ഉഹ്ദ് യുദ്ധം: ബദറിന്റെ പ്രതികാരമോ? ഖുറൈശികളുടെ ആക്രമണം, മുസ്ലിംകളുടെ തിരിച്ചടി, ഹംസയുടെ മരണം, ചരിത്രത്തിലെ നിർണായക വഴിത്തിരിവ് – ഒരു വിമർശനാത്മക പഠനം

ഇസ്ലാമിക ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണായകമായ യുദ്ധങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഉഹ്ദ് യുദ്ധം. ബദർ യുദ്ധത്തിൽ ലഭിച്ച അപ്രതീക്ഷിത വിജയത്തിന് ശേഷം മുസ്ലിം സമൂഹം നേരിട്ട ഏറ്റവും വലിയ സൈനിക തിരിച്ചടിയായി ഉഹ്ദ് യുദ്ധത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കാം. ഇസ്ലാമിക ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളും സീറാ സാഹിത്യവും ഹദീസ് സമാഹാരങ്ങളും ഖുർആനിലെ ചില ഭാഗങ്ങളും ഈ യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ച് വിശദമായി സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്.

ഉഹ്ദ് യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ സാധാരണയായി പറയപ്പെടുന്ന കഥ ഇങ്ങനെയാണ്: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനായ മുഹമ്മദ് നബിയുടെ നിർദ്ദേശം ചില വില്ലാളികൾ അനുസരിക്കാതെ യുദ്ധമേഖല വിട്ടതുകൊണ്ട് അല്ലാഹു മുസ്ലിംകളെ പരീക്ഷിക്കുകയും അതിന്റെ ഫലമായി യുദ്ധത്തിന്റെ ഗതി മാറുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ചരിത്രപരമായ വീക്ഷണത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ ഇത് ഒരു മതപരമായ കഥ മാത്രമല്ല. രാഷ്ട്രീയവും സാമ്പത്തികവും ഗോത്രപരവുമായ സംഘർഷങ്ങളുടെ തുടർച്ച കൂടിയാണ്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉഹ്ദ് യുദ്ധത്തിലേക്ക് നയിച്ച സാഹചര്യങ്ങൾ, ബദർ യുദ്ധത്തിന് ശേഷമുള്ള സംഭവവികാസങ്ങൾ, ഖുറൈശികളുടെ പ്രതികാര മനോഭാവം, യുദ്ധത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ, അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്നു ഉബയ്യുടെ പങ്ക്, ജൂത സൈനികരെ യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കിയ സംഭവം, ഉഹ്ദിലേക്കുള്ള മാർച്ച് എന്നിവ വിശദമായി പരിശോധിക്കാം.

---

ബദർ യുദ്ധത്തിനു ശേഷമുള്ള സാഹചര്യം

ഹിജ്റയുടെ രണ്ടാം വർഷം നടന്ന ബദർ യുദ്ധം ഇസ്ലാമിക ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ വലിയ സൈനിക ഏറ്റുമുട്ടലായിരുന്നു.

ഇസ്ലാമിക സ്രോതസ്സുകൾ പ്രകാരം മുസ്ലിം സൈന്യം ഏകദേശം 313 പേരും ഖുറൈശി സൈന്യം ഏകദേശം 1000 പേരുമായിരുന്നു.

ഖുർആൻ ഈ വിജയത്തെ ദൈവിക സഹായത്തിന്റെ ഫലമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

“നിങ്ങൾ ബലഹീനരായിരിക്കെ ബദറിൽ അല്ലാഹു നിങ്ങളെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്.”

— ഖുർആൻ 3:123

ഇസ്ലാമിക പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് മലക്കുകൾ വരെ മുസ്ലിംകളെ സഹായിക്കാൻ ഇറങ്ങിയെന്നാണ് വിശ്വാസം.

“ഞാൻ നിങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ ആയിരം മലക്കുകളെ തുടർച്ചയായി അയക്കുന്നു.”

— ഖുർആൻ 8:9

ബദറിൽ ഖുറൈശികളുടെ പ്രമുഖ നേതാക്കളായ:

• അബൂ ജഹൽ
• ഉത്ബ ബിൻ റബീഅ
• ഷൈബ
• ഉമയ്യ ബിൻ ഖലഫ്

തുടങ്ങിയവർ കൊല്ലപ്പെട്ടു.

ഏകദേശം 70 പേർ കൊല്ലപ്പെടുകയും 70 പേർ തടവുകാരാകുകയും ചെയ്തുവെന്ന് സീറാ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

ഇത് മക്കയിലെ ഖുറൈശികൾക്ക് വെറും സൈനിക തോൽവി മാത്രമായിരുന്നില്ല. രാഷ്ട്രീയമായും സാമ്പത്തികമായും വലിയ അപമാനമായിരുന്നു.

---

കച്ചവടപാതകളുടെ പ്രശ്നം

മക്കയുടെ സാമ്പത്തിക ശക്തിയുടെ അടിസ്ഥാനം സിറിയയിലേക്കും യെമനിലേക്കും പോകുന്ന വ്യാപാരപാതകളായിരുന്നു.

മദീനയിൽ ശക്തി നേടിയ മുഹമ്മദ് നബിയും അനുയായികളും ഈ പാതകൾക്ക് ഭീഷണിയാകാൻ തുടങ്ങി.

ഇബ്നു ഇസ്ഹാഖ്, ഇബ്നു ഹിഷാം, അൽ-വാഖിദി തുടങ്ങിയ സീറാ ചരിത്രകാരന്മാർ വിവരിക്കുന്നതുപോലെ ബദറിന് മുൻപും ശേഷവും നിരവധി കച്ചവട സംഘങ്ങളെ മുസ്ലിംകൾ ലക്ഷ്യമിട്ടിരുന്നു.

മക്കക്കാരുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ഇത് അവരുടെ സാമ്പത്തിക ജീവനാഡിയെ ആക്രമിക്കുന്നതായിരുന്നു.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ബദറിന്റെ പ്രതികാരം ചെയ്യുക എന്നത് വെറും പ്രതികാരമല്ല; ഭാവിയിലെ സാമ്പത്തിക സുരക്ഷയ്ക്കും ആവശ്യമായ കാര്യമായി ഖുറൈശികൾ കണ്ടു.

