിൽപ്പന
- അടിമാവകാശങ്ങൾ
- അടിമയുടെ വിവാഹം
- അടിമയുടെ മക്കളുടെ സ്ഥാനം
ഇതെല്ലാം വിശദമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
പക്ഷേ:
“ഒരു നിശ്ചിത സമയത്തിനുള്ളിൽ അടിമത്തം അവസാനിക്കണം”
എന്ന നിയമ നിർദ്ദേശം കാണുന്നില്ല.
ഫിഖ്ഹ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ചർച്ചകൾ
ക്ലാസിക്കൽ ഇസ്ലാമിക നിയമഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വ്യാപകമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന വിഷയങ്ങൾ:
- അടിമയുടെ വിപണിവില
- ഗർഭിണിയായ അടിമയുടെ നിയമസ്ഥിതി
- അടിമയുടെ തൊഴിൽശേഷി
- മോചന കരാറുകൾ (മുകാതബ)
- ലൈംഗിക ബന്ധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമങ്ങൾ
എന്നിവയാണ്.
അവിടെ സാധാരണയായി കാണാത്തത്:
“അടിമത്തം അവസാനിപ്പിക്കേണ്ട ഒരു സാമൂഹിക തിന്മയാണ്”
എന്ന സമീപനമാണ്.
ചരിത്രപരമായ ഫലം
ഇപ്പോൾ ചോദിക്കേണ്ടത്:
ഈ സംവിധാനങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ അടിമത്തം അവസാനിപ്പിച്ചോ?
ചരിത്രരേഖകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ:
ഉമയ്യദ്, അബ്ബാസി, മംലൂക്ക്, ഒട്ടോമൻ, മുഗൾ, സഫവീദ് തുടങ്ങി നിരവധി മുസ്ലിം ഭരണകൂടങ്ങളിൽ അടിമത്തം നൂറ്റാണ്ടുകളോളം തുടർന്നു.
Umayyad Caliphate Abbasid Caliphate Ottoman Empire Mughal Empire
അതായത്:
അടിമമോചന പ്രോത്സാഹനം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും അടിമത്തം നിലനിന്നു.
ഇസ്ലാമും അടിമത്തവും: ഖുർആൻ, ഹദീസ്, ചരിത്രം — ഒരു വിമർശനാത്മക വായന (ഭാഗം 5)
ഇസ്ലാമിക ലോകത്തിലെ അടിമത്തം: ചരിത്രം എന്താണ് പറയുന്നത്?
മുൻ ഭാഗങ്ങളിൽ നാം കണ്ടത്:
- ഖുർആൻ അടിമത്തത്തെ പൂർണ്ണമായി നിരോധിക്കുന്നില്ല.
- അടിമമോചനം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.
- യുദ്ധത്തടവുകാരെ അടിമകളാക്കാനുള്ള സാധ്യത നിലനിർത്തുന്നു.
- ക്ലാസിക്കൽ ഫിഖ്ഹ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അടിമവ്യവസ്ഥയെ സാധുവായ ഒരു സാമൂഹിക സ്ഥാപനമായി പരിഗണിക്കുന്നു.
ഇനി പരിശോധിക്കേണ്ട പ്രധാന ചോദ്യം:
ഈ നിയമ-സാമൂഹിക സംവിധാനങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ചരിത്രഫലം എന്തായിരുന്നു?
ഒരു ആശയത്തിന്റെ മൂല്യം അതിന്റെ പ്രഖ്യാപനങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല, ചരിത്രത്തിൽ അത് സൃഷ്ടിച്ച ഫലങ്ങളിലും വിലയിരുത്തപ്പെടാറുണ്ട്.
ഇസ്ലാമിക സാമ്രാജ്യങ്ങളിലെ അടിമത്തം
ചരിത്രരേഖകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാണ്:
ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇസ്ലാം രൂപം കൊണ്ടതിനു ശേഷവും മുസ്ലിം ഭരണകൂടങ്ങളിൽ അടിമത്തം നൂറ്റാണ്ടുകളോളം തുടർന്നു.
ഉദാഹരണത്തിന്:
- Umayyad Caliphate
- Abbasid Caliphate
- Fatimid Caliphate
- Ottoman Empire
- Safavid Empire
- Mughal Empire
എന്നിവയിലൊക്കെ അടിമത്തം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക സ്ഥാപനമായിരുന്നു.
അടിമകൾ എവിടെ നിന്നാണ് വന്നത്?
ചരിത്രപരമായി മുസ്ലിം ലോകത്തിലേക്ക് പുതിയ അടിമകൾ എത്തിയത് പല വഴികളിലൂടെയായിരുന്നു.
1. യുദ്ധത്തടവുകാർ
ആദ്യകാല ഇസ്ലാമിക നിയമത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രധാന മാർഗ്ഗം.
യുദ്ധത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ടവരെ:
- മോചിപ്പിക്കാം
- മോചനദ്രവ്യം വാങ്ങി വിടാം
- അടിമകളാക്കാം
എന്ന ഓപ്ഷനുകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.
2. ട്രാൻസ്-സഹാറൻ അടിമവ്യാപാരം
Trans-Saharan slave trade
സഹാറ മരുഭൂമി കടന്ന്:
- പടിഞ്ഞാറൻ ആഫ്രിക്ക
- മധ്യ ആഫ്രിക്ക
എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്ന് ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളെ ഉത്തര ആഫ്രിക്കയിലേക്കും മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലേക്കും കൊണ്ടുപോയിരുന്നു.
ചരിത്രകാരന്മാർ തമ്മിൽ കൃത്യമായ സംഖ്യകളിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ടെങ്കിലും ഇത് നൂറ്റാണ്ടുകളോളം നീണ്ട ഒരു വലിയ വ്യാപാര ശൃംഖലയായിരുന്നുവെന്നത് പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
3. കിഴക്കൻ ആഫ്രിക്കൻ അടിമവ്യാപാരം
Indian Ocean slave trade
സാൻസിബാർ, കിഴക്കൻ ആഫ്രിക്കൻ തീരപ്രദേശങ്ങൾ, ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്ര വ്യാപാരപാതകൾ എന്നിവയിലൂടെ വലിയ തോതിൽ അടിമകൾ കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടിരുന്നു.
4. കോക്കസസ്, മധ്യേഷ്യ
മുസ്ലിം ലോകത്തിലെ നിരവധി ഭരണാധികാരികളുടെ കൊട്ടാരങ്ങളിൽ:
- തുർക്കിക് അടിമകൾ
- സർകേഷ്യൻ അടിമകൾ
- സ്ലാവ് വംശജർ
എന്നിവരെ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിലെ “Slave” എന്ന പദം പോലും “Slav” എന്ന പദവുമായി ചരിത്രപരമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെന്ന് ചില ഭാഷാചരിത്ര പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
മംലൂക്കുകൾ: അടിമകളിൽ നിന്ന് ഭരണാധികാരികളിലേക്ക്
ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വിചിത്രമായ ഉദാഹരണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്:
Mamluk Sultanate
മംലൂക്കുകൾ ആദ്യം സൈനിക അടിമകളായിരുന്നു.
എന്നാൽ പിന്നീട്:
- ഈജിപ്ത് ഭരിച്ചു
- സുൽത്താന്മാരായി
- സ്വന്തം സാമ്രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു
ഇത് അടിമത്തത്തിന്റെ എല്ലാ രൂപങ്ങളും ഒരുപോലെ ആയിരുന്നില്ലെന്ന് കാണിക്കുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും:
ചില അടിമകൾ അധികാരത്തിലെത്തിയതുകൊണ്ട് അടിമത്തം ഒരു നീതിയുക്ത സ്ഥാപനമായി മാറുന്നില്ല
എന്നതാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ സാധാരണയായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്.
അടിമകളുടെ അവസ്ഥ എല്ലായിടത്തും ഒരുപോലെയായിരുന്നോ?
അല്ല.
ചരിത്രത്തിൽ അടിമകളുടെ അനുഭവങ്ങൾ വളരെ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.