---

ഖുറൈശികളുടെ പ്രതികാര തീരുമാനം

ബദറിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട വ്യാപാര സംഘത്തെ നയിച്ചിരുന്നത് പിന്നീട് മക്കയുടെ പ്രധാന നേതാവായി മാറിയ Abu Sufyan ibn Harb ആയിരുന്നു.

സീറാ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ആ വ്യാപാര യാത്രയിൽ ലഭിച്ച ലാഭം മുഴുവനും മുസ്ലിംകൾക്കെതിരായ പുതിയ യുദ്ധത്തിനായി വിനിയോഗിക്കാൻ തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടു.

ബദറിലെ അപമാനം കഴുകിക്കളയുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ഖുറൈശികൾ വലിയ സൈനിക സജ്ജീകരണങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.

ഇസ്ലാമിക ചരിത്രകാരന്മാരുടെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം:

• ഏകദേശം 3000 സൈനികർ
• 200 കുതിരപ്പട
• 700 കവചധാരികൾ
• നിരവധി ഒട്ടകങ്ങൾ

എന്നിങ്ങനെ വലിയ സേനയാണ് രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടത്.

---

സ്ത്രീകളുടെ പങ്കാളിത്തം

ഉഹ്ദ് യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകളിൽ ഒന്നാണ് സ്ത്രീകളുടെ സാന്നിധ്യം.

Hind bint Utbah നേതൃത്വം നൽകിയ സ്ത്രീസംഘം യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തു.

ബദറിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട ബന്ധുക്കളുടെ പ്രതികാരം ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു ഇവരുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.

ഹിന്ദിന്റെ പിതാവായ ഉത്ബയും സഹോദരനും ബദറിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഇസ്ലാമിക സ്രോതസ്സുകൾ പറയുന്നത് അനുസരിച്ച് അവർ:

• പാട്ടുകൾ പാടി
• ചെണ്ടമേളങ്ങൾ നടത്തി
• സൈനികരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു

എന്നിങ്ങനെയുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തി.

ഇത് ഇന്നത്തെ അർത്ഥത്തിൽ യുദ്ധത്തിൽ നേരിട്ട് പങ്കെടുക്കൽ അല്ലെങ്കിലും മനഃശാസ്ത്രപരമായ പിന്തുണയായി കണക്കാക്കാം.

---

അബ്ബാസിന്റെ കത്ത്

ഇസ്ലാമിക ചരിത്രത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമായ മറ്റൊരു സംഭവമാണ് മുഹമ്മദ് നബിക്ക് ലഭിച്ച രഹസ്യവിവരം.

മുഹമ്മദിന്റെ പിതൃസഹോദരനായ Al-Abbas ibn Abd al-Muttalib മക്കയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് തന്നെ ചില വിവരങ്ങൾ കൈമാറിയതായി സീറാ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നു.

ആ കത്തിൽ ഖുറൈശി സൈന്യത്തിന്റെ വലിപ്പം, കുതിരപ്പടയുടെ എണ്ണം, സൈനിക സജ്ജീകരണങ്ങൾ തുടങ്ങിയ വിവരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നാണ് പരാമർശം.

ഇത് ആധുനിക സൈനിക ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ ഇന്റലിജൻസ് റിപ്പോർട്ട് തന്നെയാണ്.

---

മദീനയിൽ യുദ്ധമോ? പുറത്തോ?

ഖുറൈശി സൈന്യം വരുന്നതായി അറിഞ്ഞപ്പോൾ മദീനയിൽ ഒരു നിർണായക ചർച്ച നടന്നു.

രണ്ട് അഭിപ്രായങ്ങളായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.

ഒന്നാമത്തെ അഭിപ്രായം

മദീനയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്ന് പ്രതിരോധിക്കുക.

ഇത് മുന്നോട്ടുവച്ചത് Abdullah ibn Ubayy ആയിരുന്നു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദം:

• നഗരത്തിനുള്ളിൽ പ്രതിരോധം എളുപ്പമാണ്
• സ്ത്രീകൾക്കും കുട്ടികൾക്കും സുരക്ഷ ലഭിക്കും
• ശത്രുവിനെ ഇടുങ്ങിയ വഴികളിൽ നേരിടാം

എന്നതായിരുന്നു.

---

രണ്ടാമത്തെ അഭിപ്രായം

നഗരത്തിന് പുറത്തുപോയി നേരിട്ട് യുദ്ധം ചെയ്യുക.

ബദറിൽ പങ്കെടുത്തിട്ടില്ലാത്ത ചില യുവ മുസ്ലിംകൾ ഈ നിലപാട് സ്വീകരിച്ചു.

അവർ നേരിട്ടുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിനായിരുന്നു ആഗ്രഹിച്ചത്.

---

മുഹമ്മദ് നബിയുടെ നിലപാട്

പല സീറാ ഗ്രന്ഥങ്ങളും പറയുന്നത് മുഹമ്മദ് ആദ്യം മദീനയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്നുള്ള പ്രതിരോധത്തെ അനുകൂലിച്ചിരുന്നുവെന്നാണ്.

എന്നാൽ ഭൂരിപക്ഷ അഭിപ്രായം നഗരത്തിന് പുറത്തുപോയി യുദ്ധം ചെയ്യുക എന്നതായതോടെ അതാണ് അന്തിമമായി തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടത്.

ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം:

ഇത് ഒരു ഏകാധിപത്യ തീരുമാനം ആയിരുന്നില്ല.

കൂടിയാലോചനകൾക്ക് ശേഷമാണ് തീരുമാനം എടുത്തത്.

ഇസ്ലാമിക പാരമ്പര്യം ഇതിനെ “ശൂറ” (ആലോചന) എന്ന ആശയത്തിന്റെ ഉദാഹരണമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

---

ഉഹ്ദിലേക്കുള്ള യാത്ര

മുസ്ലിം സൈന്യം മദീനയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.

വഴിമധ്യേ അശ്-ഷൈഖൈൻ എന്ന പ്രദേശത്ത് ഒരു സംഭവം നടന്നു.

ചില ജൂത പോരാളികൾ മുസ്ലിം സൈന്യത്തോടൊപ്പം ചേരാൻ താൽപര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

എന്നാൽ ഇസ്ലാമിക സ്രോതസ്സുകളിൽ കാണുന്ന റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം മുഹമ്മദ് അവരെ നിരസിച്ചു.

കാരണം ഇങ്ങനെ പറയപ്പെടുന്നു:

“അവിശ്വാസികൾക്കെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ അവിശ്വാസികളുടെ സഹായം തേടുന്നില്ല.”

ഈ റിപ്പോർട്ടിന്റെ ആധികാരികതയെക്കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർ തമ്മിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ട്.

കാരണം മറ്റു ചില യുദ്ധങ്ങളിൽ മുസ്ലിം അല്ലാത്തവരുടെ സഹായം സ്വീകരിച്ചതായും രേഖകളുണ്ട്.

---

അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്നു ഉബയ്യുടെ പിന്മാറ്റം

യുദ്ധത്തിലേക്കുള്ള മാർച്ചിനിടെയാണ് വലിയ തിരിച്ചടി സംഭവിച്ചത്.

അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്നു ഉബയ്യും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏകദേശം 300 അനുയായികളും സൈന്യം വിട്ടുപോയി.

ഇതോടെ:

• 1000 ആയിരുന്ന സൈന്യം
• ഏകദേശം 700 ആയി ചുരുങ്ങി

ഇസ്ലാമിക ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഇത് വലിയ പ്രതിസന്ധിയായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

പിന്നീട് ഖുർആനിലും ഈ സംഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സൂചനകൾ കാണാം.

“നിങ്ങളിൽ നിന്ന് രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ പിന്തിരിയാൻ ആലോചിച്ചപ്പോൾ അല്ലാഹു അവരുടെ രക്ഷാധികാരിയായിരുന്നു.”

— ഖുർആൻ 3:122

---

ആരായിരുന്നു അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്നു ഉബയ്യ്?

ഇസ്ലാമിക ചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും വിവാദ വ്യക്തികളിൽ ഒരാളാണ് Abdullah ibn Ubayy.

മുഹമ്മദ് മദീനയിലെത്തുന്നതിന് മുമ്പ്:

• ഖസ്റജ് ഗോത്രത്തിന്റെ പ്രമുഖ നേതാവ്
• മദീനയുടെ ഭരണാധികാരിയാകാൻ സാധ്യതയുള്ള വ്യക്തി

എന്ന നിലയിലായിരുന്നു.

എന്നാൽ മുഹമ്മദിന്റെ വരവോടെ രാഷ്ട്രീയ ശക്തിസമവാക്യങ്ങൾ മാറി.

ഇസ്ലാമിക പാരമ്പര്യം പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തെ “മുനാഫിഖുകളുടെ നേതാവ്” എന്ന നിലയിലാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

---

ഉഹ്ദ് മലയുടെ സമീപത്ത്

മുസ്ലിം സൈന്യം ഒടുവിൽ ഉഹ്ദ് മലയുടെ സമീപത്ത് എത്തി.

ഇവിടെ മുഹമ്മദ് സ്വീകരിച്ച ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സൈനിക തീരുമാനം ചരിത്രത്തിൽ പ്രശസ്തമാണ്.

അത് വില്ലാളികളെ ഒരു കുന്നിന് മുകളിൽ നിയോഗിച്ചതായിരുന്നു.

ഏകദേശം 50 വില്ലാളികളെ:

Abdullah ibn Jubayr

എന്ന വ്യക്തിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു തന്ത്രപ്രധാന സ്ഥാനത്ത് നിർത്തി.

അവർക്ക് നൽകിയ നിർദ്ദേശം സീറാ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഹദീസുകളിലും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു:

“ഞങ്ങൾ ജയിച്ചാലും തോറ്റാലും എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ നിങ്ങൾ ഈ സ്ഥലം വിടരുത്.”

ഈ ഉത്തരവാണ് പിന്നീട് യുദ്ധത്തിന്റെ ഗതി നിർണയിക്കുന്നത്.

---

ഖുറൈശികളുടെ ആക്രമണം, മുസ്ലിംകളുടെ തിരിച്ചടി, ഹംസയുടെ മരണം, ചരിത്രത്തിലെ നിർണായക വഴിത്തിരിവ് – ഒരു വിമർശനാത്മക പഠനം (ഭാഗം 2)

യുദ്ധത്തിന് മുമ്പുള്ള അവസാന ഒരുക്കങ്ങൾ

ഉഹ്ദ് മലയുടെ താഴ്വാരത്തിൽ ഇരുസൈന്യങ്ങളും മുഖാമുഖം നിന്നപ്പോൾ അറേബ്യൻ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണായകമായ യുദ്ധങ്ങളിൽ ഒന്നിന് തുടക്കമാകുകയായിരുന്നു.

ഒരു ഭാഗത്ത് ഏകദേശം 700 മുസ്ലിം പോരാളികൾ.

മറ്റേ ഭാഗത്ത് ഏകദേശം 3000 ഖുറൈശി സൈനികർ.

സംഖ്യയുടെ കാര്യത്തിൽ ഖുറൈശികൾക്ക് വലിയ മുൻതൂക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ബദർ യുദ്ധത്തിലെ അപ്രതീക്ഷിത വിജയം മുസ്ലിംകൾക്ക് ആത്മവിശ്വാസം നൽകിയിരുന്നു.

ഇസ്ലാമിക ചരിത്രകാരനായ ഇബ്നു ഇസ്ഹാഖ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് പ്രകാരം യുദ്ധത്തിന് മുമ്പ് മുഹമ്മദ് സൈന്യത്തെ നിരത്തുകയും വിവിധ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നേതാക്കളെ നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു.

യുദ്ധത്തിന്റെ ഫലം നിർണയിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള ഏറ്റവും പ്രധാന സ്ഥാനമായിരുന്നു വില്ലാളികളെ നിയോഗിച്ച കുന്ന്.

പിന്നീട് “ജബൽ അർ-റുമാത്ത്” (വില്ലാളികളുടെ കുന്ന്) എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടാൻ പോകുന്ന ഈ സ്ഥലം ഖാലിദ് ബിൻ വലീദിന്റെ കുതിരപ്പടയെ തടയാനുള്ള തന്ത്രപരമായ കേന്ദ്രമായിരുന്നു.