ചിലർ:
- ഭരണകാര്യങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിച്ചു.
- സൈനിക നേതാക്കളായി.
- സമ്പന്നരായി.
മറ്റുചിലർ:
- കഠിനമായ ശാരീരിക തൊഴിൽ ചെയ്തു.
- ലൈംഗിക അടിമകളായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു.
- വളരെ ദുരിതപൂർണ്ണമായ ജീവിതം നയിച്ചു.
അതുകൊണ്ട്:
“എല്ലാ അടിമകളും സുഖമായിരുന്നു”
അല്ലെങ്കിൽ
“എല്ലാ അടിമകളും ഒരേപോലെ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടു”
എന്ന രണ്ടു അതിരൂക്ഷ നിലപാടുകളും ചരിത്രപരമായി ശരിയല്ല.
ഇസ്ലാമിക ലോകത്ത് അടിമത്തം സ്വാഭാവികമായി ഇല്ലാതായോ?
ഇതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം.
ഇസ്ലാമിക നിയമക്രമം തന്നെ അടിമത്തത്തെ ക്രമേണ ഇല്ലാതാക്കി എന്ന വാദം പലപ്പോഴും ഉയരാറുണ്ട്.
എന്നാൽ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ:
- 8-ാം നൂറ്റാണ്ടിലും അടിമത്തം ഉണ്ടായിരുന്നു.
- 12-ാം നൂറ്റാണ്ടിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.
- 16-ാം നൂറ്റാണ്ടിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.
- 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അതായത്:
ഏകദേശം 1200 വർഷത്തിലധികം അത് തുടർന്നു.
ഇത് സ്വാഭാവികമായ ഒരു അവസാനത്തിലേക്ക് നീങ്ങിയതായി ചരിത്രം കാണിക്കുന്നില്ല.
ആധുനിക അടിമത്ത നിരോധനം
ലോകവ്യാപകമായി അടിമത്തത്തിനെതിരെ ശക്തമായ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ഉയർന്നത്:
- 18-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ
- 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ
ആണ്.
പ്രത്യേകിച്ച്:
British Empire ഉൾപ്പെടെയുള്ള പാശ്ചാത്യ ശക്തികൾ അടിമവ്യാപാര നിരോധനത്തിനായി നിയമനടപടികൾ സ്വീകരിച്ചു.
തീർച്ചയായും ഈ സാമ്രാജ്യങ്ങൾക്കും സ്വന്തം കോളനിയൽ കുറ്റങ്ങളും വൈരുധ്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
എന്നാൽ ചരിത്രപരമായി:
ആധുനിക നിയമപരമായ അടിമത്ത നിരോധനം പ്രധാനമായും മനുഷ്യാവകാശ-നിയമ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലൂടെയാണ് ഉണ്ടായത്.
മുസ്ലിം രാജ്യങ്ങളിലെ നിരോധനം
മുസ്ലിം ഭൂരിപക്ഷ രാജ്യങ്ങളിൽ പലതും:
- 19-ാം നൂറ്റാണ്ട്
- 20-ാം നൂറ്റാണ്ട്
എന്ന കാലഘട്ടങ്ങളിലാണ് അടിമത്തം നിയമവിരുദ്ധമാക്കിയത്.
ഉദാഹരണങ്ങൾ:
- Saudi Arabia – 1962
- Oman – 1970
- Mauritania – 1981 (പിന്നീട് ക്രിമിനലൈസേഷനും നടന്നു)
ഇവിടെയെല്ലാം അന്താരാഷ്ട്ര സമ്മർദ്ദങ്ങളും മനുഷ്യാവകാശ ചർച്ചകളും പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചതായി ചരിത്രപഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
വിമർശനത്തിന്റെ സാരം
ഈ വിഷയത്തിൽ വിമർശകർ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന പ്രധാന വാദം:
ഇസ്ലാം അടിമകളോട് മാനുഷികമായി പെരുമാറാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിരിക്കാം.
അടിമമോചനം പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരിക്കാം.