പ്രവാചകന്റെ വാൾ – അബൂ ദുജാനയുടെ പ്രതിജ്ഞ

സീറാ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വ്യാപകമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സംഭവമാണ് യുദ്ധത്തിന് മുമ്പ് മുഹമ്മദ് ഒരു വാൾ ഉയർത്തിക്കാട്ടി ചോദിച്ചതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്:

“ഈ വാൾ അതിന്റെ അവകാശത്തോടുകൂടി സ്വീകരിക്കാൻ ആരുണ്ട്?”

പലരും മുന്നോട്ട് വന്നുവെന്നാണ് വിവരങ്ങൾ.

അവസാനം വാൾ ലഭിച്ചത് Abu Dujanah എന്ന പോരാളിക്കായിരുന്നു.

അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു:

“ഈ വാളിന്റെ അവകാശം എന്താണ്?”

മറുപടി:

“അത് വളയുന്നതുവരെ ശത്രുവിനോട് പോരാടുക.”

ഈ സംഭവം ഇസ്ലാമിക സാഹിത്യത്തിൽ അബൂ ദുജാനയുടെ ധൈര്യത്തിന്റെ ഉദാഹരണമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

ഖുറൈശി സൈന്യത്തിന്റെ വിന്യാസം

ഖുറൈശികളുടെ സൈന്യത്തിലും പ്രധാനപ്പെട്ട നേതാക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

വലതുഭാഗത്തെ കുതിരപ്പടയുടെ ചുമതല:

Khalid ibn al-Walid

ഇടതുഭാഗത്തെ ചുമതല:

Ikrimah ibn Abi Jahl

അന്ന് ഇവർ ഇസ്ലാം സ്വീകരിച്ചിരുന്നില്ല.

പ്രത്യേകിച്ച് ഖാലിദ് ബിൻ വലീദ് പിന്നീട് ഇസ്ലാമിക ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്ത സൈനികനായകനായി മാറിയെങ്കിലും ഉഹ്ദിൽ അദ്ദേഹം മുസ്ലിംകൾക്കെതിരെയാണ് പോരാടിയത്.

ഹിന്ദും സ്ത്രീസംഘവും

Hind bint Utbah

ഉഹ്ദ് യുദ്ധത്തിലെ ഏറ്റവും വിവാദ വ്യക്തികളിൽ ഒരാളാണ്.

ബദറിൽ:

പിതാവ് ഉത്ബ കൊല്ലപ്പെട്ടു സഹോദരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു നിരവധി ബന്ധുക്കൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു

അതുകൊണ്ട് പ്രതികാരമെന്ന വികാരം ഹിന്ദിൽ ശക്തമായിരുന്നു.

സീറാ സാഹിത്യത്തിൽ സ്ത്രീകൾ പാട്ടുപാടുകയും ചെണ്ടമേളം നടത്തുകയും സൈനികരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതായി കാണാം.

ചില റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം പിന്മാറുന്ന സൈനികരെ പരിഹസിച്ച് തിരികെ യുദ്ധത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നതിലും അവർ പങ്കെടുത്തു.

യുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കം

യുദ്ധത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടം മല്ലയുദ്ധങ്ങളോടെയായിരുന്നു.

അറേബ്യൻ യുദ്ധങ്ങളിൽ പതിവായിരുന്ന പോലെ രണ്ട് പക്ഷത്തുനിന്നും പ്രമുഖ പോരാളികൾ ഏറ്റുമുട്ടി.

ഖുറൈശി പതാകവാഹകനായിരുന്ന:

Talhah ibn Abi Talhah

യുദ്ധത്തിന് വെല്ലുവിളിച്ചു.

സീറാ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം:

Ali ibn Abi Talib

അദ്ദേഹത്തെ നേരിടുകയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.

ഇതോടെ മുസ്ലിം സൈന്യത്തിന് ആത്മവിശ്വാസം വർധിച്ചു.

ഹംസയുടെ ആക്രമണം

ഉഹ്ദ് യുദ്ധത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയനായ പോരാളിയായിരുന്നു

Hamza ibn Abd al-Muttalib

ഇസ്ലാമിക പാരമ്പര്യം അദ്ദേഹത്തെ:

“അസദുല്ലാഹ്” (അല്ലാഹുവിന്റെ സിംഹം)

എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.

ബദർ യുദ്ധത്തിൽ ഖുറൈശികളുടെ നിരവധി പ്രമുഖരെ കൊന്നതിൽ ഹംസയ്ക്ക് പ്രധാന പങ്കുണ്ടായിരുന്നു.

സീറാ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നത്:

അദ്ദേഹം ഖുറൈശി സൈന്യത്തിനിടയിലേക്ക് കുതിച്ചുകയറി നിരവധി പോരാളികളെ വധിച്ചു.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഖുറൈശികളുടെ പ്രതികാരലക്ഷ്യങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട വ്യക്തിയായിരുന്നു ഹംസ.

വഹ്ഷിയുടെ ദൗത്യം

ഉഹ്ദ് യുദ്ധത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്ത സംഭവങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഹംസയുടെ മരണം.

ഹിന്ദ് ഹംസയെ കൊല്ലാൻ പ്രത്യേകം ഏർപ്പാടാക്കിയ ആളായിരുന്നു:

Wahshi ibn Harb

അദ്ദേഹം ഒരു അബിസീനിയൻ അടിമയായിരുന്നു.

സീറാ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം:

ഹംസയെ കൊന്നാൽ:

സ്വാതന്ത്ര്യം ധനം സമ്മാനങ്ങൾ

എന്നിവ വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.

വഹ്ഷി പിന്നീട് തന്നെ വിവരിക്കുന്നതനുസരിച്ച്:

“ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ നേരിട്ട് പങ്കെടുക്കുന്നവനല്ല. ഞാൻ ഒരു വേട്ടക്കാരനെപ്പോലെ അവസരം കാത്തിരുന്നു.”

ഹംസയുടെ മരണം

സീറാ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ വിവരണം അനുസരിച്ച്:

ഹംസ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിനിടെ ഒരു നിമിഷം ശ്രദ്ധ തെറ്റിയപ്പോൾ വഹ്ഷി കുന്തം എറിഞ്ഞു.

കുന്തം ഹംസയുടെ ശരീരം തുളച്ച് കടന്നു.

അദ്ദേഹം അവിടെവെച്ച് മരിച്ചു.

ഇസ്ലാമിക ചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും ദുഃഖകരമായ സംഭവങ്ങളിലൊന്നായി ഇത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

മുഹമ്മദിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത ബന്ധുക്കളിൽ ഒരാളും പ്രധാന യോദ്ധാവുമായിരുന്ന വ്യക്തിയെയാണ് മുസ്ലിംകൾക്ക് നഷ്ടമായത്.

ഹിന്ദും ഹംസയുടെ ശരീരവും

ഹംസയുടെ മരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ചരിത്രത്തിൽ ഏറെ വിവാദമായ വിവരണങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു.

ചില സീറാ സ്രോതസ്സുകൾ പറയുന്നത്:

ഹിന്ദ് ഹംസയുടെ ശരീരം വികൃതമാക്കിയെന്നും കരൾ ചവച്ചുവെന്നും ആണ്.

എന്നാൽ ആധുനിക ചരിത്രകാരന്മാർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്:

ഈ റിപ്പോർട്ടുകളുടെ ആധികാരികതയെക്കുറിച്ച് പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിൽ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസമുണ്ടെന്നാണ്.

ചില റിപ്പോർട്ടുകൾ ശക്തമാണെന്ന് ചിലർ കരുതുമ്പോൾ മറ്റുചിലർ അതിനെ ദുർബല പരമ്പരകളായി കണക്കാക്കുന്നു.

എന്തായാലും ഇസ്ലാമിക പാരമ്പര്യത്തിൽ ഈ കഥ വ്യാപകമായി പ്രചരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മുസ്ലിംകളുടെ ആദ്യ വിജയം

യുദ്ധത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ മുസ്ലിംകൾക്ക് വ്യക്തമായ മേൽക്കൈ ലഭിച്ചു.

ഖുറൈശി സൈന്യം പിന്മാറാൻ തുടങ്ങി.

പലരും ഓടിപ്പോയി.

ചില സീറാ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നത് സ്ത്രീകൾ പോലും പിന്തിരിഞ്ഞോടിയെന്നാണ്.

ഇതോടെ മുസ്ലിംകൾ വിജയിച്ചു എന്ന ധാരണ വ്യാപിച്ചു.

ഗനീമത്ത് – യുദ്ധത്തിന്റെ വഴിത്തിരിവ്

ഇവിടെയാണ് യുദ്ധത്തിന്റെ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ വഴിത്തിരിവ് സംഭവിക്കുന്നത്.

യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട:

ആയുധങ്ങൾ ഒട്ടകങ്ങൾ സ്വത്ത് മറ്റ് സാധനങ്ങൾ

എല്ലാം ശേഖരിക്കാൻ മുസ്ലിം സൈനികർ തുടങ്ങി.

ഇവയെ ഇസ്ലാമിക സാഹിത്യത്തിൽ “ഗനീമത്ത്” എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ഖുർആനിൽ ഗനീമത്തിനെക്കുറിച്ച് നിരവധി പരാമർശങ്ങൾ ഉണ്ട്.

“അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് ധാരാളം ഗനീമത്തുകൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.”

— ഖുർആൻ 48:20

വില്ലാളികളുടെ തീരുമാനം

കുന്നിൽ നിലയുറപ്പിച്ചിരുന്ന വില്ലാളികൾ താഴെ നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ കണ്ടു.

ഖുറൈശികൾ ഓടുന്നു.

മുസ്ലിംകൾ വിജയിക്കുന്നു.

ഗനീമത്ത് ശേഖരിക്കുന്നു.

അപ്പോൾ പലരും ചിന്തിച്ചു:

“യുദ്ധം കഴിഞ്ഞു.”

അവർ കുന്ന് വിട്ടിറങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു.

അവരുടെ നേതാവായ:

Abdullah ibn Jubayr

അവരെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു.

അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു:

“പ്രവാചകൻ ഇവിടെ നിന്ന് പോകരുത് എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു.”

എന്നാൽ ഭൂരിപക്ഷം അത് കേട്ടില്ല.

ഇസ്ലാമിക പാരമ്പര്യത്തിൽ ഉഹ്ദിലെ പരാജയത്തിന്റെ പ്രധാന കാരണം ഇതായാണ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്.

സഹീഹ് ബുഖാരിയിലെ വിവരണം

ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് സഹീഹ് ബുഖാരിയിൽ റിപ്പോർട്ട് കാണാം.

അൽ-ബറാ ഇബ്നു ആസിബ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു:

“ഞങ്ങൾ വിജയിച്ചു. ശത്രുക്കൾ ഓടി. അപ്പോൾ വില്ലാളികൾ അവരുടെ സ്ഥാനം വിട്ടു.”

Sahih al-Bukhari

ഈ ഹദീസ് ഉഹ്ദ് യുദ്ധത്തിന്റെ വഴിത്തിരിവ് മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രധാന സ്രോതസ്സായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ഖാലിദ് ബിൻ വലീദിന്റെ അവസരം

ഇവിടെയാണ് ഖാലിദ് ബിൻ വലീദിന്റെ സൈനിക മികവ് പ്രകടമാകുന്നത്.

കുന്ന് ഒഴിഞ്ഞതായി കണ്ട അദ്ദേഹം ഉടൻ സാഹചര്യം വിലയിരുത്തി.

വില്ലാളികൾ ഇല്ല.

പിന്നിലെ വഴി തുറന്നുകിടക്കുന്നു.

അദ്ദേഹം കുതിരപ്പടയുമായി ചുറ്റിക്കറങ്ങി മുസ്ലിം സൈന്യത്തിന്റെ പിന്നിൽ എത്തി.

ഈ ആക്രമണം യുദ്ധത്തിന്റെ ഗതി പൂർണ്ണമായും മാറ്റി.

ഇരട്ട ആക്രമണം

ഇപ്പോൾ മുസ്ലിം സൈന്യം രണ്ട് ഭാഗത്ത് നിന്ന് ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു.

മുന്നിൽ:

ഖുറൈശികൾ.

പിന്നിൽ:

ഖാലിദിന്റെ കുതിരപ്പട.

ഇതോടെ മുസ്ലിം സൈന്യത്തിൽ ആശയക്കുഴപ്പം പടർന്നു.