എന്നാൽ അടിമത്തം തന്നെ അവസാനിപ്പിക്കണമെന്ന് വ്യക്തമായി പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടില്ല.
അവരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ:
- പരിഷ്കരണം (Reform) ഉണ്ടായിരുന്നു.
- നിരോധനം (Abolition) ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
മുസ്ലിം പ്രതിരോധ വാദം
അതേസമയം പല മുസ്ലിം പണ്ഡിതരും വാദിക്കുന്നത്:
ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ലോകത്ത് അടിമത്തം സർവസാധാരണമായിരുന്നു.
അതിനാൽ ഉടനടി നിരോധനം സാമൂഹികമായി പ്രായോഗികമായിരുന്നില്ല.
ഇസ്ലാം ക്രമേണ പരിഷ്കാരങ്ങളിലൂടെ അതിനെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഇത് ഇന്നും തുടരുന്ന ഒരു ചരിത്ര-ദൈവശാസ്ത്ര ചർച്ചയാണ്.
സമാപനം
ഈ പരമ്പരയിൽ നാം പരിശോധിച്ചത്:
- ഖുർആനിലെ അടിമത്ത പരാമർശങ്ങൾ
- “മാ മലകത് അയ്മാനുകും” എന്ന ആശയം
- യുദ്ധത്തടവുകാരും അടിമത്വവും
- അടിമസ്ത്രീകളെക്കുറിച്ചുള്ള നിയമങ്ങൾ
- അടിമമോചന പ്രോത്സാഹനം
- ഹദീസുകളിലെ അടിമകളോടുള്ള പെരുമാറ്റം
- ഇസ്ലാമിന് മുമ്പുള്ള അടിമമോചന പാരമ്പര്യങ്ങൾ
- ഇസ്ലാമിക സാമ്രാജ്യങ്ങളിലെ അടിമത്ത ചരിത്രം
- ആധുനിക അടിമത്ത നിരോധന പ്രക്രിയ
ഇവയെല്ലാം പരിശോധിച്ച ശേഷം വായനക്കാരൻ സ്വയം ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യം:
ഒരു സമൂഹത്തിൽ അടിമകളുടെ അവകാശങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നത് മാത്രം മതിയോ, അല്ലെങ്കിൽ അടിമത്തം എന്ന സ്ഥാപനം തന്നെ നിരോധിക്കേണ്ടതുണ്ടോ?
ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം ചരിത്രം, മതം, നൈതികത, മനുഷ്യാവകാശം എന്നീ മേഖലകളിൽ ഇന്നും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന വിഷയമാണ്.
ഹാഷ്ടാഗുകൾ
മലയാളം
#ഇസ്ലാം #അടിമത്തം #ഇസ്ലാമുംഅടിമത്തവും #ഖുർആൻ #ഹദീസ് #ഇസ്ലാമികചരിത്രം #മതവിമർശനം #യുക്തിവാദം #മനുഷ്യാവകാശം #അടിമമോചനം #ചരിത്രപഠനം #മതവുംചരിത്രവും #സാമൂഹ്യനീതി #ഇസ്ലാമികനിയമം #ഫിഖ്ഹ് #ഖിലാഫത്ത് #ഒട്ടോമൻസാമ്രാജ്യം #അടിമവ്യാപാരം #ഇസ്ലാമികലോകം #ചരിത്രവിശകലനം
Manglish
#Islam #Adimatham #IslamumAdimathavum #Quran #Hadees #IslamicHistory #Yukthivadam #MathaVimarshanam #HumanRights #AdimaMochanam #HistoryAnalysis #IslamicLaw #Fiqh #Khilafath #OttomanEmpire #SlaveTrade #IslamicWorld #SocialJustice #CriticalThinking #Rationalism
English
#Islam #Slavery #IslamAndSlavery #Quran #Hadith #IslamicHistory #History #Religion #ReligiousCriticism #HumanRights #Abolition #SlaveTrade #MiddleEastHistory #OttomanEmpire #Caliphate #Fiqh #Sharia #HistoricalAnalysis #CriticalThinking #Rationalism #ComparativeReligion #SocialJustice #WorldHistory #Ethics #Freedom