ചില ചരിത്രകാരന്മാർ ഇതിനെ:

“ഉഹ്ദിന്റെ സൈനിക തകർച്ച”

എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

സുഹൃത്ത് ശത്രുവായി

യുദ്ധക്കളത്തിലെ പൊടി, പുക, അലമുറ എന്നിവ കാരണം ചില മുസ്ലിംകൾക്ക് സ്വന്തം സൈനികരെ തിരിച്ചറിയാൻ പോലും സാധിച്ചില്ല.

സീറാ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നത്:

ചിലർ അബദ്ധത്തിൽ സ്വന്തം പക്ഷക്കാരെ ആക്രമിച്ചു.

ഇതോടെ നഷ്ടം വർധിച്ചു.

ഇവിടെയാണ് ഉഹ്ദ് യുദ്ധം അതിന്റെ ഏറ്റവും നിർണായകവും നാടകീയവുമായ ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നത്.

ഉഹുദ് യുദ്ധത്തിന്റെ നിർണായക വഴിത്തിരിവ്: വില്ലാളികളുടെ കുന്ന്

ഉഹുദ് യുദ്ധത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണായക സംഭവമായി ചരിത്രകാരന്മാർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് അമ്പത് വില്ലാളികളെ ഒരു കുന്നിന് മുകളിൽ നിയോഗിച്ച മുഹമ്മദിന്റെ തീരുമാനം ആണ്.

ഇസ്ലാമിക ചരിത്രസ്രോതസ്സുകൾ പ്രകാരം മുഹമ്മദ് പറഞ്ഞതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന നിർദ്ദേശം ഇങ്ങനെയാണ്:

“ഞങ്ങൾ ജയിച്ചാലും തോറ്റാലും, ഞങ്ങളുടെ ഉത്തരവ് ലഭിക്കുന്നതുവരെ നിങ്ങൾ ഈ സ്ഥലം വിടരുത്.”

ഇത് വെറും ഒരു സൈനിക നിർദ്ദേശമല്ലായിരുന്നു.

മുസ്ലിം സൈന്യത്തിന്റെ പിന്നാമ്പുറം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള തന്ത്രപരമായ നീക്കമായിരുന്നു.

ആദ്യഘട്ട യുദ്ധത്തിൽ മുസ്ലിം സൈന്യം വ്യക്തമായ മേൽക്കൈ നേടിയപ്പോൾ ഖുറൈശികൾ പിൻവാങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

ഗനീമത്ത് ശേഖരിക്കാനുള്ള മത്സരം

ഇവിടെയാണ് ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ വിവാദഘട്ടം സംഭവിക്കുന്നത്.

ഖുറൈശികൾ പിൻവാങ്ങുന്നത് കണ്ട പല മുസ്ലിം പോരാളികളും യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട സ്വത്തുക്കൾ ശേഖരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഇസ്ലാമിക പദപ്രയോഗത്തിൽ ഇതിനെ ഗനീമത്ത് (യുദ്ധകൊള്ള) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

വില്ലാളികളുടെ കുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന സൈനികരും വിജയമുറപ്പായതായി കരുതി താഴേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

അവരുടെ നേതാവായ അബ്ദുല്ലാഹ് ബിൻ ജുബൈർ പലവട്ടം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയതായി സ്രോതസ്സുകൾ പറയുന്നു.

“പ്രവാചകന്റെ നിർദ്ദേശം മറക്കരുത്.”

എന്നാൽ ഭൂരിഭാഗം ആളുകളും അതു കേട്ടില്ലെന്ന് ഹദീസുകളും സീറ ഗ്രന്ഥങ്ങളും വിവരിക്കുന്നു.

ഖാലിദ് ബിൻ വലീദിന്റെ പ്രത്യാക്രമണം

ഈ സമയത്താണ് ഖുറൈശി കുതിരപ്പടയുടെ നേതാവായിരുന്ന

Khalid ibn al-Walid

സാഹചര്യം വിലയിരുത്തിയത്.

അദ്ദേഹം ഉടൻ തന്നെ കുതിരപ്പടയെ നയിച്ച് കുന്നിന്റെ പിന്നിലൂടെ ആക്രമണം നടത്തി.

ഇത് യുദ്ധത്തിന്റെ ഗതി പൂർണ്ണമായി മാറ്റിമറിച്ചു.

ഇതിനോടൊപ്പം പിൻവാങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഖുറൈശി സൈന്യവും തിരിച്ചെത്തി.

അങ്ങനെ മുസ്ലിം സൈന്യം രണ്ട് വശത്തുനിന്നും ആക്രമിക്കപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയിലായി.

ഖുർആനിലെ വിശദീകരണം

ഈ സംഭവത്തെ കുറിച്ച് പിന്നീട് ഖുർആൻ തന്നെ പരാമർശിക്കുന്നതായി മുസ്ലിം പണ്ഡിതർ പറയുന്നു.

സൂറത്ത് ആലു ഇംറാൻ 3:152

“അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് നൽകിയ വാഗ്ദാനം സത്യമായി. നിങ്ങൾ അവന്റെ അനുമതിയാൽ അവരെ കൊന്നൊടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ നിങ്ങൾ ധൈര്യം നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയും കാര്യത്തിൽ തർക്കിക്കുകയും നിങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് കണ്ട ശേഷം അനുസരണക്കേട് കാണിക്കുകയും ചെയ്തു.”

ഇബ്നു കസീർ, തബരി, ഖുർതുബി തുടങ്ങിയ തഫ്സീറുകളിൽ ഈ ആയത്ത് ഉഹുദിലെ വില്ലാളികളുടെ സംഭവവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി വിശദീകരിക്കുന്നു.

“മുഹമ്മദ് കൊല്ലപ്പെട്ടു” എന്ന വാർത്ത

യുദ്ധത്തിനിടെ മറ്റൊരു നിർണായക സംഭവം ഉണ്ടായി.

മുസ്ലിം പതാകവാഹകനായിരുന്ന

Mus’ab ibn Umayr

വധിക്കപ്പെട്ടു.

ചരിത്രസ്രോതസ്സുകൾ പറയുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന് മുഹമ്മദിനോട് രൂപസാദൃശ്യമുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ്.

അദ്ദേഹത്തെ കൊന്ന ഖുറൈശി പോരാളി

Ibn Qami’ah

താൻ മുഹമ്മദിനെ കൊന്നുവെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.

ഈ വാർത്ത യുദ്ധഭൂമിയിലാകെ പടർന്നു.

മുസ്ലിം സൈന്യത്തിൽ ഉണ്ടായ ആശയക്കുഴപ്പം

മുഹമ്മദ് കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന് വിശ്വസിച്ച ചില മുസ്ലിംകൾ യുദ്ധം ഉപേക്ഷിച്ചു.

ചിലർ മദീനയിലേക്ക് മടങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.

ചിലർ നിരാശരായി.

ചിലർ പ്രതികാരത്തിനായി പോരാടി.

ഇസ്ലാമിക സ്രോതസ്സുകൾ ഈ ഘട്ടത്തെ മുസ്ലിം സമൂഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ഒന്നായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

ഖുർആന്റെ പ്രതികരണം

ഈ സംഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിന്നീട് അവതരിച്ചതായി കരുതപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രധാന ആയത്ത്:

സൂറത്ത് ആലു ഇംറാൻ 3:144

“മുഹമ്മദ് ഒരു ദൂതൻ മാത്രമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് മുമ്പും ദൂതന്മാർ കഴിഞ്ഞുപോയിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹം മരിക്കുകയോ കൊല്ലപ്പെടുകയോ ചെയ്താൽ നിങ്ങൾ പിന്തിരിഞ്ഞുപോകുമോ?”

ഇത് ഇസ്ലാമിക ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ വചനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.

മുഹമ്മദിന്റെ പരിക്കുകൾ

ഉഹുദിൽ മുഹമ്മദ് ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റതായി നിരവധി ഹദീസുകൾ വിവരിക്കുന്നു.

സഹീഹ് അൽ ബുഖാരി

രേഖപ്പെടുത്തുന്ന വിവരങ്ങൾ പ്രകാരം:

മുൻപല്ലുകൾക്ക് കേടുപാടുണ്ടായി. മുഖത്ത് മുറിവേറ്റു. ഹെൽമറ്റിന്റെ ഇരുമ്പ് വളയങ്ങൾ കവിളിൽ കുത്തിക്കയറി. രക്തസ്രാവം ഉണ്ടായി.

ഫാത്തിമയും അലിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുറിവുകൾ ശുശ്രൂഷിച്ചതായി ചില റിപ്പോർട്ടുകളിൽ കാണാം.

ഹംസയുടെ മരണം

ഉഹുദ് യുദ്ധത്തിലെ ഏറ്റവും വികാരഭരിതമായ സംഭവമായി മുസ്ലിം പാരമ്പര്യം കാണുന്നത്

Hamza ibn Abd al-Muttalib

യുടെ മരണമാണ്.

വഹ്ഷിയുടെ കഥ

അബിസീനിയൻ അടിമയായ

Wahshi ibn Harb

ഹംസയെ കൊല്ലാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടതായി ചരിത്രം പറയുന്നു.

ബദറിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട ബന്ധുക്കൾക്ക് പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന

Hind bint Utbah

ഹംസയെ കൊല്ലുന്നവർക്ക് പ്രതിഫലം വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു.

വഹ്ഷി പിന്നീട് പറഞ്ഞതായി രേഖപ്പെടുത്തിയ വാക്കുകൾ പ്രസിദ്ധമാണ്:

“ഞാൻ മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും നല്ലവനെ കൊന്നു; പിന്നീട് മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും മോശവനെ കൊന്നു.”

ഇവിടെ രണ്ടാമത്തെ വ്യക്തി മുസൈലിമയാണ്.

ഹിന്ദും ഹംസയുടെ ശരീരവും

ഇസ്ലാമിക ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളായ ഇബ്നു ഇസ്ഹാഖ്, ഇബ്നു ഹിഷാം, തബരി എന്നിവയിൽ ഹിന്ദ് ഹംസയുടെ മൃതദേഹം വികൃതമാക്കിയതായി വിവരണമുണ്ട്.

ചില സ്രോതസ്സുകൾ കരൾ കടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുവെന്നും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

എന്നാൽ ചരിത്രകാരന്മാർക്കിടയിൽ ഈ റിപ്പോർട്ടുകളുടെ വിശദാംശങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചർച്ചകൾ തുടരുന്നുണ്ട്.

ഉഹുദിലെ മരണസംഖ്യ

ഇസ്ലാമിക സ്രോതസ്സുകൾ പൊതുവെ പറയുന്നത്:

മുസ്ലിം പക്ഷം ഏകദേശം 70 മരണം ഖുറൈശി പക്ഷം ഏകദേശം 20–25 മരണം അബൂസുഫിയാന്റെ പ്രഖ്യാപനം

യുദ്ധശേഷം

Abu Sufyan ibn Harb

ഉഹുദ് മലയുടെ താഴ്വാരത്ത് നിന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞതായി ഹദീസുകളിൽ കാണാം.

സഹീഹ് അൽ ബുഖാരി

അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു:

“മുഹമ്മദ് നിങ്ങളിലുണ്ടോ?”

“അബൂബക്കർ നിങ്ങളിലുണ്ടോ?”

“ഉമർ നിങ്ങളിലുണ്ടോ?”

മറുപടി പറയരുതെന്ന് മുഹമ്മദ് നിർദ്ദേശിച്ചു.

അപ്പോൾ അബൂസുഫിയാൻ അവർ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന് കരുതിയതായി ഹദീസിൽ കാണാം.

“ഹുബൽ ഉയർന്നവനാകട്ടെ”

അബൂസുഫിയാൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു:

“ഉ’ലു ഹുബൽ”

അഥവാ

“ഹുബൽ ഉയർന്നവനാകട്ടെ.”

മുഹമ്മദ് മറുപടി നൽകാൻ അനുയായികളോട് പറഞ്ഞു.

അവർ പറഞ്ഞു:

“അല്ലാഹുവാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതൻ.”

ഈ സംഭാഷണം ബുഖാരിയിലും മുസ്ലിമിലും വ്യത്യസ്ത റിവായത്തുകളോടെ കാണപ്പെടുന്നു.

ഖുറൈശികൾ എന്തുകൊണ്ട് മദീന ആക്രമിച്ചില്ല?

ഇതാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ ഏറെ ചർച്ച ചെയ്യുന്ന ചോദ്യം.

ഉഹുദിൽ മേൽക്കൈ നേടിയിട്ടും ഖുറൈശികൾ മദീനയിലേക്ക് മാർച്ച് ചെയ്തില്ല.

സാധ്യതകളായി പറയപ്പെടുന്നത്:

1. വലിയ നഷ്ടങ്ങൾ

വിജയിച്ചെങ്കിലും ഖുറൈശികൾക്കും നഷ്ടങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

1. വിതരണപ്രശ്നങ്ങൾ

ദീർഘകാല ഉപരോധത്തിന് ആവശ്യമായ സജ്ജീകരണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

1. മുസ്ലിം പ്രത്യാക്രമണ ഭയം

മദീനയ്ക്കുള്ളിൽ പ്രവേശിച്ചാൽ തിരിച്ചടിയുണ്ടാകാമെന്ന് അവർ കരുതി.

1. ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയായി

ബദറിന്റെ അപമാനത്തിന് പ്രതികാരം ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു പ്രധാന ലക്ഷ്യം.

ഹംറാഉൽ അസദ് ദൗത്യം

ഉഹുദിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ മുഹമ്മദ് പരിക്കേറ്റ സൈന്യത്തോടൊപ്പം ഖുറൈശികളെ പിന്തുടർന്നതായി ചരിത്രം പറയുന്നു.

ഈ നീക്കത്തിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ:

മുസ്ലിം ശക്തി ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് കാണിക്കുക ഖുറൈശികളെ ഭയപ്പെടുത്തുക സ്വന്തം സൈന്യത്തിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം വീണ്ടെടുക്കുക ഉഹുദ് യുദ്ധത്തിന്റെ മതപരമായ വ്യാഖ്യാനം

മുസ്ലിം പണ്ഡിതന്മാർ പൊതുവെ പറയുന്നത്:

ഉഹുദ് പരാജയം അല്ല.

അത് ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നു.

അനുസരണക്കേടിന്റെ ഫലമായിരുന്നു.

അല്ലാഹുവിന്റെ സഹായം വിജയത്തിന് മതിയെങ്കിലും മനുഷ്യരുടെ പിഴവുകൾ ഫലത്തെ ബാധിക്കുമെന്ന് ഉഹുദ് പഠിപ്പിച്ചു എന്നാണ് പരമ്പരാഗത വ്യാഖ്യാനം.

വിമർശകർ ഉയർത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

നിങ്ങൾ നൽകിയ പ്രസംഗം ഉയർത്തുന്ന ചില ചോദ്യങ്ങൾ:

ബദറിലെ വിജയം പ്രവാചകത്വത്തിന്റെ തെളിവാണെങ്കിൽ ഉഹുദിലെ തോൽവി എന്തിന്റെ തെളിവാണ്? ദൈവിക സഹായമുണ്ടായിട്ടും എന്തുകൊണ്ട് പരാജയം സംഭവിച്ചു? യുദ്ധകൊള്ളയോടുള്ള ആകർഷണം എന്തുകൊണ്ട് ഇത്ര പ്രധാന ഘടകമായി മാറി? രാഷ്ട്രീയ, സാമ്പത്തിക, മതപര ഘടകങ്ങൾ എത്രത്തോളം പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു?

ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങൾ ആധുനിക വിമർശനാത്മക പഠനങ്ങളിലും ഉയരാറുണ്ട്.

ഉപസംഹാരം

ഉഹുദ് യുദ്ധം ഇസ്ലാമിക ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.

ബദറിലെ വിജയത്തിന് ശേഷം മുസ്ലിം സമൂഹം നേരിട്ട ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധി ഇതായിരുന്നു.

ഇവിടെ:

ഹംസ കൊല്ലപ്പെട്ടു. മുഹമ്മദ് ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റു. മുസ്ലിം സൈന്യം തകർച്ചയുടെ വക്കിലെത്തി. ഖുറൈശികൾ പ്രതികാരബോധം പ്രകടിപ്പിച്ചു. അനുസരണക്കേടിന്റെ വില മുസ്ലിം സമൂഹം അനുഭവിച്ചു.

എന്നാൽ അതേ സമയം മുസ്ലിം പാരമ്പര്യം ഇതിനെ ഒരു ആത്മീയ പാഠമായും കാണുന്നു.

ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് ഇത് ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ അറേബ്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ നിർണായക അധ്യായമാണ്.

വിമർശകർക്ക് ഇത് പ്രവാചകത്വ അവകാശവാദങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള ഒരു സംഭവവുമാണ്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഉഹുദ് യുദ്ധം ഇന്നും ചരിത്രപരമായും മതപരമായും വിമർശനാത്മകമായും പഠിക്കപ്പെടുന്ന വിഷയമായി തുടരുന്നു.

മലയാളം ഹാഷ്‌ടാഗുകൾ

#ഉഹ്ദ്_യുദ്ധം #ബദർ_യുദ്ധം #ഇസ്ലാമിക_ചരിത്രം #മുഹമ്മദ് #ഖുറൈശികൾ #മദീന #മക്ക #ഹംസ #വഹ്ഷി #ഹിന്ദ് #ഖാലിദ്ബ്നുവലീദ് #അബൂസുഫിയാൻ #ഹദീസ് #ബുഖാരി #മുസ്ലിം #സീറ #ചരിത്രവിശകലനം #മതവിമർശനം #ഖുർആൻ #ഇസ്ലാം

Manglish Hashtags

#UhudYudham #BadrYudham #IslamikaCharithram #Muhammad #Quraishikal #Madeena #Makka #Hamza #Wahshi #HindBintUtbah #KhalidIbnWalid #AbuSufyan #Hadith #Bukhari #Seerah #IslamHistory #HistoryAnalysis #ReligionCriticism #QuranStudy #IslamicStudies

English Hashtags

#BattleOfUhud #BattleOfBadr #IslamicHistory #ProphetMuhammad #Quraysh #Medina #Mecca #HamzaIbnAbdulMuttalib #Wahshi #HindBintUtbah #KhalidIbnAlWalid #AbuSufyan #HadithStudies #SahihBukhari #Seerah #HistoryOfIslam #ReligiousHistory #CriticalAnalysis #QuranResearch #MiddleEastHistory